Co grają
w Warszawie?

„Calineczka” w Teatrze Capitol to musicalowa adaptacja baśni Hansa Christiana Andersena w reżyserii Gizelli Bortel. Opowieść o bohaterce podążającej własną drogą podejmuje temat tożsamości, marzeń i odwagi decydowania o sobie. Młodzi artyści przedstawiają ją poprzez śpiew i taniec, z autorską muzyką Marcina Matuszewskiego, multimedialną scenografią oraz choreografią inspirowaną Broadwayem.

„Dzikie łabędzie” w Mazowieckim Teatrze Muzycznym im. Jana Kiepury to familijny musical na podstawie baśni Hansa Christiana Andersena, opowiadający o księżniczce walczącej o ocalenie braci przemienionych w łabędzie. Tadeusz Kabicz sięga w inscenizacji po inspiracje teatrem elżbietańskim i lalkowym, a historię poświęcenia i miłości współtworzą muzyka Mikołaja Hertla oraz libretto i teksty piosenek Grażyny Orlińskiej. Spektakl przeznaczony jest dla widzów od 10. roku życia.

Słowo i Obraz mówią różnymi językami, ale muszą się porozumieć, by uratować świat znikający z braku wyobraźni. „Wyobraźnia” w Teatrze Lalka, w reżyserii Julii Szmyt, łączy zabawę językiem, gest i teatr plastyczny w opowieści o tworzeniu oraz rozumieniu cudzych emocji. Przedstawienie dla dzieci od czwartego roku życia podejmuje też temat przewidywania konsekwencji własnych działań.

„WICKED” w Teatrze Muzycznym ROMA opowiada o przyjaźni Elfaby i Glindy, przyszłych Złej i Dobrej Czarownicy, zanim rozegrają się wydarzenia znane z „Czarnoksiężnika z krainy Oz”. Ich historia stawia pytania o oceny dobra i zła, akceptację odmienności oraz wpływ władzy na opinię publiczną. Musical Stephena Schwartza i Winnie Holzman prezentowany jest po polsku, w inscenizacji z własnymi rozwiązaniami scenicznymi.

„Osiecka. Dzikość serca” w Teatrze Rampa to musical drogi inspirowany życiem i twórczością Agnieszki Osieckiej, w reżyserii Leny Frankiewicz i według scenariusza Sandry Szwarc. W podróży przez Warszawę poetce towarzyszą postaci inspirowane artystyczną bohemą, a biografia splata się z wyobraźnią i groteską. Opowieść współtworzą piosenki Osieckiej, wśród nich „Małgośka” i „Zielono mi”, w aranżacjach Mariusza Obijalskiego.

„Lewe interesy” Robina Hawdona w Teatrze Capitol to farsa kryminalna w reżyserii Jerzego Bończaka. W apartamencie wpływowego gangstera kolacja przeradza się w ciąg podejrzeń i kłamstw, a uczestnicy spotkania próbują ukryć swoje zamiary i uniknąć zdemaskowania. Przebrania i fałszywe tożsamości napędzają komedię pomyłek, w której finansowe przekręty splatają się z miłością i zazdrością.

„POGO” w Teatrze Polonia to monodram w reżyserii Kingi Dębskiej, oparty na książce reporterskiej Jakuba Sieczki, lekarza z sześcioletnim doświadczeniem pracy w warszawskim pogotowiu. Tematem jest praca ratowników medycznych, opisana z perspektywy autora znającego jej codzienność. Opowieści scenicznej towarzyszy muzyka Radosława Luki, który na żywo tworzy dźwiękową ilustrację wydarzeń i wchodzi w interakcje z głównym bohaterem.

„ONE MĄŻ SHOW” w Och-Teatrze to monolog Szymona Majewskiego, który sięga do własnych małżeńskich doświadczeń, by opowiedzieć o radościach i trudnościach życia we dwoje. Osobiste anegdoty i zabawne sytuacje stają się punktem wyjścia do opowieści o zakochanym mężu, relacji z żoną oraz stereotypach i uprzedzeniach towarzyszących związkowi.

Dwie zakonnice potajemnie produkują i sprzedają wino, by uratować klasztor przed zamknięciem. Pojawienie się dociekliwych dziennikarzy oraz młodej kobiety szukającej własnej przeszłości uruchamia ciąg przebieranek, kłamstw i pomyłek. „Zakonnice w przebraniu” Toma Smitha w reżyserii Wojciecha Błacha, prezentowane na Scenie Relax, to farsa, w której próby zachowania tajemnicy mnożą kolejne nieporozumienia.

W „SIX” w Teatrze Syrena sześć żon Henryka VIII występuje jako gwiazdy popu, opowiadając śpiewem o swoich losach i rywalizując o to, którą małżeństwo z królem doświadczyło najmocniej. Musical ma formę koncertu i oddaje głos kobietom znanym przede wszystkim przez związek z władcą. Reżyserię i choreografię przedstawienia przygotowała Ewelina Adamska-Porczyk.

W gabinecie psychoterapii spotykają się terapeutka pomagająca parom i pacjent, który rujnuje własne małżeństwo. Ich pojedynek wymaga od obojga porzucenia masek, przyznania się do błędów i podjęcia próby ich naprawy. „Zacznijmy jeszcze raz” w Teatrze Kamienica to osadzona w Gdyni komedia Aleksandry Wolf w reżyserii Tomasza Sapryka, podejmująca temat związków i możliwości nowego początku.

„Historie miłosne” w Garnizonie Sztuki to komediodramat Jeffa Goulda w reżyserii Ewy Konstancji Bułhak o bliskości, rutynie i komunikacji w związkach. Wystawiony na sprzedaż dom Cala i Beth staje się miejscem spotkania trzech par: świeżo zaręczonych oraz małżeństw z niemal dwudziestoletnim i czterdziestoletnim stażem. Wizyta przybiera nieoczekiwany obrót, a relacje bohaterów pozwalają przyjrzeć się z humorem temu, co z biegiem lat łączy i dzieli partnerów.

„OSIECKA” w Teatrze Ateneum to kameralny spektakl słowno-muzyczny o kobiecej postaci wyłaniającej się z twórczości Agnieszki Osieckiej — jej miłości, samotności, tęsknotach i zagubieniu. Ewa Telega łączy w scenariuszu fragmenty dzienników i korespondencji autorki z piosenkami do jej tekstów. Słowo, aktorska interpretacja i fortepian wspólnie prowadzą opowieść o emocjach i poszukiwaniu własnej drogi.

„Zielony Wędrowiec” w Teatrze Baj opowiada o bohaterze, który wyrusza w drogę, szukając miejsca, gdzie jego kolor nie będzie go wyróżniał, a napotkane postacie i odkrycia zmieniają jego spojrzenie na własną odmienność. Spektakl dla dzieci od pięciu lat podejmuje temat prawa do bycia sobą i wartości różnorodności. Kameralna inscenizacja łączy światło, cień i muzykę graną na żywo, odsłaniając także sposób powstawania teatralnej iluzji.

W „Naszej mamie czarodziejce” Teatru Lalka dwaj podcasterzy badają warszawskie zjawiska paranormalne i trafiają na ślad Mamy, która wykorzystuje niezwykłe zdolności, by pomagać miastu. Jej działania splatają się z codziennością rodziny: taty Michała oraz dzieci, Antka i Zuzy. Współczesna adaptacja Sandry Szwarc na motywach książki Joanny Papuzińskiej, w reżyserii Leny Frankiewicz, łączy rodzinne sprawy z magią i warszawskimi odniesieniami.

„Dzikie łabędzie” w Mazowieckim Teatrze Muzycznym im. Jana Kiepury to familijny musical na podstawie baśni Hansa Christiana Andersena, opowiadający o księżniczce walczącej o ocalenie braci przemienionych w łabędzie. Tadeusz Kabicz sięga w inscenizacji po inspiracje teatrem elżbietańskim i lalkowym, a historię poświęcenia i miłości współtworzą muzyka Mikołaja Hertla oraz libretto i teksty piosenek Grażyny Orlińskiej. Spektakl przeznaczony jest dla widzów od 10. roku życia.

„Piękna Lucynda” w Teatrze 6. Piętro to komedia muzyczna Mariana Hemara, będąca pastiszem „Natrętów” Józefa Bielawskiego. Historia miłości dwojga młodych ludzi w osiemnastowiecznej Warszawie splata losy bohaterów w opowieść o relacjach damsko-męskich i porywach serca. W inscenizacji Eugeniusza Korina piosenki, taniec i kostiumy z epoki towarzyszą zabawie teatralną tradycją i formą.

W „Mistrzu i Małgorzacie” Teatru Dramatycznego miłość pisarza i Małgorzaty splata się z wizytą Szatana, który przybywa do Moskwy jako zagraniczny konsultant w drogim garniturze. W przedstawieniu Magdaleny Miklasz przez świat Bułhakowa prowadzi kilku narratorów, a opowieść łączy się z elementami teatru formy i teatru lalkowego. Twórcy stawiają pytania o miejsce duchowości, prawdy i wolności w naszym życiu.

„Goście Wieczerzy Pańskiej” w Nowym Teatrze to adaptacja scenariusza Ingmara Bergmana w reżyserii Tomasza Fryzła. Pastor zmagający się z utratą wiary oraz troje innych bohaterów mierzą się z cierpieniem, lękiem i brakiem nadziei. Spektakl powraca do zdarzeń z filmowego pierwowzoru, przyglądając się im z różnych perspektyw i szukając możliwości, których postaci wcześniej nie dostrzegły.

„Klub kawalerów” Michała Bałuckiego w Och-Teatrze, w reżyserii Krystyny Jandy, to komedia charakterów o przywiązaniu do niezależności i stosunku do miłości. W klubie spotykają się mężczyźni, którzy widzą w małżeństwie zagrożenie dla własnej swobody, lecz ich deklaracje zostają wystawione na próbę przez kobiety umiejące odpowiedzieć na męskie intrygi. Inscenizacja łączy dziewiętnastowieczną komedię z rytmem współczesnego teatru.

„#Na_Dorosłego” Potem-o-tem to komedia w formule mockumentu, która łączy wątek kredytu, uczuciowe komplikacje i songi w opowieść o pokoleniu szukającym odpowiedzi na pytanie, co znaczy być dorosłym. Spektakl rozgrywa się w prywatnym mieszkaniu w zabytkowej warszawskiej kamienicy, a jego immersyjna forma obejmuje wędrówkę widzów z aktorami przez piętra i korytarze budynku.

Dwie zakonnice potajemnie produkują i sprzedają wino, by uratować klasztor przed zamknięciem. Pojawienie się dociekliwych dziennikarzy oraz młodej kobiety szukającej własnej przeszłości uruchamia ciąg przebieranek, kłamstw i pomyłek. „Zakonnice w przebraniu” Toma Smitha w reżyserii Wojciecha Błacha, prezentowane na Scenie Relax, to farsa, w której próby zachowania tajemnicy mnożą kolejne nieporozumienia.

„Polita” w Studio Buffo to musical oparty na biografii Poli Negri, gwiazdy kina niemego. Jej historia prowadzi przez świat filmu i rewii: od studiów Paramount po nowojorską rewię Ziegfelda, a na scenie pojawiają się także Charlie Chaplin, Ernst Lubitsch i Rudolf Valentino. Przedstawienie łączy rzeczywiste rekwizyty z wirtualną scenografią i projekcjami 3D przygotowanymi przez Platige Image.

„Chamowo” w Teatrze Ateneum to adaptacja zapisków Mirona Białoszewskiego o oswajaniu życia w nowym bloku na Saskiej Kępie. Wędrówki po budynku, urzędach i nieznanej Pradze splatają się z tworzeniem domowego azylu, w którym poeta spotyka przyjaciół i próbuje żyć na marginesie wszechobecnej polityki. Mikołaj Grabowski przenosi te obserwacje na scenę z dużym udziałem muzyki klasycznej i współczesnej.

„Iwona, księżniczka Burgunda” Witolda Gombrowicza w Teatrze Ateneum to spektakl w reżyserii Anny Augustynowicz o królewskim dworze, którego porządek podważa obecność zwykłej, małomównej dziewczyny. Wycofana Iwona drażni wygadanych mieszkańców pałacu, a jej milczenie stopniowo wydobywa na jaw ich wstydliwe tajemnice. Za dostojnymi pozorami ujawnia się zakłamanie, z którym dwór nie potrafi sobie poradzić.

„Lewe interesy” Robina Hawdona w Teatrze Capitol to farsa kryminalna w reżyserii Jerzego Bończaka. W apartamencie wpływowego gangstera kolacja przeradza się w ciąg podejrzeń i kłamstw, a uczestnicy spotkania próbują ukryć swoje zamiary i uniknąć zdemaskowania. Przebrania i fałszywe tożsamości napędzają komedię pomyłek, w której finansowe przekręty splatają się z miłością i zazdrością.

„Wesele” Teatru Capitol to interaktywne widowisko komediowe w formule dinner show, które łączy teatralny wieczór z przyjęciem weselnym. Widzowie mogą włączać się w akcję i współtworzyć przebieg wydarzeń, a scena oraz widownia stają się wspólną salą weselną z muzyką i wodzirejem. Formuła czerpie z improwizowanej komedii i teatru przy kolacji, więc przebieg wieczoru zależy także od uczestników.

„Lalka” Bolesława Prusa w Teatrze Dramatycznym, w reżyserii i adaptacji Mikity Iłynczyka, łączy historię miłości i społecznych ambicji z pytaniem o życie pod imperialną dominacją. Losy Wokulskiego ukazują świat, w którym pieniądze i pozycja klasowa decydują o relacjach, a pragnienie uznania splata się z przystosowaniem do narzuconego porządku. Osobistą ramę tej interpretacji tworzy odnaleziony w rodzinie reżysera egzemplarz powieści, przywołujący temat polskości dziedziczonej przez pamięć.

Zespół pełnych pasji aktorów mierzy się z kryminalną zagadką osadzoną w Haversham Manor w latach 20. XX wieku, lecz ambicje rozmijają się z umiejętnościami, a sceniczne plany zaczynają zawodzić. „Coś poszło nie tak” w Teatrze Komedia, w reżyserii Anety Groszyńskiej-Kącki, to komedia o pomyłkach, porażce i próbach zachowania twarzy, kiedy przedstawienie wymyka się spod kontroli.

„Gra w randki” Petera Quiltera w Teatrze Kwadrat opowiada o Richardzie i Julii, sześćdziesięciolatkach, którzy po rozwodzie pozostają przyjaciółmi i wspierają się w szukaniu nowych partnerów. Powrót na randki po trzydziestu latach przynosi im serię spotkań z ekscentrycznymi kandydatami i coraz większe zniechęcenie. Spektakl w reżyserii Rafała Szumskiego przygląda się próbom rozpoczęcia nowego życia, którym wciąż towarzyszy przywiązanie do byłego małżonka.

„Szalone nożyczki” Paula Pörtnera w Teatrze Kwadrat to interaktywna komedia rozgrywająca się w salonie fryzjerskim, nad którym dochodzi do zabójstwa pianistki Izabeli Richter. Śledczy włącza publiczność w rozwiązywanie zagadki i odkrywanie skrywanych tajemnic. W przedstawieniu w reżyserii Marcina Sławińskiego widzowie mają wpływ na przebieg wydarzeń i zakończenie, stając się uczestnikami dochodzenia.

„WICKED” w Teatrze Muzycznym ROMA opowiada o przyjaźni Elfaby i Glindy, przyszłych Złej i Dobrej Czarownicy, zanim rozegrają się wydarzenia znane z „Czarnoksiężnika z krainy Oz”. Ich historia stawia pytania o oceny dobra i zła, akceptację odmienności oraz wpływ władzy na opinię publiczną. Musical Stephena Schwartza i Winnie Holzman prezentowany jest po polsku, w inscenizacji z własnymi rozwiązaniami scenicznymi.

„Termopile polskie” Tadeusza Micińskiego w reżyserii Jana Klaty w Teatrze Narodowym ukazują historię przez wizje umierającego księcia Józefa Poniatowskiego. Na granicy życia i śmierci powracają do niego obrazy wydarzeń prowadzących do upadku Polski i kolejnych walk o jej los. Fantasmagoryczna forma, z muzyką wykonywaną na żywo przez zespół Gruzja, łączy opowieść o przeszłości z pytaniami o sens narodowej wspólnoty i przemoc powracającą w dziejach Polski, Rosji i Ukrainy.

Cztery kobiety z różnych środowisk tworzą gang, a ich losy splatają się wokół sprawiedliwości, zemsty, winy i kary. „Cwaniary” w Teatrze Polonia, wyreżyserowane przez Agnieszkę Glińską, przenoszą postaci i wątki powieści Sylwii Chutnik we współczesną warszawską rzeczywistość. Adaptację Marty Konarzewskiej i Agnieszki Glińskiej uzupełniają warszawskie piosenki i ballady w aranżacjach Warszawskiego Combo Tanecznego, pod kierownictwem muzycznym Jana Emila Młynarskiego.

„Osiecka. Dzikość serca” w Teatrze Rampa to musical drogi inspirowany życiem i twórczością Agnieszki Osieckiej, w reżyserii Leny Frankiewicz i według scenariusza Sandry Szwarc. W podróży przez Warszawę poetce towarzyszą postaci inspirowane artystyczną bohemą, a biografia splata się z wyobraźnią i groteską. Opowieść współtworzą piosenki Osieckiej, wśród nich „Małgośka” i „Zielono mi”, w aranżacjach Mariusza Obijalskiego.

„Magiczna rana” w Teatrze Studio, w reżyserii Radosława Maciąga, splata historie bohaterów Doroty Masłowskiej, których drogi spotykają się w Warszawie. Opowiadając o sobie własnym głosem, odsłaniają zarazem wpływ otoczenia: przyjmowane role, społeczne maski i języki, którymi próbują wyrazić swoje doświadczenia. Z tych jednostkowych perspektyw powstaje opowieść o współistnieniu ludzi z różnych środowisk, ich niewypowiedzianych dylematach i rozczarowaniu obietnicą spełnienia.

W „SIX” w Teatrze Syrena sześć żon Henryka VIII występuje jako gwiazdy popu, opowiadając śpiewem o swoich losach i rywalizując o to, którą małżeństwo z królem doświadczyło najmocniej. Musical ma formę koncertu i oddaje głos kobietom znanym przede wszystkim przez związek z władcą. Reżyserię i choreografię przedstawienia przygotowała Ewelina Adamska-Porczyk.

„Symfonia tańca bis” w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej to trzyczęściowy wieczór Polskiego Baletu Narodowego, łączący choreografie George’a Balanchine’a, Edwarda Cluga i Krzysztofa Pastora. Program prowadzi od zespołowego „Symphony in C” do muzyki Bizeta, przez „Ssss…” oparte na pięciu nokturnach Chopina, po „Bolero” Ravela. Trzy prace ukazują różne oblicza baletu neoklasycznego: rozbudowaną formę symfoniczną, refleksyjność nokturnów i taniec skupiony wokół rytmu.

„Kto chce być Żydem?” Marka Modzelewskiego w Teatrze Współczesnym reżyseruje Wojciech Malajkat. Rodzinna kolacja ma uczcić profesorski awans gospodyni i stać się okazją do poznania przyszłych członków rodziny: narzeczonej jej brata oraz partnera córki, który przedstawia się jako amerykański Żyd polskiego pochodzenia. Do tych okazji dołącza niespodziewana deklaracja pani domu: postanowiła przejść na judaizm.

„Jentl” w Teatrze Żydowskim to muzyczne odczytanie opowiadania Singera o dziewczynie, która pod imieniem Anszel zostaje uczniem jesziwy. Robert Talarczyk stawia w centrum jej dążenie do wolności i samostanowienia, pokazując konflikt między prawem do decydowania o sobie a tradycją i społecznymi przyzwyczajeniami. Opowieści towarzyszą autorskie kompozycje Hadriana Filipa Tabęckiego i muzyka wykonywana na żywo.

„Historie miłosne” w Garnizonie Sztuki to komediodramat Jeffa Goulda w reżyserii Ewy Konstancji Bułhak o bliskości, rutynie i komunikacji w związkach. Wystawiony na sprzedaż dom Cala i Beth staje się miejscem spotkania trzech par: świeżo zaręczonych oraz małżeństw z niemal dwudziestoletnim i czterdziestoletnim stażem. Wizyta przybiera nieoczekiwany obrót, a relacje bohaterów pozwalają przyjrzeć się z humorem temu, co z biegiem lat łączy i dzieli partnerów.

„Kochane pieniążki” Raya Cooneya w Teatrze Capitol to farsa kryminalna w reżyserii Jerzego Bończaka, której punktem wyjścia jest przypadkowo zdobyta fortuna. Henry postanawia zatrzymać teczkę pełną pieniędzy, choć jego żona próbuje powstrzymać go przed pochopną decyzją. Wizyty znajomych, policjantów i taksówkarza komplikują sytuację, a próby wybrnięcia z kłopotów za pomocą kolejnych kłamstw napędzają komedię nieporozumień.

W gabinecie psychoterapii spotykają się terapeutka pomagająca parom i pacjent, który rujnuje własne małżeństwo. Ich pojedynek wymaga od obojga porzucenia masek, przyznania się do błędów i podjęcia próby ich naprawy. „Zacznijmy jeszcze raz” w Teatrze Kamienica to osadzona w Gdyni komedia Aleksandry Wolf w reżyserii Tomasza Sapryka, podejmująca temat związków i możliwości nowego początku.

„Aniołki Mussoliniego” w Teatrze Muzycznym ROMA to muzyczna opowieść o trzech siostrach tworzących Trio Lescano, które mimo żydowskich korzeni robiły karierę w faszystowskich Włoszech. Ich losy stają się punktem wyjścia do pytań o niezależność artysty i cenę związków z władzą. W spektaklu wyreżyserowanym przez Łukasza Czuja piosenki z repertuaru tria we współczesnych aranżacjach łączą się z nowymi songami Marcina Partyki, a wykonawcom towarzyszy pięcioosobowy zespół grający na żywo.

„Mężczyźni objaśniają mi świat” w Teatrze Narodowym to wyreżyserowana przez Klaudię Gębską adaptacja esejów Rebekki Solnit, ze scenariuszem Mariusza Gołosza. Spektakl podejmuje temat dyskryminacji ze względu na płeć, kulturowych stereotypów i języka, który kształtuje postrzeganie rzeczywistości. W poszukiwanie odpowiedzi na pytanie, jak dostrzec świat poza uproszczeniami popkultury, włącza się także agent FBI Dale Cooper.

„Rewia moja miłość – Historia Rewii” w Teatrze Sabat Małgorzaty Potockiej opowiada o dziejach rewii: od jej paryskich początków, przez przedwojenną Warszawę, po współczesność. Spektakl łączy formy teatralne, muzyczne i baletowe, sięgając do repertuaru Sabatu oraz innych teatrów rewiowych na świecie.

„Seks, siano i sekrety” w Teatrze Capitol to interaktywne widowisko Jacka Stefanika, łączące humor z tematyką erotycznych pragnień i fantazji. W dworku codzienne rozmowy mieszkańców nabierają dwuznaczności, a pojawienie się tajemniczego gościa zmienia przyjęcie w grę prowokacji i sekretów. Widzowie wpływają na losy bohaterów, podpowiadając rozwój wydarzeń, a przedstawienie bez ścisłego scenariusza wykorzystuje także taniec i teatr cieni.

„Ra-dość!” Teatru Baj to spektakl dla dzieci od 2 do 5 lat o złości, przeżywaniu różnych emocji i szukaniu równowagi — zarówno w ciele, jak i w relacjach ze światem. Przedstawienie w reżyserii Beaty Bąblińskiej czerpie z zabaw przedmiotami codziennego użytku, przyglądając się temu, jak takie działania pomagają porządkować rzeczywistość i wyrażać emocje.

Słowo i Obraz mówią różnymi językami, ale muszą się porozumieć, by uratować świat znikający z braku wyobraźni. „Wyobraźnia” w Teatrze Lalka, w reżyserii Julii Szmyt, łączy zabawę językiem, gest i teatr plastyczny w opowieści o tworzeniu oraz rozumieniu cudzych emocji. Przedstawienie dla dzieci od czwartego roku życia podejmuje też temat przewidywania konsekwencji własnych działań.

„Zielony Wędrowiec” w Teatrze Baj opowiada o bohaterze, który wyrusza w drogę, szukając miejsca, gdzie jego kolor nie będzie go wyróżniał, a napotkane postacie i odkrycia zmieniają jego spojrzenie na własną odmienność. Spektakl dla dzieci od pięciu lat podejmuje temat prawa do bycia sobą i wartości różnorodności. Kameralna inscenizacja łączy światło, cień i muzykę graną na żywo, odsłaniając także sposób powstawania teatralnej iluzji.