Co grają
w Warszawie?

W „Mistrzu i Małgorzacie” Teatru Dramatycznego miłość pisarza i Małgorzaty splata się z wizytą Szatana, który przybywa do Moskwy jako zagraniczny konsultant w drogim garniturze. W przedstawieniu Magdaleny Miklasz przez świat Bułhakowa prowadzi kilku narratorów, a opowieść łączy się z elementami teatru formy i teatru lalkowego. Twórcy stawiają pytania o miejsce duchowości, prawdy i wolności w naszym życiu.

„Lalka” Bolesława Prusa w Teatrze Dramatycznym, w reżyserii i adaptacji Mikity Iłynczyka, łączy historię miłości i społecznych ambicji z pytaniem o życie pod imperialną dominacją. Losy Wokulskiego ukazują świat, w którym pieniądze i pozycja klasowa decydują o relacjach, a pragnienie uznania splata się z przystosowaniem do narzuconego porządku. Osobistą ramę tej interpretacji tworzy odnaleziony w rodzinie reżysera egzemplarz powieści, przywołujący temat polskości dziedziczonej przez pamięć.

W „Mistrzu i Małgorzacie” Teatru Dramatycznego miłość pisarza i Małgorzaty splata się z wizytą Szatana, który przybywa do Moskwy jako zagraniczny konsultant w drogim garniturze. W przedstawieniu Magdaleny Miklasz przez świat Bułhakowa prowadzi kilku narratorów, a opowieść łączy się z elementami teatru formy i teatru lalkowego. Twórcy stawiają pytania o miejsce duchowości, prawdy i wolności w naszym życiu.

„Lalka” Bolesława Prusa w Teatrze Dramatycznym, w reżyserii i adaptacji Mikity Iłynczyka, łączy historię miłości i społecznych ambicji z pytaniem o życie pod imperialną dominacją. Losy Wokulskiego ukazują świat, w którym pieniądze i pozycja klasowa decydują o relacjach, a pragnienie uznania splata się z przystosowaniem do narzuconego porządku. Osobistą ramę tej interpretacji tworzy odnaleziony w rodzinie reżysera egzemplarz powieści, przywołujący temat polskości dziedziczonej przez pamięć.

„Muszenie” w reżyserii Jagody Szelc w Teatrze Dramatycznym to autofikcja o współuzależnieniu i odzyskiwaniu własnej podmiotowości. Agata, dorosłe dziecko alkoholików, znajduje domowe nagranie na kasecie VHS, które podważa jej szczęśliwe wspomnienia z dzieciństwa i uruchamia mozolne odtwarzanie przeszłości. W tę opowieść wplecione są fragmenty słuchowiska „Dziwne przygody Pana Zająca” — bajki, która pomagała bohaterce wypierać doświadczenia przemocy.

„Anioł zagłady” w Teatrze Dramatycznym to wyreżyserowana przez Datę Tavadzego teatralna reinterpretacja czarnej komedii Luisa Buñuela. Goście eleganckiego przyjęcia nie potrafią wyjść z salonu, a ich niezrozumiałe uwięzienie prowadzi do stopniowego rozpadu zasad i relacji. Absurdalna sytuacja staje się punktem wyjścia do opowieści o elitach zamkniętych we własnych przywilejach, społecznych rolach i mechanizmach dominacji.

„Muszenie” w reżyserii Jagody Szelc w Teatrze Dramatycznym to autofikcja o współuzależnieniu i odzyskiwaniu własnej podmiotowości. Agata, dorosłe dziecko alkoholików, znajduje domowe nagranie na kasecie VHS, które podważa jej szczęśliwe wspomnienia z dzieciństwa i uruchamia mozolne odtwarzanie przeszłości. W tę opowieść wplecione są fragmenty słuchowiska „Dziwne przygody Pana Zająca” — bajki, która pomagała bohaterce wypierać doświadczenia przemocy.

„Anioł zagłady” w Teatrze Dramatycznym to wyreżyserowana przez Datę Tavadzego teatralna reinterpretacja czarnej komedii Luisa Buñuela. Goście eleganckiego przyjęcia nie potrafią wyjść z salonu, a ich niezrozumiałe uwięzienie prowadzi do stopniowego rozpadu zasad i relacji. Absurdalna sytuacja staje się punktem wyjścia do opowieści o elitach zamkniętych we własnych przywilejach, społecznych rolach i mechanizmach dominacji.

„Muszenie” w reżyserii Jagody Szelc w Teatrze Dramatycznym to autofikcja o współuzależnieniu i odzyskiwaniu własnej podmiotowości. Agata, dorosłe dziecko alkoholików, znajduje domowe nagranie na kasecie VHS, które podważa jej szczęśliwe wspomnienia z dzieciństwa i uruchamia mozolne odtwarzanie przeszłości. W tę opowieść wplecione są fragmenty słuchowiska „Dziwne przygody Pana Zająca” — bajki, która pomagała bohaterce wypierać doświadczenia przemocy.

„FOGG 2126” to futurystyczny monodram łączący stand-up z piosenkami Mieczysława Fogga w nowych aranżacjach. Ava, gwiazda estrady i daleka potomkini piosenkarza, prowadzi koncert w Warszawie przyszłości, gdy odkrycie podważające jej tożsamość sprawia, że znana muzyka staje się dla niej punktem oparcia. W opowieści o technologii, empatii i bliskości przyszła stolica odbija współczesne napięcia społeczne i kryzysy klimatyczne.

„Anioł zagłady” w Teatrze Dramatycznym to wyreżyserowana przez Datę Tavadzego teatralna reinterpretacja czarnej komedii Luisa Buñuela. Goście eleganckiego przyjęcia nie potrafią wyjść z salonu, a ich niezrozumiałe uwięzienie prowadzi do stopniowego rozpadu zasad i relacji. Absurdalna sytuacja staje się punktem wyjścia do opowieści o elitach zamkniętych we własnych przywilejach, społecznych rolach i mechanizmach dominacji.

„Muszenie” w reżyserii Jagody Szelc w Teatrze Dramatycznym to autofikcja o współuzależnieniu i odzyskiwaniu własnej podmiotowości. Agata, dorosłe dziecko alkoholików, znajduje domowe nagranie na kasecie VHS, które podważa jej szczęśliwe wspomnienia z dzieciństwa i uruchamia mozolne odtwarzanie przeszłości. W tę opowieść wplecione są fragmenty słuchowiska „Dziwne przygody Pana Zająca” — bajki, która pomagała bohaterce wypierać doświadczenia przemocy.

„FOGG 2126” to futurystyczny monodram łączący stand-up z piosenkami Mieczysława Fogga w nowych aranżacjach. Ava, gwiazda estrady i daleka potomkini piosenkarza, prowadzi koncert w Warszawie przyszłości, gdy odkrycie podważające jej tożsamość sprawia, że znana muzyka staje się dla niej punktem oparcia. W opowieści o technologii, empatii i bliskości przyszła stolica odbija współczesne napięcia społeczne i kryzysy klimatyczne.

„Antygona w Molenbeek” Stefana Hertmansa opowiada o Nourii, belgijskiej studentce prawa o arabskich korzeniach, która próbuje odzyskać z kostnicy ciało brata, sprawcy zamachu bombowego. Jej walka o pochówek i własną żałobę zderza się z procedurami oraz argumentami bezpieczeństwa, stawiając pytania o granice prawa wobec rodzinnej więzi. W przedstawieniu Anny Smolar poetycki tekst jest traktowany jak partytura, a muzyka łączy antyczną inspirację ze współczesnym konfliktem.

„Antygona w Molenbeek” Stefana Hertmansa opowiada o Nourii, belgijskiej studentce prawa o arabskich korzeniach, która próbuje odzyskać z kostnicy ciało brata, sprawcy zamachu bombowego. Jej walka o pochówek i własną żałobę zderza się z procedurami oraz argumentami bezpieczeństwa, stawiając pytania o granice prawa wobec rodzinnej więzi. W przedstawieniu Anny Smolar poetycki tekst jest traktowany jak partytura, a muzyka łączy antyczną inspirację ze współczesnym konfliktem.

„Mój rok relaksu i odpoczynku” w Teatrze Dramatycznym to adaptacja powieści Ottessy Moshfegh w reżyserii Katarzyny Minkowskiej. Młoda kobieta zamierza spędzić rok we śnie wywołanym lekami psychotropowymi, by odsunąć od siebie żałobę po rodzinie, konsumpcyjny świat i relacje pozbawione bliskości. Jej plan wycofania się z codzienności wiąże się z pragnieniem odnalezienia siebie i rozpoczęcia życia od nowa.

„Mój rok relaksu i odpoczynku” w Teatrze Dramatycznym to adaptacja powieści Ottessy Moshfegh w reżyserii Katarzyny Minkowskiej. Młoda kobieta zamierza spędzić rok we śnie wywołanym lekami psychotropowymi, by odsunąć od siebie żałobę po rodzinie, konsumpcyjny świat i relacje pozbawione bliskości. Jej plan wycofania się z codzienności wiąże się z pragnieniem odnalezienia siebie i rozpoczęcia życia od nowa.

„Scena Forum / Wszystko będzie ok” w Teatrze Dramatycznym przedstawia historię siedemnastoletniej Marysi, warszawskiej licealistki marzącej o aktorstwie, której pozornie poukładane życie skrywa tajemnicę. Spektakl wykorzystuje metodę Teatru Forum Augusta Boala: młodzi widzowie mogą zatrzymywać akcję, wchodzić w role i sprawdzać różne rozwiązania przedstawionych sytuacji. Rozmowa o losach bohaterki staje się częścią wspólnie tworzonego wydarzenia.

„Scena Forum / Wszystko będzie ok” w Teatrze Dramatycznym przedstawia historię siedemnastoletniej Marysi, warszawskiej licealistki marzącej o aktorstwie, której pozornie poukładane życie skrywa tajemnicę. Spektakl wykorzystuje metodę Teatru Forum Augusta Boala: młodzi widzowie mogą zatrzymywać akcję, wchodzić w role i sprawdzać różne rozwiązania przedstawionych sytuacji. Rozmowa o losach bohaterki staje się częścią wspólnie tworzonego wydarzenia.

„Scena Forum / Wszystko będzie ok” w Teatrze Dramatycznym przedstawia historię siedemnastoletniej Marysi, warszawskiej licealistki marzącej o aktorstwie, której pozornie poukładane życie skrywa tajemnicę. Spektakl wykorzystuje metodę Teatru Forum Augusta Boala: młodzi widzowie mogą zatrzymywać akcję, wchodzić w role i sprawdzać różne rozwiązania przedstawionych sytuacji. Rozmowa o losach bohaterki staje się częścią wspólnie tworzonego wydarzenia.

„Krótki spektakl o matce i córce” Heleny Urbańskiej w Teatrze Dramatycznym przygląda się bliskości, w której trudno oddzielić troskę od przemocy i odnaleźć własną tożsamość. Dwie kobiety siedzą w salonie przed telewizorem, którego nigdy nie było, a ich wspólny świat rozciąga się między pamięcią, fantazją i codziennością. Autorski dramat podejmuje tematy kobiecości, cielesności, tożsamości seksualnej i dojrzewania.

„Krótki spektakl o matce i córce” Heleny Urbańskiej w Teatrze Dramatycznym przygląda się bliskości, w której trudno oddzielić troskę od przemocy i odnaleźć własną tożsamość. Dwie kobiety siedzą w salonie przed telewizorem, którego nigdy nie było, a ich wspólny świat rozciąga się między pamięcią, fantazją i codziennością. Autorski dramat podejmuje tematy kobiecości, cielesności, tożsamości seksualnej i dojrzewania.

„Krótki spektakl o matce i córce” Heleny Urbańskiej w Teatrze Dramatycznym przygląda się bliskości, w której trudno oddzielić troskę od przemocy i odnaleźć własną tożsamość. Dwie kobiety siedzą w salonie przed telewizorem, którego nigdy nie było, a ich wspólny świat rozciąga się między pamięcią, fantazją i codziennością. Autorski dramat podejmuje tematy kobiecości, cielesności, tożsamości seksualnej i dojrzewania.