Co grają
w Warszawie?

W „Niesamowitych przygodach Skarpetek” Teatru Baj dziura pod pralką otwiera zagubionym skarpetkom drogę w świat: na statki, filmowe castingi czy do pracy detektywa. Spektakl w reżyserii Roberta Jarosza, oparty na książkach Justyny Bednarek, łączy absurdalny pomysł z opowieścią o wyobraźni i wspólnym wymyślaniu historii przez dzieci i rodziców. Przedstawienie przeznaczone jest dla widzów od piątego roku życia.

„Dzikie łabędzie” w Mazowieckim Teatrze Muzycznym im. Jana Kiepury to familijny musical na podstawie baśni Hansa Christiana Andersena, opowiadający o księżniczce walczącej o ocalenie braci przemienionych w łabędzie. Tadeusz Kabicz sięga w inscenizacji po inspiracje teatrem elżbietańskim i lalkowym, a historię poświęcenia i miłości współtworzą muzyka Mikołaja Hertla oraz libretto i teksty piosenek Grażyny Orlińskiej. Spektakl przeznaczony jest dla widzów od 10. roku życia.

„Friends” w Teatrze Capitol to musical, w którym przygotowania do szkolnego balu stają się punktem wyjścia do opowieści o uprzedzeniach i relacjach między rówieśnikami. Michael chce zaprosić Larę, lecz przeszkodą wydaje mu się różnica między sytuacją materialną ich rodzin. Przedstawienie z udziałem młodych artystów łączy taniec i piosenki z tematami szkolnej przemocy, hejtu i oceniania ludzi po pozorach.

„Mistrz i Małgorzata” w Studiu Buffo to musical na podstawie powieści Michaiła Bułhakowa, z muzyką Janusza Stokłosy i w reżyserii Janusza Józefowicza. W stalinowskiej Moskwie pojawia się Woland ze świtą, a Małgorzata staje się wiedźmą, by uratować ukochanego. Opowieść o miłości i wolności artystycznej splata moskiewską rzeczywistość z Jerozolimą czasów Piłata i fantastycznym światem, w którym bohaterowie szukają schronienia.

Dwa zaprzyjaźnione małżeństwa spotykają się na kolacji, a rozmowa o zdradzie i granicach szczerości podważa ich wzajemne zaufanie. „PRZYJACIELE / Le Mensonge” Floriana Zellera w Garnizonie Sztuki to komedia o kłamstwach, półprawdach i lojalności wobec bliskich, wyreżyserowana przez Agatę Wątróbską. Pary bohaterów grają aktorzy będący małżeństwami także poza sceną, co stanowi część zamysłu tej inscenizacji.

„Koniec czerwonego człowieka” w Och-Teatrze to wyreżyserowana przez Krystynę Jandę adaptacja „Czasów secondhand” Swietłany Aleksijewicz, przygotowana przez Daniela Majlinga. Spektakl podejmuje próbę zrozumienia homo sovieticusa i jego miejsca w nowej Rosji, sięgając przy tym po porównania i nawiązania do sztuk Czechowa.

Mały i Godzilla po nieudanej akcji tracą pracę w policji, a szansą na powrót staje się infiltracja nocnego imperium gangsterki Lali pod przykrywką członków boysbandu. „Hot Boys” na Scenie Relax łączy tę kryminalną intrygę z rozbieraną komedią, piosenkami i tanecznymi występami, podczas których policyjne zadanie splata się ze scenicznym widowiskiem. Autorem scenariusza i reżyserem spektaklu jest Maciej Kowalewski.

„Bożyszcze kobiet” Neila Simona w Teatrze Capitol to komedia w reżyserii Cezarego Morawskiego o próbie ucieczki od małżeńskiej rutyny. Barney, znudzony ustabilizowanym życiem, rozpoczyna potajemne spotkania z trzema różnymi kobietami: pewną siebie Helen, gadatliwą Bobby i wrażliwą Jane, co przynosi kolejne komplikacje. Dialogi i riposty towarzyszą opowieści o męskich fantazjach, kobiecych oczekiwaniach oraz szukaniu w zdradzie i kłamstwie sposobu na monotonię.

„Jak zawsze” w Teatrze Komedia to komediowa adaptacja powieści Zygmunta Miłoszewskiego, wyreżyserowana przez Magdalenę Małecką-Wippich i Martę Miłoszewską. Grażyna i Ludwik odzyskują młode ciała i szansę ponownego przeżycia miłości, lecz trafiają do przeszłości, w której Polska potoczyła się inną historyczną drogą. Ich drugie podejście do życia łączy absurd z pytaniami o trwałość uczuć, konsekwencje wyborów oraz to, jak pamięć kształtuje wspólnotę.

„Pozory mylą” Seymoura Blickera w Teatrze Kwadrat to komedia pomyłek osadzona w nowojorskim środowisku wydawniczym, gdzie medialna rozpoznawalność znaczy więcej niż talent. Sherman Mayfair właśnie wydał książkę i marzy o sukcesie, lecz nieśmiałość sprawia, że przeraża go sama myśl o wywiadzie. Farsa w reżyserii Mariusza Kiljana podejmuje temat ambicji i trudności z odnalezieniem się w świecie celebrytów.

„WICKED” w Teatrze Muzycznym ROMA opowiada o przyjaźni Elfaby i Glindy, przyszłych Złej i Dobrej Czarownicy, zanim rozegrają się wydarzenia znane z „Czarnoksiężnika z krainy Oz”. Ich historia stawia pytania o oceny dobra i zła, akceptację odmienności oraz wpływ władzy na opinię publiczną. Musical Stephena Schwartza i Winnie Holzman prezentowany jest po polsku, w inscenizacji z własnymi rozwiązaniami scenicznymi.

W „SIX” w Teatrze Syrena sześć żon Henryka VIII występuje jako gwiazdy popu, opowiadając śpiewem o swoich losach i rywalizując o to, którą małżeństwo z królem doświadczyło najmocniej. Musical ma formę koncertu i oddaje głos kobietom znanym przede wszystkim przez związek z władcą. Reżyserię i choreografię przedstawienia przygotowała Ewelina Adamska-Porczyk.

„Kto chce być Żydem?” Marka Modzelewskiego w Teatrze Współczesnym reżyseruje Wojciech Malajkat. Rodzinna kolacja ma uczcić profesorski awans gospodyni i stać się okazją do poznania przyszłych członków rodziny: narzeczonej jej brata oraz partnera córki, który przedstawia się jako amerykański Żyd polskiego pochodzenia. Do tych okazji dołącza niespodziewana deklaracja pani domu: postanowiła przejść na judaizm.

„Bóg mordu” Yasminy Rezy w Teatrze 6. Piętro, w reżyserii Małgorzaty Bogajewskiej, zaczyna się od spotkania dwóch małżeństw po bójce ich dzieci w parku. Rodzice zamierzają spisać oświadczenie, lecz początkowo uprzejma rozmowa stopniowo odsłania to, co skrywa ich ogłada. Humor towarzyszy tu opowieści o napięciach między partnerami, relacjach małżeńskich i trudnościach współczesnego rodzicielstwa.

„Muszenie” w reżyserii Jagody Szelc w Teatrze Dramatycznym to autofikcja o współuzależnieniu i odzyskiwaniu własnej podmiotowości. Agata, dorosłe dziecko alkoholików, znajduje domowe nagranie na kasecie VHS, które podważa jej szczęśliwe wspomnienia z dzieciństwa i uruchamia mozolne odtwarzanie przeszłości. W tę opowieść wplecione są fragmenty słuchowiska „Dziwne przygody Pana Zająca” — bajki, która pomagała bohaterce wypierać doświadczenia przemocy.

„Zbłąkany Amor” w Teatrze Kamienica to humorystyczna opowieść o poszukiwaniu miłości we współczesnym świecie, złożona z historii pięciu różnych kobiet. Gospodyni domowa, przedstawicielka świata polityki, Hiszpanka, nieśmiała księgowa i miłośniczka Wagnera rozmawiają o swoich miłosnych perypetiach ze Stanisławą, pewną siebie właścicielką podupadającego biura matrymonialnego. Sztukę Izabeli Łaszczuk o oczekiwaniach wobec partnerów i trudnościach w znalezieniu „księcia z bajki” reżyseruje Jerzy Bończak.

„To ja może się położę” w Teatrze Komedia to solowy spektakl Katarzyny Zielińskiej z towarzyszeniem muzyków, łączący piosenki, satyrę i liryczne opowieści o życiu oraz pracy aktorki. Bohaterka sięga po tytułowe zdanie zarówno w domowej codzienności, jak i podczas pozowania na celebryckiej ściance — gdy potrzebuje oddechu lub chce się z czegoś wycofać. Teksty wieczoru napisali Artur Andrus, Michał Chludziński i Robert Górski.

„Proces Eligiusza Niewiadomskiego” w Teatrze Powszechnym, w reżyserii Bartosza Szydłowskiego, rekonstruuje rozprawę sądową zabójcy Gabriela Narutowicza na podstawie dokumentu procesowego opracowanego przez Stanisława Kijeńskiego. Przedstawienie przygląda się także politycznej nienawiści poprzedzającej zamach oraz ideom, językowi i emocjom, które doprowadziły malarza do zbrodni. Sąd nad sprawcą staje się tu również rozważaniem o przekonaniach służących usprawiedliwianiu przemocy.

„Lata 20., lata 30. - Rewia Szlagierów” w Teatrze Sabat Małgorzaty Potockiej prowadzi od pieśni towarzyszących legionom do piosenek międzywojennej Warszawy. W nowych aranżacjach powracają utwory z repertuaru między innymi Hanki Ordonówny, Miry Zimińskiej, Eugeniusza Bodo i Mieczysława Fogga. Rewia w reżyserii Małgorzaty Potockiej łączy muzykę z choreografią, kostiumami i multimedialną scenografią wykorzystującą archiwalne fotografie z epoki.

„Dzikie łabędzie” w Mazowieckim Teatrze Muzycznym im. Jana Kiepury to familijny musical na podstawie baśni Hansa Christiana Andersena, opowiadający o księżniczce walczącej o ocalenie braci przemienionych w łabędzie. Tadeusz Kabicz sięga w inscenizacji po inspiracje teatrem elżbietańskim i lalkowym, a historię poświęcenia i miłości współtworzą muzyka Mikołaja Hertla oraz libretto i teksty piosenek Grażyny Orlińskiej. Spektakl przeznaczony jest dla widzów od 10. roku życia.

„Król Maciuś I” w Teatrze Lalka, w reżyserii Darii Kopiec, to adaptacja opowieści Janusza Korczaka o chłopcu, któremu zamiast zabawy przypadło rządzenie krajem. Mały król poznaje odpowiedzialność za innych i mierzy się z tym, że dobre intencje nie zawsze wystarczają. Jego historia stawia przed dziećmi i dorosłymi pytania o sprawiedliwość, szczerość, kompromis i szacunek dla drugiego człowieka.

W „Niesamowitych przygodach Skarpetek” Teatru Baj dziura pod pralką otwiera zagubionym skarpetkom drogę w świat: na statki, filmowe castingi czy do pracy detektywa. Spektakl w reżyserii Roberta Jarosza, oparty na książkach Justyny Bednarek, łączy absurdalny pomysł z opowieścią o wyobraźni i wspólnym wymyślaniu historii przez dzieci i rodziców. Przedstawienie przeznaczone jest dla widzów od piątego roku życia.

„Dreams” w Teatrze Capitol to musical Szkoły Musicalowej B&B o młodych ludziach, którzy próbują realizować swoje marzenia mimo społecznych ograniczeń. Podczas przesłuchań do nowego musicalu bohaterowie opowiadają o talentach, pasjach i codziennych trudnościach. Piosenki, taniec i dialogi składają się na historię o relacjach z rodzicami i nauczycielami, przemocy w szkole oraz trosce o planetę.

„Tytus, Romek i A’tomek, czyli jak zostać artystą” w Teatrze Kamienica to przedstawienie dla dzieci oparte na komiksach Henryka Jerzego Chmielewskiego. Profesor T’alent próbuje uczłowieczyć Tytusa, a gdy jego metody zawodzą, do pomocy włączają się harcerze, z którymi szympans wyrusza wannolotem do Paryża i Londynu. Komiksowy humor łączy się tu z poznawaniem sztuki i architektury poprzez multimedialne projekcje, a muzyka zestawia hip-hop z piosenkami harcerskimi.

„Król Maciuś I” w Teatrze Lalka, w reżyserii Darii Kopiec, to adaptacja opowieści Janusza Korczaka o chłopcu, któremu zamiast zabawy przypadło rządzenie krajem. Mały król poznaje odpowiedzialność za innych i mierzy się z tym, że dobre intencje nie zawsze wystarczają. Jego historia stawia przed dziećmi i dorosłymi pytania o sprawiedliwość, szczerość, kompromis i szacunek dla drugiego człowieka.

W „Niesamowitych przygodach Skarpetek” Teatru Baj dziura pod pralką otwiera zagubionym skarpetkom drogę w świat: na statki, filmowe castingi czy do pracy detektywa. Spektakl w reżyserii Roberta Jarosza, oparty na książkach Justyny Bednarek, łączy absurdalny pomysł z opowieścią o wyobraźni i wspólnym wymyślaniu historii przez dzieci i rodziców. Przedstawienie przeznaczone jest dla widzów od piątego roku życia.

„Dzikie łabędzie” w Mazowieckim Teatrze Muzycznym im. Jana Kiepury to familijny musical na podstawie baśni Hansa Christiana Andersena, opowiadający o księżniczce walczącej o ocalenie braci przemienionych w łabędzie. Tadeusz Kabicz sięga w inscenizacji po inspiracje teatrem elżbietańskim i lalkowym, a historię poświęcenia i miłości współtworzą muzyka Mikołaja Hertla oraz libretto i teksty piosenek Grażyny Orlińskiej. Spektakl przeznaczony jest dla widzów od 10. roku życia.

„Dreams” w Teatrze Capitol to musical Szkoły Musicalowej B&B o młodych ludziach, którzy próbują realizować swoje marzenia mimo społecznych ograniczeń. Podczas przesłuchań do nowego musicalu bohaterowie opowiadają o talentach, pasjach i codziennych trudnościach. Piosenki, taniec i dialogi składają się na historię o relacjach z rodzicami i nauczycielami, przemocy w szkole oraz trosce o planetę.

„Mistrz i Małgorzata” w Studiu Buffo to musical na podstawie powieści Michaiła Bułhakowa, z muzyką Janusza Stokłosy i w reżyserii Janusza Józefowicza. W stalinowskiej Moskwie pojawia się Woland ze świtą, a Małgorzata staje się wiedźmą, by uratować ukochanego. Opowieść o miłości i wolności artystycznej splata moskiewską rzeczywistość z Jerozolimą czasów Piłata i fantastycznym światem, w którym bohaterowie szukają schronienia.

„Gra o dom” w Teatrze Kamienica to gorzka komedia autorstwa i w reżyserii Wawrzyńca Kostrzewskiego o rodzinie, która chce wygrać apartament i awansować do wyższej klasy społecznej. Warunkiem jest zaprezentowanie idealnego wizerunku, a grą steruje Cyber Woman, uosobienie bezlitosnych algorytmów. Marzenie o własnym domu staje się próbą tego, jak daleko bohaterowie posuną się w udawaniu kogoś, kim nie są.

„Optymiści, czyli nasi w Egipcie” to komedia Krzysztofa Czeczota o pierwszych wspólnych wakacjach rodziny w kurorcie all inclusive. Ewa organizuje wyjazd z okazji czterdziestej rocznicy ślubu rodziców, lecz narzekania mamy, przyzwyczajenia taty i zamiłowanie męża do darmowych drinków komplikują jej plany. Rodzinnym napięciom towarzyszy skrupulatne rozliczanie urlopowych atrakcji: w specjalnej tabelce trzeba odnotować, czy opłacony wypoczynek został w pełni wykorzystany.

Margot porzuca monotonię życia rodzinnego, a Claude ucieka z domu spokojnej starości — obie chcą zacząć żyć na własnych zasadach. Ich drogi przecinają się, dając początek przygodom, przyjaźni i kobiecej solidarności. „Uciekinierki” w Teatrze Ateneum to komedia Pierre’a Palmade’a i Christophe’a Duthurona w reżyserii Wojciecha Adamczyka, oparta na spotkaniu dwóch kobiet szukających zmiany.

W „Wariacjach Enigmatycznych” Érica-Emmanuela Schmitta w Teatrze Ateneum dziennikarz przybywa na wyspę pod kołem podbiegunowym, by przeprowadzić wywiad z mieszkającym samotnie zgorzkniałym pisarzem, laureatem Nobla. W coraz gorętszej rozmowie pojawia się temat porzuconej kobiety, która zarazem łączy i dzieli obu mężczyzn. Wyreżyserowana przez Artura Tyszkiewicza sztuka splata dramat z komedią, skupiając się na słownym pojedynku dwóch bohaterów.

„Requiem dla snu” w Teatrze Studio to spektakl Jakuba Skrzywanka na podstawie powieści Huberta Selby’ego Jr. Reżyser odczytuje opowieść o uzależnieniu i przyspieszeniu za wszelką cenę jako obraz współczesności. Tematy samotności, lęku i poszukiwania bliskości prowadzą tu do pytania, czy rzeczywistość przekroczyła już granice świata, który kiedyś wydawał się dystopią.

„Mistrz i Małgorzata” w Studiu Buffo to musical na podstawie powieści Michaiła Bułhakowa, z muzyką Janusza Stokłosy i w reżyserii Janusza Józefowicza. W stalinowskiej Moskwie pojawia się Woland ze świtą, a Małgorzata staje się wiedźmą, by uratować ukochanego. Opowieść o miłości i wolności artystycznej splata moskiewską rzeczywistość z Jerozolimą czasów Piłata i fantastycznym światem, w którym bohaterowie szukają schronienia.

Dwa zaprzyjaźnione małżeństwa spotykają się na kolacji, a rozmowa o zdradzie i granicach szczerości podważa ich wzajemne zaufanie. „PRZYJACIELE / Le Mensonge” Floriana Zellera w Garnizonie Sztuki to komedia o kłamstwach, półprawdach i lojalności wobec bliskich, wyreżyserowana przez Agatę Wątróbską. Pary bohaterów grają aktorzy będący małżeństwami także poza sceną, co stanowi część zamysłu tej inscenizacji.

„Okno na parlament” Raya Cooneya w Och-Teatrze to farsa w reżyserii Krystyny Jandy, łącząca polityczny kryzys z romansem ponad partyjnymi podziałami. Prawicowy parlamentarzysta wdaje się w romans z sekretarką lewicy, gdy jego rząd przeżywa trudności. W intrygę wciągnięci zostają także pracownicy hotelu i zazdrośni współmałżonkowie, a sytuację komplikują kolejne zwroty akcji.

„Bliskość” w Potem-o-tem to spektakl dokumentalny Marcina Zbyszyńskiego, powstały z rozmów z osobami o różnych doświadczeniach niepełnosprawności oraz ich bliskimi. Podejmuje temat intymności: miłości, seksualności, ciała i dotyku, ale też samotności oraz prawa do autonomii. Przygląda się potrzebie bycia dostrzeżonym i lękowi przed odrzuceniem, pytając, co utrudnia nam poznanie drugiego człowieka.

„O co biega?” w Teatrze Capitol to farsa Philipa Kinga w reżyserii Marcina Sławińskiego, rozgrywająca się na plebanii w spokojnym angielskim miasteczku. Pod nieobecność pastora jego żonę Penelopę, byłą aktorkę budzącą zgorszenie sąsiadów, odwiedza dawny kolega z teatru. Ich plany na wieczór uruchamiają serię nieporozumień, przebieranek i zabaw w chowanego, w które wikłają się kolejni goście, a ustalenie, kto jest kim, staje się coraz trudniejsze.

„Anioł zagłady” w Teatrze Dramatycznym to wyreżyserowana przez Datę Tavadzego teatralna reinterpretacja czarnej komedii Luisa Buñuela. Goście eleganckiego przyjęcia nie potrafią wyjść z salonu, a ich niezrozumiałe uwięzienie prowadzi do stopniowego rozpadu zasad i relacji. Absurdalna sytuacja staje się punktem wyjścia do opowieści o elitach zamkniętych we własnych przywilejach, społecznych rolach i mechanizmach dominacji.

„Wizyta” w Teatrze Druga Strefa to dramat Érica-Emmanuela Schmitta w reżyserii Sylwestra Biragi. W Wiedniu opanowanym przez nazistów Zygmunt Freud rozmawia z córką Anną o wierze, odwadze i przynależności, mierząc się z decyzją o opuszczeniu miasta, w którym spędził życie zawodowe; wkrótce do jego drzwi zapuka nieznajomy. Spektakl podejmuje temat lęku, bliskości i ceny zachowania własnej tożsamości w obliczu rozpadu znanego świata.

„Halo, tu Bielicka! Czyli być jak Hanka” w Teatrze Kamienica to muzyczna opowieść inspirowana przyjaźnią Hanki Bielickiej i Bogdana Brzezińskiego, autora jej monologów. Pełna temperamentu artystka w ciągłej podróży i introwertyczny pisarz w krakowskim gabinecie przez niemal trzydzieści lat tworzą, spierają się i śmieją za pośrednictwem telefonu. Ich relacja splata temat bliskości na odległość z wyrzeczeniami towarzyszącymi spełnianiu marzeń.

„Jak zawsze” w Teatrze Komedia to komediowa adaptacja powieści Zygmunta Miłoszewskiego, wyreżyserowana przez Magdalenę Małecką-Wippich i Martę Miłoszewską. Grażyna i Ludwik odzyskują młode ciała i szansę ponownego przeżycia miłości, lecz trafiają do przeszłości, w której Polska potoczyła się inną historyczną drogą. Ich drugie podejście do życia łączy absurd z pytaniami o trwałość uczuć, konsekwencje wyborów oraz to, jak pamięć kształtuje wspólnotę.

„Pozory mylą” Seymoura Blickera w Teatrze Kwadrat to komedia pomyłek osadzona w nowojorskim środowisku wydawniczym, gdzie medialna rozpoznawalność znaczy więcej niż talent. Sherman Mayfair właśnie wydał książkę i marzy o sukcesie, lecz nieśmiałość sprawia, że przeraża go sama myśl o wywiadzie. Farsa w reżyserii Mariusza Kiljana podejmuje temat ambicji i trudności z odnalezieniem się w świecie celebrytów.

„WICKED” w Teatrze Muzycznym ROMA opowiada o przyjaźni Elfaby i Glindy, przyszłych Złej i Dobrej Czarownicy, zanim rozegrają się wydarzenia znane z „Czarnoksiężnika z krainy Oz”. Ich historia stawia pytania o oceny dobra i zła, akceptację odmienności oraz wpływ władzy na opinię publiczną. Musical Stephena Schwartza i Winnie Holzman prezentowany jest po polsku, w inscenizacji z własnymi rozwiązaniami scenicznymi.

„Reniferek” Richarda Gadda w Teatrze Polonia to oparty na doświadczeniach autora monodram w reżyserii Tomasza Gawrona. Niewinny gest podania herbaty staje się początkiem relacji, w której pragnienie bliskości splata się z obsesją, a bohater doświadcza prześladowania i kontroli ze strony kobiety. Opowieść o przekraczaniu granic łączy się z jego poszukiwaniem własnej tożsamości, seksualności i poczucia wartości.

W „SIX” w Teatrze Syrena sześć żon Henryka VIII występuje jako gwiazdy popu, opowiadając śpiewem o swoich losach i rywalizując o to, którą małżeństwo z królem doświadczyło najmocniej. Musical ma formę koncertu i oddaje głos kobietom znanym przede wszystkim przez związek z władcą. Reżyserię i choreografię przedstawienia przygotowała Ewelina Adamska-Porczyk.

„Przebłyski” Serge’a Kribusa opowiadają o parze z wieloletnim stażem i powracających wspomnieniach — bolesnych i radosnych, przywołujących różne doświadczenia wspólnego życia. W spektaklu w reżyserii Agaty Dudy-Gracz bohaterów grają Anna Romantowska i Daniel Olbrychski, a ich scenicznemu spotkaniu towarzyszy muzyka na żywo w wykonaniu Wojtka Krzaka i Mai Kleszcz.

„M. Faktor. Narodziny Piękna” w Teatrze Żydowskim to musical Agaty Biziuk o drodze Maksa Faktorowicza od pracy w drogerii do stworzenia marki kosmetycznej i współpracy z Hollywood. Akcja rozgrywa się w studiu filmowym, a historia zawodowych sukcesów obejmuje także relacje bohatera z bliskimi. Opowieści o autokreacji towarzyszy muzyka Stanisława Pawlaka inspirowana swingiem i latino.