„Casanova” w Teatrze Capitol to oparta na pamiętnikach Giacoma Casanovy opowieść o uwodzeniu, pożądaniu i przekraczaniu obyczajowych granic. Autorski spektakl Tommasa Torre łączy erotyczne intrygi z czarnym humorem, pokazując bohatera także jako uczonego, dyplomatę, filozofa i szarlatana. Przedstawienie należy do cyklu Capitol by Night, przeznaczonego wyłącznie dla dorosłych i granego w przestrzeni ze stolikami zamiast tradycyjnych foteli.
W „Widelcu w głowie” w Teatrze Kamienica matka i dwie córki układają plan odzyskania majątku przegranego w karty przez zmarłego ojca rodziny. W ich intrygi zostaje wplątany nieśmiały sąsiad, mechanik Witek, a przygotowaniom do pogrzebu towarzyszą dawne siostrzane urazy i kłamstwa. Sztuka Izabeli Łaszczuk w reżyserii Tomasza Sapryka łączy rodzinne konflikty z absurdem, groteską oraz elementami kryminału i thrillera.
„Nie ma… nie ma… jest” w Teatrze Baj to przedstawienie dla dzieci od urodzenia do trzeciego roku życia i ich rodziców, inspirowane zabawą w znikanie i powracanie. Aktorzy wykorzystują proste cylindryczne przedmioty, kształty i dźwięki, by przyjrzeć się spotkaniu dziecka z dorosłym oraz dorosłości z dzieciństwem.
„Nie ma… nie ma… jest” w Teatrze Baj to przedstawienie dla dzieci od urodzenia do trzeciego roku życia i ich rodziców, inspirowane zabawą w znikanie i powracanie. Aktorzy wykorzystują proste cylindryczne przedmioty, kształty i dźwięki, by przyjrzeć się spotkaniu dziecka z dorosłym oraz dorosłości z dzieciństwem.
Podczas zwykłej kolacji żona oznajmia mężowi, że po pięćdziesięciu latach małżeństwa chce rozwodu. Dwaj dorośli synowie próbują ratować rodzinę, odkrywając przy tym prawdy o rodzicach, które podważają ich własny obraz wspólnego życia. „Wspaniałe horyzonty” Bess Wohl w reżyserii Rafała Szumskiego w Teatrze 6. Piętro łączą humor z opowieścią o utraconej miłości, zawiedzionych ambicjach i trudnościach w porozumieniu między bliskimi.
„Mała syrenka” w Mazowieckim Teatrze Muzycznym im. Jana Kiepury to familijny musical na motywach baśni Hansa Christiana Andersena. W podwodnej krainie baśniowych stworzeń pierwsza miłość i zauroczenie splatają się z rozczarowaniem oraz poszukiwaniem tożsamości i własnego miejsca w świecie. Przedstawienie z muzyką Mikołaja Hertla i librettem Grażyny Orlińskiej wykorzystuje scenografię multimedialną oraz efekty specjalne.
„Piotruś Pan” w Studio Buffo to musical na podstawie opowieści Jamesa M. Barrie’go, z librettem i tekstami piosenek Jeremiego Przybory oraz muzyką Janusza Stokłosy. Przybora wskazywał miłość macierzyńską jako wątek, który szczególnie skłonił go do pracy nad tą adaptacją. Przedstawienie w reżyserii i z choreografią Janusza Józefowicza jest skierowane do dzieci i dorosłych.
„WICKED” w Teatrze Muzycznym ROMA opowiada o przyjaźni Elfaby i Glindy, przyszłych Złej i Dobrej Czarownicy, zanim rozegrają się wydarzenia znane z „Czarnoksiężnika z krainy Oz”. Ich historia stawia pytania o oceny dobra i zła, akceptację odmienności oraz wpływ władzy na opinię publiczną. Musical Stephena Schwartza i Winnie Holzman prezentowany jest po polsku, w inscenizacji z własnymi rozwiązaniami scenicznymi.
„Beetlejuice” w Teatrze Syrena to musical w reżyserii Jacka Mikołajczyka, oparty na filmie Tima Burtona znanym jako „Sok z żuka”. Barbara i Adam po śmierci zostają duchami we własnym domu, a ponieważ nie umieją przepędzić nowych mieszkańców, szukają pomocy specjalisty od straszenia. Obok ich perypetii pojawia się historia nastolatki próbującej poradzić sobie ze stratą matki.
„Kiedy kota nie ma...” w Teatrze Capitol to brytyjska komedia sytuacyjna Johnniego Mortimera i Briana Cooke’a w reżyserii Andrzeja Rozhina. Dwa angielskie małżeństwa z dwudziestoletnim stażem mierzą się z wzajemnymi uszczypliwościami, próbami ożywienia namiętności i potrzebą zaimponowania bliskim, a jednym z pomysłów jest podróż poślubna do Saint-Tropez w dwudziestą rocznicę ślubu.
„Ballet of Lights: Śpiąca Królewna” w Scenie Relax przedstawia opowieść o Śpiącej Królewnie poprzez klasyczny taniec i światło. Tancerze występują w kostiumach świecących w ciemności, a ich ruch łączy choreografię z pokazem kolorów i świetlnych efektów.
W „Łóżku pełnym cudzoziemców” Dave’a Freemana w Teatrze Capitol podwójna rezerwacja ostatniego wolnego pokoju w mieście sprowadza gości do wspólnego wnętrza podupadłego hotelu na francusko-niemieckiej granicy. Kierownik i portier próbują ukryć usterki, a niezadowolenie bohaterów z własnych związków i pożądanie napędzają kolejne kłamstwa oraz hotelowe intrygi. Spektakl reżyseruje Jerzy Bończak.
„Wiera Gran” w Teatrze Kamienica to kameralna opowieść o polskiej śpiewaczce i aktorce kabaretowej żydowskiego pochodzenia, której życie naznaczyły oskarżenia o kolaborację z Gestapo. Spektakl według tekstu Anny Burzyńskiej, w reżyserii Barbary Sass, łączy spowiedź starszej kobiety ze wspomnieniami scenicznej kariery. Piosenki dopełniają psychologiczny portret artystki, a jej wspomnienia prowadzą od kawiarni warszawskiego getta po światowe sale koncertowe.
„Kobieta Pracująca. Powraca” w Teatrze Komedia to komediowy monodram Elizy Borowskiej według tekstu Macieja Łubieńskiego, w reżyserii Anety Groszyńskiej-Kącki. Bohaterka wraca po latach, by opowiedzieć o swojej przeszłości i zmierzyć się z cyfrową codziennością, lękiem przed katastrofą ekologiczną oraz kultem rozwoju osobistego. Jej rady i wspomnienia prowadzą od pochwały pracy do planu zasiedlenia Marsa przed Elonem Muskiem.
W „Moviestar” Petera Quiltera w Teatrze Kwadrat spotkanie przy hotelowym basenie łączy losy gwiazdora kina Tylera i Justina, piekarza z Bronxu. Po zdarzeniu, które obraca opinię publiczną przeciwko aktorowi, różnice między ich światami stają się punktem wyjścia do komedii o sławie, prywatności i tożsamości. Spektakl w reżyserii Tomasza Sapryka stawia pytanie o to, ile w człowieku pozostaje poza jego publicznym wizerunkiem.
„Co po Grace?” Carey Crim w reżyserii Krzysztofa Dracza w Teatrze Polonia to kameralna opowieść o trojgu ludzi, którzy w trudnym momencie życia stają przed możliwością zmiany. Abigail, Angus i Ollie mierzą się z przeszłością oraz oczekiwaniami związanymi z wiekiem, rolami społecznymi i seksualnością. Humor i ironia towarzyszą pytaniom o samotność, godzenie się z dawnym bólem i znaczenie nieoczekiwanych spotkań.
„Capri – wyspa uciekinierów” w Teatrze Powszechnym to spektakl Krystiana Lupy oparty na „Kaputt” i „Skórze” Curzia Malapartego. Akcja rozgrywa się na wyspie, która przyciągała marzycieli, władców i rewolucjonistów szukających schronienia. W trzyaktowym przedstawieniu Lupa przygląda się przemianom współczesnej Europy i wpływowi wielkich osobowości na życie społeczne i polityczne, a w swojej wizji Capri splata różne czasy i postacie.
„PIPPI” w Teatrze Rampa opowiada o spotkaniu niezależnej, pełnej pomysłów dziewczynki z Tommym i Anniką w świecie technologii, kontroli i społecznych podziałów. Ich przyjaźń staje się punktem wyjścia do rozmowy o wolności, różnicach i potrzebie zachowania przestrzeni na dzieciństwo. W przedstawieniu w reżyserii Agi Błaszczak ważną rolę odgrywają piosenki, które prowadzą opowieść i odsłaniają emocje bohaterów.
„Mała empiria” w Teatrze Studio to monodram Eweliny Żak oparty na eseju Katarzyny Sobczuk, w adaptacji i reżyserii Anny Ilczuk. Przygląda się codzienności wieku średniego: doświadczeniu bycia zarazem dzieckiem starzejących się rodziców i coraz starszym rodzicem własnego dziecka. Zamiast realistycznej opowieści o dojrzałości proponuje poetycki zapis drobnych odkryć i niespodziewanych wzruszeń, któremu towarzyszy kontrabas na żywo.
„Nienasyceni” w Garnizonie Sztuki to komediodramat w reżyserii Anity Sokołowskiej, oparty na tekście „It’s just sex” Jeffa Goulda. Podczas imprezy trzech zaprzyjaźnionych par na jaw wychodzą tajemnice i problemy, które wystawiają wzajemne zaufanie na próbę. Spektakl podejmuje temat pożądania, wierności i komunikacji między partnerami, pytając o granice zdrady oraz możliwość odbudowania bliskości w wieloletnim związku.
Jindra i Karel chcą układać wspólne życie, lecz ich matki mają wobec nich własne plany. Hipiska Gene i bizneswoman Karla różnią się niemal wszystkim, ale obie próbują decydować za dorosłe dzieci — aż nieoczekiwany zbieg okoliczności zmusza je do nauki odpuszczania. „Teściowe wiecznie żywe” Jakuba Zindulki w Teatrze Kamienica, w reżyserii Olafa Lubaszenki, to komedia z elementami muzycznymi o rodzinnej kontroli i akceptowaniu cudzych wyborów.
W „Brzydkim kaczątku. Bajce na nowe czasy” Teatru Lalka historię ptaka niepasującego do stada opowiada Czarodziejskie Drzewo, które nocą rozrasta się ponad miastem. Małgorzata Sikorska-Miszczuk, sięgając po motywy baśni Andersena, podejmuje temat dorastania, wstydu i odwagi, by nie pozwolić innym określać, kim się jest. Spektakl w reżyserii Wawrzyńca Kostrzewskiego przeznaczony jest dla dzieci od szóstego roku życia.
„Ocalone” w Teatrze Powszechnym to monodram Agnieszki Przepiórskiej w reżyserii Mai Kleczewskiej, oparty na wspomnieniach i dziennikach świadków oraz ofiar pacyfikacji Ochoty. Tekst Piotra Rowickiego przedstawia historię Ireny K., która jako dziewczynka przeżyła przemoc na Zieleniaku i po latach wraca do wypartych wspomnień. Jej los staje się punktem wyjścia do opowieści o doświadczeniu kobiet i gwałcie wykorzystywanym jako broń wojenna.
„Ballet of Lights: Śpiąca Królewna” w Scenie Relax przedstawia opowieść o Śpiącej Królewnie poprzez klasyczny taniec i światło. Tancerze występują w kostiumach świecących w ciemności, a ich ruch łączy choreografię z pokazem kolorów i świetlnych efektów.
„Piotruś Pan” w Studio Buffo to musical na podstawie opowieści Jamesa M. Barrie’go, z librettem i tekstami piosenek Jeremiego Przybory oraz muzyką Janusza Stokłosy. Przybora wskazywał miłość macierzyńską jako wątek, który szczególnie skłonił go do pracy nad tą adaptacją. Przedstawienie w reżyserii i z choreografią Janusza Józefowicza jest skierowane do dzieci i dorosłych.
Podczas zwykłej kolacji żona oznajmia mężowi, że po pięćdziesięciu latach małżeństwa chce rozwodu. Dwaj dorośli synowie próbują ratować rodzinę, odkrywając przy tym prawdy o rodzicach, które podważają ich własny obraz wspólnego życia. „Wspaniałe horyzonty” Bess Wohl w reżyserii Rafała Szumskiego w Teatrze 6. Piętro łączą humor z opowieścią o utraconej miłości, zawiedzionych ambicjach i trudnościach w porozumieniu między bliskimi.
„GAIA-24. Opera del Mondo” Romana Grygoriva i Illii Razumeiki opowiada o ekologicznych skutkach wojny, ze szczególnym odniesieniem do rosyjskiej inwazji na Ukrainę i zniszczenia tamy w Nowej Kachowce. Zagładę krajobrazu zestawia z odradzaniem się przyrody nad Dnieprem, podejmując temat relacji człowieka z Ziemią. Opera łączy głos, muzykę, ruch i projekcje wideo, szukając scenicznego języka dla tych przemian.
„Przedstawienie świąteczne w szpitalu św. Andrzeja” w Och-Teatrze to farsa Raya Cooneya w reżyserii Krystyny Jandy. W londyńskim szpitalu trwają przygotowania do świątecznego występu dla pacjentów i zjazd neurologów, gdy jeden z lekarzy dowiaduje się, że ma dorosłego syna. Przyjazd młodego mężczyzny i jego matki, byłej pielęgniarki, uruchamia splot komplikacji, w który wciągnięci zostają personel, rodziny lekarzy i pacjenci.
„Trzecia Wojna” w Potem-o-tem łączy science fiction z historią Zagłady: podczas sylwestrowego wieczoru w przyszłości seans spirytystyczny przywołuje Hankę, aktorkę zmarłą w warszawskim getcie. Trafia ona do świata, w którym sztuczna inteligencja kształtuje nawet teatralne fabuły, a pamięć o przeszłości niemal zanikła. Spektakl Marcina Zbyszyńskiego, z muzyką na żywo, podejmuje temat rozwoju technologii i miejsca pamięci o Holocauście w ludzkiej świadomości.
„Mary Jane” Amy Herzog w Teatrze Ateneum, w reżyserii Grzegorza Małeckiego, opowiada o młodej matce samodzielnie wychowującej syna ze specjalnymi potrzebami. W codzienności podporządkowanej opiece i wizytom lekarskim bohaterka próbuje znaleźć przestrzeń także na własne życie i przyjaźń. Ważne miejsce zajmują spotkania z innymi kobietami — opowieść łączy temat zmęczenia i odpowiedzialności z humorem oraz bliskością, która nie wymaga prostych rozwiązań.
„Wesele” Teatru Capitol to interaktywne widowisko komediowe w formule dinner show, które łączy teatralny wieczór z przyjęciem weselnym. Widzowie mogą włączać się w akcję i współtworzyć przebieg wydarzeń, a scena oraz widownia stają się wspólną salą weselną z muzyką i wodzirejem. Formuła czerpie z improwizowanej komedii i teatru przy kolacji, więc przebieg wieczoru zależy także od uczestników.
„Kiedy kota nie ma...” w Teatrze Capitol to brytyjska komedia sytuacyjna Johnniego Mortimera i Briana Cooke’a w reżyserii Andrzeja Rozhina. Dwa angielskie małżeństwa z dwudziestoletnim stażem mierzą się z wzajemnymi uszczypliwościami, próbami ożywienia namiętności i potrzebą zaimponowania bliskim, a jednym z pomysłów jest podróż poślubna do Saint-Tropez w dwudziestą rocznicę ślubu.
„Pływający melonik” w Teatrze Druga Strefa opowiada o przyjaźni niesłyszącego malarza Granville’a Redmonda i Charliego Chaplina, których drogi przecinają się w Hollywood na początku XX wieku. Ich spotkanie łączy malarstwo, kino nieme i język migowy — różne sposoby porozumiewania się poprzez obraz i gest. Spektakl w reżyserii Sylwestra Biragi wykorzystuje język polski i polski język migowy, dzięki czemu jest zrozumiały dla publiczności Głuchej i słyszącej.
W „Zemście” Aleksandra Fredry w Teatrze Komedia Michał Zadara przedstawia rywalizację Cześnika i Rejenta w konwencji współczesnych porachunków gangsterskich, zachowując oryginalny tekst komedii. Walka o nieruchomość staje się tu opowieścią o pragnieniu władzy i majątku, za którym kryje się samotność obu przeciwników. Ich konflikt wciąga kolejne pokolenia, a nawet drobne zatargi mogą prowadzić do wybuchu przemocy.
W „Moviestar” Petera Quiltera w Teatrze Kwadrat spotkanie przy hotelowym basenie łączy losy gwiazdora kina Tylera i Justina, piekarza z Bronxu. Po zdarzeniu, które obraca opinię publiczną przeciwko aktorowi, różnice między ich światami stają się punktem wyjścia do komedii o sławie, prywatności i tożsamości. Spektakl w reżyserii Tomasza Sapryka stawia pytanie o to, ile w człowieku pozostaje poza jego publicznym wizerunkiem.
„WICKED” w Teatrze Muzycznym ROMA opowiada o przyjaźni Elfaby i Glindy, przyszłych Złej i Dobrej Czarownicy, zanim rozegrają się wydarzenia znane z „Czarnoksiężnika z krainy Oz”. Ich historia stawia pytania o oceny dobra i zła, akceptację odmienności oraz wpływ władzy na opinię publiczną. Musical Stephena Schwartza i Winnie Holzman prezentowany jest po polsku, w inscenizacji z własnymi rozwiązaniami scenicznymi.
„Maria Stuart” Friedricha Schillera w reżyserii Grzegorza Wiśniewskiego w Teatrze Narodowym przedstawia konflikt Elżbiety, królowej Anglii, i uwięzionej w Anglii królowej Szkocji. W realiach XVI-wiecznej walki o władzę nad Brytanią i wojny religijnej osobiste namiętności splatają się z politycznymi intrygami. Spektakl stawia pytanie o granice, które można przekroczyć, by pokonać przeciwnika, i o cenę takiego zwycięstwa dla własnego człowieczeństwa.
W „Czekając na Godota” Samuela Becketta w Teatrze Narodowym Piotr Cieplak przygląda się samemu oczekiwaniu i pyta o jego aktualność. Inscenizacja stawia też pytanie o dzisiejszy status dramatu: czy stał się już klasyką, czy nadal zachowuje siłę awangardy?
„Co po Grace?” Carey Crim w reżyserii Krzysztofa Dracza w Teatrze Polonia to kameralna opowieść o trojgu ludzi, którzy w trudnym momencie życia stają przed możliwością zmiany. Abigail, Angus i Ollie mierzą się z przeszłością oraz oczekiwaniami związanymi z wiekiem, rolami społecznymi i seksualnością. Humor i ironia towarzyszą pytaniom o samotność, godzenie się z dawnym bólem i znaczenie nieoczekiwanych spotkań.
„Retro Queen – Danuta Rinn” w Teatrze Rampa to komiczny recital Agnieszki Makowskiej, łączący piosenki Danuty Rinn w aranżacjach Macieja Chwały z absurdalnym humorem. Sceniczna interpretacja artystki staje się punktem wyjścia do pytań o miejsce dawnej gwiazdy estrady w świecie influencerek i internetowego show-biznesu. Spektakl przygląda się temu, co dziś oznacza bycie diwą i jaką cenę płaci się za status ikony.
„Sukcesja” w Teatrze Studio to współczesne odczytanie dramatu Calderona de la Barca, w którym Anna Smolar przygląda się relacjom między rodzicami a dziećmi i zasadom narzucanym młodszemu pokoleniu przez dorosłych. Historia królewskiej rodziny i wychowawczego eksperymentu staje się punktem wyjścia do pytań o wolną wolę, prawdę i iluzję. Twórcy zmieniają znaczenia oraz układ ról barokowych postaci, odsuwając na dalszy plan samo pytanie o następcę tronu.
„Beetlejuice” w Teatrze Syrena to musical w reżyserii Jacka Mikołajczyka, oparty na filmie Tima Burtona znanym jako „Sok z żuka”. Barbara i Adam po śmierci zostają duchami we własnym domu, a ponieważ nie umieją przepędzić nowych mieszkańców, szukają pomocy specjalisty od straszenia. Obok ich perypetii pojawia się historia nastolatki próbującej poradzić sobie ze stratą matki.
„Salome” Richarda Straussa to jednoaktowy dramat muzyczny oparty na tragedii Oscara Wilde’a: odrzucona przez proroka Jochanaana księżniczka żąda od Heroda jego głowy. W inscenizacji Clausa Gutha dla Teatru Wielkiego – Opery Narodowej historia ta staje się psychologiczną opowieścią o poszukiwaniu własnego głosu, stawiającą pytania o role ofiary i oprawcy. Muzyka na wielką orkiestrę, pełna dysonansów, towarzyszy narastaniu tragicznych wydarzeń.
W „Dwunastu gniewnych ludziach” w Teatrze Współczesnym przysięgli decydują o losie młodego chłopaka oskarżonego o zabójstwo, a pozorną pewność dowodów podważają wątpliwości jednego z ławników. Piotr Ratajczak reżyseruje teatralną adaptację scenariusza Reginalda Rose’a jako thriller o moralnej odpowiedzialności, kruchości prawdy i odwadze sprzeciwienia się większości.
„Skowyt” w Teatrze Żydowskim to spektakl Kamila Białaszka, znanego także jako raper Koza, oparty na poemacie Allena Ginsberga o outsiderach, konsumpcyjnym społeczeństwie i sile sztuki. Reżyser łączy temat dziedzictwa kultury hipisowskiej z wyobrażeniem powrotu poety do współczesnych Stanów Zjednoczonych. W jego interpretacji zbiorowy pęd ku autodestrukcji spotyka się z poszukiwaniem sensu przez jednostkę w rzeczywistości późnego kapitalizmu.
„Kosmiczny Dom” w TR Warszawa, w reżyserii Liny Lapelytė, przygląda się codziennym rytuałom, drobnym przełomom i poszukiwaniu znaków w otaczającym świecie. Fragmenty wspomnień i myśli składają się na opowieść o potrzebie zakorzenienia i bezpieczeństwa w rzeczywistości, która stale się zmienia. Muzyka, praca z głosem oraz ruch ciał, scenografii i świateł zastępują tu klasyczne sceny dialogowe i rozbudowaną fabułę.
„Nienasyceni” w Garnizonie Sztuki to komediodramat w reżyserii Anity Sokołowskiej, oparty na tekście „It’s just sex” Jeffa Goulda. Podczas imprezy trzech zaprzyjaźnionych par na jaw wychodzą tajemnice i problemy, które wystawiają wzajemne zaufanie na próbę. Spektakl podejmuje temat pożądania, wierności i komunikacji między partnerami, pytając o granice zdrady oraz możliwość odbudowania bliskości w wieloletnim związku.
W „Łóżku pełnym cudzoziemców” Dave’a Freemana w Teatrze Capitol podwójna rezerwacja ostatniego wolnego pokoju w mieście sprowadza gości do wspólnego wnętrza podupadłego hotelu na francusko-niemieckiej granicy. Kierownik i portier próbują ukryć usterki, a niezadowolenie bohaterów z własnych związków i pożądanie napędzają kolejne kłamstwa oraz hotelowe intrygi. Spektakl reżyseruje Jerzy Bończak.
„Krótki spektakl o matce i córce” Heleny Urbańskiej w Teatrze Dramatycznym przygląda się bliskości, w której trudno oddzielić troskę od przemocy i odnaleźć własną tożsamość. Dwie kobiety siedzą w salonie przed telewizorem, którego nigdy nie było, a ich wspólny świat rozciąga się między pamięcią, fantazją i codziennością. Autorski dramat podejmuje tematy kobiecości, cielesności, tożsamości seksualnej i dojrzewania.
Zaplanuj swój wieczór
Repertuar teatrów w Warszawie
Szukasz pomysłu na wieczór we dwoje? Komedia na randkę, musical na weekend, a może dramat, o którym będziecie rozmawiać jeszcze po spektaklu? Znajdź przedstawienie na wspólne wyjście.
W Scenariuszu znajdziesz repertuary 31 warszawskich teatrów w jednym miejscu. Wybierz datę, gatunek lub dzielnicę i porównaj propozycje na wybrany wieczór. Szczegóły terminu i dostępność biletów sprawdź u organizatora lub w serwisie sprzedaży.
Nie pokazujemy potwierdzonych odwołań ani spektakli ze świeżym potwierdzeniem wyprzedania całego wydarzenia. Nie potwierdzamy bieżącej dostępności biletów — sprawdź ją u organizatora. Link „Sprawdź bilety” prowadzi do sprzedaży; zakup odbywa się u organizatora lub operatora.
Brak terminu w źródle nie jest potwierdzeniem odwołania. Takie pozycje oznaczamy „Termin do potwierdzenia”.