W „Baronie Münchhausenie dla dorosłych” w Teatrze Narodowym Maciej Wojtyszko reżyseruje własną sztukę o słynnym mistyfikatorze, którego opowieści zatarły granicę między rzeczywistością a zmyśleniem. Bohater jest tu już starcem i mierzy się z groźnymi konsekwencjami swoich działań, lecz nadal broni fantazji i odmawia traktowania świata całkiem serio.
„25 lat minęło” to jubileuszowa rewia poświęcona ćwierćwieczu Teatru Sabat i jego założycielce, Małgorzacie Potockiej. Program wraca do wybranych momentów z historii teatru, łącząc występy wokalne, choreografie Baletu Sabat i taniec akrobatyczny. Widowisko wykorzystuje ponad 200 kostiumów oraz multimedialne scenografie, a jego tematem są także wspomnienia związane z działalnością tej sceny.
„Based on a True Story: Titty Killer” to performans muzyczno-teatralny Kirikou Gueye i Orina Rodrigueza, w którym fantastyczna opowieść splata się z inspirującą ją rzeczywistością. Twórcy przyglądają się doświadczeniu transpłciowości, dysforii i temu, jak płeć kształtuje życie każdego z nas. Pytanie o budowanie własnej tożsamości łączą z namysłem nad tym, jak stawać się dobrym człowiekiem; granica między fikcją a rzeczywistością pozostaje otwarta.
„Seks, siano i sekrety” w Teatrze Capitol to interaktywne widowisko Jacka Stefanika, łączące humor z tematyką erotycznych pragnień i fantazji. W dworku codzienne rozmowy mieszkańców nabierają dwuznaczności, a pojawienie się tajemniczego gościa zmienia przyjęcie w grę prowokacji i sekretów. Widzowie wpływają na losy bohaterów, podpowiadając rozwój wydarzeń, a przedstawienie bez ścisłego scenariusza wykorzystuje także taniec i teatr cieni.
Jindra i Karel chcą układać wspólne życie, lecz ich matki mają wobec nich własne plany. Hipiska Gene i bizneswoman Karla różnią się niemal wszystkim, ale obie próbują decydować za dorosłe dzieci — aż nieoczekiwany zbieg okoliczności zmusza je do nauki odpuszczania. „Teściowe wiecznie żywe” Jakuba Zindulki w Teatrze Kamienica, w reżyserii Olafa Lubaszenki, to komedia z elementami muzycznymi o rodzinnej kontroli i akceptowaniu cudzych wyborów.
„Alicja w krainie cyberczarów” w Teatrze Baj to familijna muzyczna baśń, która przenosi motywy opowieści Lewisa Carrolla do internetu. Dziewięcioletnia bohaterka, wyśmiewana z powodu braku telefonu, dostaje cyberfona i trafia do krainy, gdzie Królowa Gier oferuje nieustanną zabawę za cenę wolności i snów. Poszukiwania Alicji przez rodziców splatają się z opowieścią o pokusach technologii, relacjach i wyobraźni pomagającej odnaleźć drogę do rzeczywistości.
W „Palce lizać, czyli wybuchowy deser!” Teatru Capitol bliźniaki Mela i Miłek pod nieobecność dziadka Leona przyjmują zamówienie na tort i próbują samodzielnie go upiec, choć czytanie przepisu sprawia im jeszcze kłopot. Muzyczne przedstawienie dla dzieci, oparte na książce Dawida Chybalskiego i wyreżyserowane przez autora, łączy cukiernicze pomyłki i sceniczne gagi z opowieścią o współpracy oraz odwadze mówienia prawdy.
W „Brzydkim kaczątku. Bajce na nowe czasy” Teatru Lalka historię ptaka niepasującego do stada opowiada Czarodziejskie Drzewo, które nocą rozrasta się ponad miastem. Małgorzata Sikorska-Miszczuk, sięgając po motywy baśni Andersena, podejmuje temat dorastania, wstydu i odwagi, by nie pozwolić innym określać, kim się jest. Spektakl w reżyserii Wawrzyńca Kostrzewskiego przeznaczony jest dla dzieci od szóstego roku życia.
„Ostry dyżur poetycki” w Teatrze Narodowym to cykl spotkań, podczas których aktorzy interpretują utwory poetyckie, a niekiedy podejmują także dialog między pokoleniami. Pomysłodawczynią cyklu i autorką scenariuszy jest Krystyna Gucewicz — poetka, dziennikarka i krytyczka sztuki.
„Alicja w krainie cyberczarów” w Teatrze Baj to familijna muzyczna baśń, która przenosi motywy opowieści Lewisa Carrolla do internetu. Dziewięcioletnia bohaterka, wyśmiewana z powodu braku telefonu, dostaje cyberfona i trafia do krainy, gdzie Królowa Gier oferuje nieustanną zabawę za cenę wolności i snów. Poszukiwania Alicji przez rodziców splatają się z opowieścią o pokusach technologii, relacjach i wyobraźni pomagającej odnaleźć drogę do rzeczywistości.
„Beetlejuice” w Teatrze Syrena to musical w reżyserii Jacka Mikołajczyka, oparty na filmie Tima Burtona znanym jako „Sok z żuka”. Barbara i Adam po śmierci zostają duchami we własnym domu, a ponieważ nie umieją przepędzić nowych mieszkańców, szukają pomocy specjalisty od straszenia. Obok ich perypetii pojawia się historia nastolatki próbującej poradzić sobie ze stratą matki.
W „Łóżku pełnym cudzoziemców” Dave’a Freemana w Teatrze Capitol podwójna rezerwacja ostatniego wolnego pokoju w mieście sprowadza gości do wspólnego wnętrza podupadłego hotelu na francusko-niemieckiej granicy. Kierownik i portier próbują ukryć usterki, a niezadowolenie bohaterów z własnych związków i pożądanie napędzają kolejne kłamstwa oraz hotelowe intrygi. Spektakl reżyseruje Jerzy Bończak.
„Mała syrenka” w Mazowieckim Teatrze Muzycznym im. Jana Kiepury to familijny musical na motywach baśni Hansa Christiana Andersena. W podwodnej krainie baśniowych stworzeń pierwsza miłość i zauroczenie splatają się z rozczarowaniem oraz poszukiwaniem tożsamości i własnego miejsca w świecie. Przedstawienie z muzyką Mikołaja Hertla i librettem Grażyny Orlińskiej wykorzystuje scenografię multimedialną oraz efekty specjalne.
„Kiedy kota nie ma...” w Teatrze Capitol to brytyjska komedia sytuacyjna Johnniego Mortimera i Briana Cooke’a w reżyserii Andrzeja Rozhina. Dwa angielskie małżeństwa z dwudziestoletnim stażem mierzą się z wzajemnymi uszczypliwościami, próbami ożywienia namiętności i potrzebą zaimponowania bliskim, a jednym z pomysłów jest podróż poślubna do Saint-Tropez w dwudziestą rocznicę ślubu.
„Żona potrzebna od zaraz” w Teatrze Kamienica to komedia Edwarda Taylora w reżyserii Tomasza Dutkiewicza o ambicji i zabiegach o zawodowy sukces. Bohater liczy na awans, lecz przed kolacją z konserwatywnym szefem i jego małżonką staje przed problemem: goście chcą poznać jego żonę, której nie ma. W sytuację włączają się narzeczona, pomoc domowa i asystentka, a dążenie do kariery staje się przedmiotem ironii.
W „Brzydkim kaczątku. Bajce na nowe czasy” Teatru Lalka historię ptaka niepasującego do stada opowiada Czarodziejskie Drzewo, które nocą rozrasta się ponad miastem. Małgorzata Sikorska-Miszczuk, sięgając po motywy baśni Andersena, podejmuje temat dorastania, wstydu i odwagi, by nie pozwolić innym określać, kim się jest. Spektakl w reżyserii Wawrzyńca Kostrzewskiego przeznaczony jest dla dzieci od szóstego roku życia.
„Dobry wieczór kawalerski” na Scenie Relax przedstawia spotkanie mężczyzn w przeddzień ślubu jednego z nich: każdy ma inne doświadczenia z kobietami i inaczej patrzy na związki. Ich rozmowy i konfrontacja poglądów tworzą dwuaktową komedię opartą na humorze słownym i sytuacyjnym, z miejscem na refleksję nad relacjami damsko-męskimi. Spektakl według scenariusza Doroty Truskolaskiej Alibert reżyseruje Piotr Nowak.
„Przedstawienie świąteczne w szpitalu św. Andrzeja” w Och-Teatrze to farsa Raya Cooneya w reżyserii Krystyny Jandy. W londyńskim szpitalu trwają przygotowania do świątecznego występu dla pacjentów i zjazd neurologów, gdy jeden z lekarzy dowiaduje się, że ma dorosłego syna. Przyjazd młodego mężczyzny i jego matki, byłej pielęgniarki, uruchamia splot komplikacji, w który wciągnięci zostają personel, rodziny lekarzy i pacjenci.
W „Zemście” Aleksandra Fredry w Teatrze Komedia Michał Zadara przedstawia rywalizację Cześnika i Rejenta w konwencji współczesnych porachunków gangsterskich, zachowując oryginalny tekst komedii. Walka o nieruchomość staje się tu opowieścią o pragnieniu władzy i majątku, za którym kryje się samotność obu przeciwników. Ich konflikt wciąga kolejne pokolenia, a nawet drobne zatargi mogą prowadzić do wybuchu przemocy.
„Co po Grace?” Carey Crim w reżyserii Krzysztofa Dracza w Teatrze Polonia to kameralna opowieść o trojgu ludzi, którzy w trudnym momencie życia stają przed możliwością zmiany. Abigail, Angus i Ollie mierzą się z przeszłością oraz oczekiwaniami związanymi z wiekiem, rolami społecznymi i seksualnością. Humor i ironia towarzyszą pytaniom o samotność, godzenie się z dawnym bólem i znaczenie nieoczekiwanych spotkań.
„Capri – wyspa uciekinierów” w Teatrze Powszechnym to spektakl Krystiana Lupy oparty na „Kaputt” i „Skórze” Curzia Malapartego. Akcja rozgrywa się na wyspie, która przyciągała marzycieli, władców i rewolucjonistów szukających schronienia. W trzyaktowym przedstawieniu Lupa przygląda się przemianom współczesnej Europy i wpływowi wielkich osobowości na życie społeczne i polityczne, a w swojej wizji Capri splata różne czasy i postacie.
„PIPPI” w Teatrze Rampa opowiada o spotkaniu niezależnej, pełnej pomysłów dziewczynki z Tommym i Anniką w świecie technologii, kontroli i społecznych podziałów. Ich przyjaźń staje się punktem wyjścia do rozmowy o wolności, różnicach i potrzebie zachowania przestrzeni na dzieciństwo. W przedstawieniu w reżyserii Agi Błaszczak ważną rolę odgrywają piosenki, które prowadzą opowieść i odsłaniają emocje bohaterów.
„Mała empiria” w Teatrze Studio to monodram Eweliny Żak oparty na eseju Katarzyny Sobczuk, w adaptacji i reżyserii Anny Ilczuk. Przygląda się codzienności wieku średniego: doświadczeniu bycia zarazem dzieckiem starzejących się rodziców i coraz starszym rodzicem własnego dziecka. Zamiast realistycznej opowieści o dojrzałości proponuje poetycki zapis drobnych odkryć i niespodziewanych wzruszeń, któremu towarzyszy kontrabas na żywo.
„Piotruś Pan” w Studio Buffo to musical na podstawie opowieści Jamesa M. Barrie’go, z librettem i tekstami piosenek Jeremiego Przybory oraz muzyką Janusza Stokłosy. Przybora wskazywał miłość macierzyńską jako wątek, który szczególnie skłonił go do pracy nad tą adaptacją. Przedstawienie w reżyserii i z choreografią Janusza Józefowicza jest skierowane do dzieci i dorosłych.
„Sceny niemalże małżeńskie Stefanii Grodzieńskiej” w Teatrze Ateneum czerpią z tradycji kabaretu literackiego, łącząc felietony, monologi i dialogi humorystki z wątkami jej biografii oraz satyrą i piosenkami jej męża, Jerzego Jurandota. Spektakl według scenariusza Grażyny Barszczewskiej zestawia satyrę z liryką, groteską i abstrakcyjnym żartem.
„Kobieta Pracująca. Powraca” w Teatrze Komedia to komediowy monodram Elizy Borowskiej według tekstu Macieja Łubieńskiego, w reżyserii Anety Groszyńskiej-Kącki. Bohaterka wraca po latach, by opowiedzieć o swojej przeszłości i zmierzyć się z cyfrową codziennością, lękiem przed katastrofą ekologiczną oraz kultem rozwoju osobistego. Jej rady i wspomnienia prowadzą od pochwały pracy do planu zasiedlenia Marsa przed Elonem Muskiem.
W „Moviestar” Petera Quiltera w Teatrze Kwadrat spotkanie przy hotelowym basenie łączy losy gwiazdora kina Tylera i Justina, piekarza z Bronxu. Po zdarzeniu, które obraca opinię publiczną przeciwko aktorowi, różnice między ich światami stają się punktem wyjścia do komedii o sławie, prywatności i tożsamości. Spektakl w reżyserii Tomasza Sapryka stawia pytanie o to, ile w człowieku pozostaje poza jego publicznym wizerunkiem.
„WICKED” w Teatrze Muzycznym ROMA opowiada o przyjaźni Elfaby i Glindy, przyszłych Złej i Dobrej Czarownicy, zanim rozegrają się wydarzenia znane z „Czarnoksiężnika z krainy Oz”. Ich historia stawia pytania o oceny dobra i zła, akceptację odmienności oraz wpływ władzy na opinię publiczną. Musical Stephena Schwartza i Winnie Holzman prezentowany jest po polsku, w inscenizacji z własnymi rozwiązaniami scenicznymi.
„Maria Stuart” Friedricha Schillera w reżyserii Grzegorza Wiśniewskiego w Teatrze Narodowym przedstawia konflikt Elżbiety, królowej Anglii, i uwięzionej w Anglii królowej Szkocji. W realiach XVI-wiecznej walki o władzę nad Brytanią i wojny religijnej osobiste namiętności splatają się z politycznymi intrygami. Spektakl stawia pytanie o granice, które można przekroczyć, by pokonać przeciwnika, i o cenę takiego zwycięstwa dla własnego człowieczeństwa.
W „Czekając na Godota” Samuela Becketta w Teatrze Narodowym Piotr Cieplak przygląda się samemu oczekiwaniu i pyta o jego aktualność. Inscenizacja stawia też pytanie o dzisiejszy status dramatu: czy stał się już klasyką, czy nadal zachowuje siłę awangardy?
„Ocalone” w Teatrze Powszechnym to monodram Agnieszki Przepiórskiej w reżyserii Mai Kleczewskiej, oparty na wspomnieniach i dziennikach świadków oraz ofiar pacyfikacji Ochoty. Tekst Piotra Rowickiego przedstawia historię Ireny K., która jako dziewczynka przeżyła przemoc na Zieleniaku i po latach wraca do wypartych wspomnień. Jej los staje się punktem wyjścia do opowieści o doświadczeniu kobiet i gwałcie wykorzystywanym jako broń wojenna.
W „Dwunastu gniewnych ludziach” w Teatrze Współczesnym przysięgli decydują o losie młodego chłopaka oskarżonego o zabójstwo, a pozorną pewność dowodów podważają wątpliwości jednego z ławników. Piotr Ratajczak reżyseruje teatralną adaptację scenariusza Reginalda Rose’a jako thriller o moralnej odpowiedzialności, kruchości prawdy i odwadze sprzeciwienia się większości.
„Skowyt” w Teatrze Żydowskim to spektakl Kamila Białaszka, znanego także jako raper Koza, oparty na poemacie Allena Ginsberga o outsiderach, konsumpcyjnym społeczeństwie i sile sztuki. Reżyser łączy temat dziedzictwa kultury hipisowskiej z wyobrażeniem powrotu poety do współczesnych Stanów Zjednoczonych. W jego interpretacji zbiorowy pęd ku autodestrukcji spotyka się z poszukiwaniem sensu przez jednostkę w rzeczywistości późnego kapitalizmu.
„Kosmiczny Dom” w TR Warszawa, w reżyserii Liny Lapelytė, przygląda się codziennym rytuałom, drobnym przełomom i poszukiwaniu znaków w otaczającym świecie. Fragmenty wspomnień i myśli składają się na opowieść o potrzebie zakorzenienia i bezpieczeństwa w rzeczywistości, która stale się zmienia. Muzyka, praca z głosem oraz ruch ciał, scenografii i świateł zastępują tu klasyczne sceny dialogowe i rozbudowaną fabułę.
„Krótki spektakl o matce i córce” Heleny Urbańskiej w Teatrze Dramatycznym przygląda się bliskości, w której trudno oddzielić troskę od przemocy i odnaleźć własną tożsamość. Dwie kobiety siedzą w salonie przed telewizorem, którego nigdy nie było, a ich wspólny świat rozciąga się między pamięcią, fantazją i codziennością. Autorski dramat podejmuje tematy kobiecości, cielesności, tożsamości seksualnej i dojrzewania.
W „Baronie Münchhausenie dla dorosłych” w Teatrze Narodowym Maciej Wojtyszko reżyseruje własną sztukę o słynnym mistyfikatorze, którego opowieści zatarły granicę między rzeczywistością a zmyśleniem. Bohater jest tu już starcem i mierzy się z groźnymi konsekwencjami swoich działań, lecz nadal broni fantazji i odmawia traktowania świata całkiem serio.
„Nienasyceni” w Garnizonie Sztuki to komediodramat w reżyserii Anity Sokołowskiej, oparty na tekście „It’s just sex” Jeffa Goulda. Podczas imprezy trzech zaprzyjaźnionych par na jaw wychodzą tajemnice i problemy, które wystawiają wzajemne zaufanie na próbę. Spektakl podejmuje temat pożądania, wierności i komunikacji między partnerami, pytając o granice zdrady oraz możliwość odbudowania bliskości w wieloletnim związku.
„Antropologia” Lauren Gunderson w reżyserii Katarzyny Warnke w Teatrze 6. Piętro opowiada o programistce, która próbuje wyjaśnić zaginięcie młodszej siostry, sięgając po możliwości współczesnej technologii. Historia rodzinnej straty i potrzeby bliskości łączy się tu z wizją przyszłości, w której człowiek może spotkać własne cyfrowe „ja”. Spektakl podejmuje temat cyfrowej nieśmiertelności, granic między rzeczywistością a światem wirtualnym oraz etycznych konsekwencji rozwoju technologii.
W „Łóżku pełnym cudzoziemców” Dave’a Freemana w Teatrze Capitol podwójna rezerwacja ostatniego wolnego pokoju w mieście sprowadza gości do wspólnego wnętrza podupadłego hotelu na francusko-niemieckiej granicy. Kierownik i portier próbują ukryć usterki, a niezadowolenie bohaterów z własnych związków i pożądanie napędzają kolejne kłamstwa oraz hotelowe intrygi. Spektakl reżyseruje Jerzy Bończak.
„Kiedy kota nie ma...” w Teatrze Capitol to brytyjska komedia sytuacyjna Johnniego Mortimera i Briana Cooke’a w reżyserii Andrzeja Rozhina. Dwa angielskie małżeństwa z dwudziestoletnim stażem mierzą się z wzajemnymi uszczypliwościami, próbami ożywienia namiętności i potrzebą zaimponowania bliskim, a jednym z pomysłów jest podróż poślubna do Saint-Tropez w dwudziestą rocznicę ślubu.
„Beetlejuice” w Teatrze Syrena to musical w reżyserii Jacka Mikołajczyka, oparty na filmie Tima Burtona znanym jako „Sok z żuka”. Barbara i Adam po śmierci zostają duchami we własnym domu, a ponieważ nie umieją przepędzić nowych mieszkańców, szukają pomocy specjalisty od straszenia. Obok ich perypetii pojawia się historia nastolatki próbującej poradzić sobie ze stratą matki.
„Falstaff” Giuseppe Verdiego w reżyserii Marka Weissa w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej łączy intrygę wokół uwodzenia dwóch kobiet z opowieścią o odrzuceniu, samotności i śmierci. Dodany prolog ukazuje zerwaną więź bohatera z przyszłym królem Henrykiem V, a późniejsze perypetie splatają się z pijackimi snami i wyrzutami sumienia. Opera wykonywana jest po włosku, z polskimi i angielskimi napisami.
„Dobry wieczór kawalerski” na Scenie Relax przedstawia spotkanie mężczyzn w przeddzień ślubu jednego z nich: każdy ma inne doświadczenia z kobietami i inaczej patrzy na związki. Ich rozmowy i konfrontacja poglądów tworzą dwuaktową komedię opartą na humorze słownym i sytuacyjnym, z miejscem na refleksję nad relacjami damsko-męskimi. Spektakl według scenariusza Doroty Truskolaskiej Alibert reżyseruje Piotr Nowak.
„Żona potrzebna od zaraz” w Teatrze Kamienica to komedia Edwarda Taylora w reżyserii Tomasza Dutkiewicza o ambicji i zabiegach o zawodowy sukces. Bohater liczy na awans, lecz przed kolacją z konserwatywnym szefem i jego małżonką staje przed problemem: goście chcą poznać jego żonę, której nie ma. W sytuację włączają się narzeczona, pomoc domowa i asystentka, a dążenie do kariery staje się przedmiotem ironii.
„GAIA-24. Opera del Mondo” Romana Grygoriva i Illii Razumeiki opowiada o ekologicznych skutkach wojny, ze szczególnym odniesieniem do rosyjskiej inwazji na Ukrainę i zniszczenia tamy w Nowej Kachowce. Zagładę krajobrazu zestawia z odradzaniem się przyrody nad Dnieprem, podejmując temat relacji człowieka z Ziemią. Opera łączy głos, muzykę, ruch i projekcje wideo, szukając scenicznego języka dla tych przemian.
„Trzecia Wojna” w Potem-o-tem łączy science fiction z historią Zagłady: podczas sylwestrowego wieczoru w przyszłości seans spirytystyczny przywołuje Hankę, aktorkę zmarłą w warszawskim getcie. Trafia ona do świata, w którym sztuczna inteligencja kształtuje nawet teatralne fabuły, a pamięć o przeszłości niemal zanikła. Spektakl Marcina Zbyszyńskiego, z muzyką na żywo, podejmuje temat rozwoju technologii i miejsca pamięci o Holocauście w ludzkiej świadomości.
„Mary Jane” Amy Herzog w Teatrze Ateneum, w reżyserii Grzegorza Małeckiego, opowiada o młodej matce samodzielnie wychowującej syna ze specjalnymi potrzebami. W codzienności podporządkowanej opiece i wizytom lekarskim bohaterka próbuje znaleźć przestrzeń także na własne życie i przyjaźń. Ważne miejsce zajmują spotkania z innymi kobietami — opowieść łączy temat zmęczenia i odpowiedzialności z humorem oraz bliskością, która nie wymaga prostych rozwiązań.
„Publiczność rządzi!” w Teatrze Kamienica to muzyczna komedia improwizowana TOTO IMPRO z Kiryłem Pietruczukiem, łącząca teatr, koncert i stand-up. Sceny, postacie i piosenki powstają na bieżąco według sugestii widzów, przy muzyce na żywo. Publiczność korzysta ze specjalnych rekwizytów, by przerywać sceny, zmieniać relacje bohaterów i wywoływać zwroty akcji — przebieg oraz zakończenie pozostają nieznane także wykonawcom.
„Retro Queen – Danuta Rinn” w Teatrze Rampa to komiczny recital Agnieszki Makowskiej, łączący piosenki Danuty Rinn w aranżacjach Macieja Chwały z absurdalnym humorem. Sceniczna interpretacja artystki staje się punktem wyjścia do pytań o miejsce dawnej gwiazdy estrady w świecie influencerek i internetowego show-biznesu. Spektakl przygląda się temu, co dziś oznacza bycie diwą i jaką cenę płaci się za status ikony.
„Sukcesja” w Teatrze Studio to współczesne odczytanie dramatu Calderona de la Barca, w którym Anna Smolar przygląda się relacjom między rodzicami a dziećmi i zasadom narzucanym młodszemu pokoleniu przez dorosłych. Historia królewskiej rodziny i wychowawczego eksperymentu staje się punktem wyjścia do pytań o wolną wolę, prawdę i iluzję. Twórcy zmieniają znaczenia oraz układ ról barokowych postaci, odsuwając na dalszy plan samo pytanie o następcę tronu.
Zaplanuj swój wieczór
Repertuar teatrów w Warszawie
Szukasz pomysłu na wieczór we dwoje? Komedia na randkę, musical na weekend, a może dramat, o którym będziecie rozmawiać jeszcze po spektaklu? Znajdź przedstawienie na wspólne wyjście.
W Scenariuszu znajdziesz repertuary 31 warszawskich teatrów w jednym miejscu. Wybierz datę, gatunek lub dzielnicę i porównaj propozycje na wybrany wieczór. Szczegóły terminu i dostępność biletów sprawdź u organizatora lub w serwisie sprzedaży.
Nie pokazujemy potwierdzonych odwołań ani spektakli ze świeżym potwierdzeniem wyprzedania całego wydarzenia. Nie potwierdzamy bieżącej dostępności biletów — sprawdź ją u organizatora. Link „Sprawdź bilety” prowadzi do sprzedaży; zakup odbywa się u organizatora lub operatora.
Brak terminu w źródle nie jest potwierdzeniem odwołania. Takie pozycje oznaczamy „Termin do potwierdzenia”.