„OSIECKA” w Teatrze Ateneum to kameralny spektakl słowno-muzyczny o kobiecej postaci wyłaniającej się z twórczości Agnieszki Osieckiej — jej miłości, samotności, tęsknotach i zagubieniu. Ewa Telega łączy w scenariuszu fragmenty dzienników i korespondencji autorki z piosenkami do jej tekstów. Słowo, aktorska interpretacja i fortepian wspólnie prowadzą opowieść o emocjach i poszukiwaniu własnej drogi.
„Chamowo” w Teatrze Ateneum to adaptacja zapisków Mirona Białoszewskiego o oswajaniu życia w nowym bloku na Saskiej Kępie. Wędrówki po budynku, urzędach i nieznanej Pradze splatają się z tworzeniem domowego azylu, w którym poeta spotyka przyjaciół i próbuje żyć na marginesie wszechobecnej polityki. Mikołaj Grabowski przenosi te obserwacje na scenę z dużym udziałem muzyki klasycznej i współczesnej.
„Iwona, księżniczka Burgunda” Witolda Gombrowicza w Teatrze Ateneum to spektakl w reżyserii Anny Augustynowicz o królewskim dworze, którego porządek podważa obecność zwykłej, małomównej dziewczyny. Wycofana Iwona drażni wygadanych mieszkańców pałacu, a jej milczenie stopniowo wydobywa na jaw ich wstydliwe tajemnice. Za dostojnymi pozorami ujawnia się zakłamanie, z którym dwór nie potrafi sobie poradzić.
„OSIECKA” w Teatrze Ateneum to kameralny spektakl słowno-muzyczny o kobiecej postaci wyłaniającej się z twórczości Agnieszki Osieckiej — jej miłości, samotności, tęsknotach i zagubieniu. Ewa Telega łączy w scenariuszu fragmenty dzienników i korespondencji autorki z piosenkami do jej tekstów. Słowo, aktorska interpretacja i fortepian wspólnie prowadzą opowieść o emocjach i poszukiwaniu własnej drogi.
„Chamowo” w Teatrze Ateneum to adaptacja zapisków Mirona Białoszewskiego o oswajaniu życia w nowym bloku na Saskiej Kępie. Wędrówki po budynku, urzędach i nieznanej Pradze splatają się z tworzeniem domowego azylu, w którym poeta spotyka przyjaciół i próbuje żyć na marginesie wszechobecnej polityki. Mikołaj Grabowski przenosi te obserwacje na scenę z dużym udziałem muzyki klasycznej i współczesnej.
„Iwona, księżniczka Burgunda” Witolda Gombrowicza w Teatrze Ateneum to spektakl w reżyserii Anny Augustynowicz o królewskim dworze, którego porządek podważa obecność zwykłej, małomównej dziewczyny. Wycofana Iwona drażni wygadanych mieszkańców pałacu, a jej milczenie stopniowo wydobywa na jaw ich wstydliwe tajemnice. Za dostojnymi pozorami ujawnia się zakłamanie, z którym dwór nie potrafi sobie poradzić.
Margot porzuca monotonię życia rodzinnego, a Claude ucieka z domu spokojnej starości — obie chcą zacząć żyć na własnych zasadach. Ich drogi przecinają się, dając początek przygodom, przyjaźni i kobiecej solidarności. „Uciekinierki” w Teatrze Ateneum to komedia Pierre’a Palmade’a i Christophe’a Duthurona w reżyserii Wojciecha Adamczyka, oparta na spotkaniu dwóch kobiet szukających zmiany.
W „Wariacjach Enigmatycznych” Érica-Emmanuela Schmitta w Teatrze Ateneum dziennikarz przybywa na wyspę pod kołem podbiegunowym, by przeprowadzić wywiad z mieszkającym samotnie zgorzkniałym pisarzem, laureatem Nobla. W coraz gorętszej rozmowie pojawia się temat porzuconej kobiety, która zarazem łączy i dzieli obu mężczyzn. Wyreżyserowana przez Artura Tyszkiewicza sztuka splata dramat z komedią, skupiając się na słownym pojedynku dwóch bohaterów.
W „Wariacjach Enigmatycznych” Érica-Emmanuela Schmitta w Teatrze Ateneum dziennikarz przybywa na wyspę pod kołem podbiegunowym, by przeprowadzić wywiad z mieszkającym samotnie zgorzkniałym pisarzem, laureatem Nobla. W coraz gorętszej rozmowie pojawia się temat porzuconej kobiety, która zarazem łączy i dzieli obu mężczyzn. Wyreżyserowana przez Artura Tyszkiewicza sztuka splata dramat z komedią, skupiając się na słownym pojedynku dwóch bohaterów.
Margot porzuca monotonię życia rodzinnego, a Claude ucieka z domu spokojnej starości — obie chcą zacząć żyć na własnych zasadach. Ich drogi przecinają się, dając początek przygodom, przyjaźni i kobiecej solidarności. „Uciekinierki” w Teatrze Ateneum to komedia Pierre’a Palmade’a i Christophe’a Duthurona w reżyserii Wojciecha Adamczyka, oparta na spotkaniu dwóch kobiet szukających zmiany.
„Dzień Świra” Marka Koterskiego w Teatrze Ateneum to komedia o Adasiu Miauczyńskim, któremu otaczająca rzeczywistość daje się we znaki — jego nieszczęścia stają się źródłem humoru. Piotr Ratajczak reżyseruje spektakl, przyjmując za punkt wyjścia myśl, że w Adasiu mogą odnaleźć się także inni, a doświadczenie bohatera wykracza poza jego jednostkowe kłopoty.
W „Wariacjach Enigmatycznych” Érica-Emmanuela Schmitta w Teatrze Ateneum dziennikarz przybywa na wyspę pod kołem podbiegunowym, by przeprowadzić wywiad z mieszkającym samotnie zgorzkniałym pisarzem, laureatem Nobla. W coraz gorętszej rozmowie pojawia się temat porzuconej kobiety, która zarazem łączy i dzieli obu mężczyzn. Wyreżyserowana przez Artura Tyszkiewicza sztuka splata dramat z komedią, skupiając się na słownym pojedynku dwóch bohaterów.
Margot porzuca monotonię życia rodzinnego, a Claude ucieka z domu spokojnej starości — obie chcą zacząć żyć na własnych zasadach. Ich drogi przecinają się, dając początek przygodom, przyjaźni i kobiecej solidarności. „Uciekinierki” w Teatrze Ateneum to komedia Pierre’a Palmade’a i Christophe’a Duthurona w reżyserii Wojciecha Adamczyka, oparta na spotkaniu dwóch kobiet szukających zmiany.
„Dzień Świra Pożegnanie z tytułem” w Teatrze Ateneum to komedia Marka Koterskiego o Adasiu Miauczyńskim, któremu otaczająca rzeczywistość daje się we znaki. Komizm wyrasta z nieszczęść bohatera, choć jemu samemu daleko do śmiechu. Reżyser Piotr Ratajczak odczytuje tekst przez myśl „wszyscy jesteśmy Adasiami M.”, nadając opowieści o jednostkowych udrękach szerszy, wspólny wymiar.
W „EKS” Mariusa von Mayenburga w reżyserii Artura Tyszkiewicza w Teatrze Ateneum ustabilizowane życie Daniela i Sibylle zakłóca niespodziewana wizyta jego dawnej partnerki, Franziski. Spotkanie ujawnia napięcia i skłania troje bohaterów do przyjrzenia się życiowym kompromisom oraz rozbieżnościom między dawnymi pragnieniami a teraźniejszością. Sztuka łączy gorzki humor z opowieścią o relacjach i portretem pokolenia dzisiejszych czterdziesto- i pięćdziesięciolatków.
„To wiem na pewno” Andrew Bovella w reżyserii Iwony Kempy w Teatrze Ateneum opowiada o małżeństwie w średnim wieku i czwórce dorosłych dzieci, których zwyczajne życie zaczyna się rozpadać. Odejście z rodziny, pytania o tożsamość płciową i bezradność po utracie pracy podważają dotychczasowy porządek. Nawet matka, przekonana, że wie najlepiej, nie potrafi ocalić rodzinnej wspólnoty.
W „EKS” Mariusa von Mayenburga w reżyserii Artura Tyszkiewicza w Teatrze Ateneum ustabilizowane życie Daniela i Sibylle zakłóca niespodziewana wizyta jego dawnej partnerki, Franziski. Spotkanie ujawnia napięcia i skłania troje bohaterów do przyjrzenia się życiowym kompromisom oraz rozbieżnościom między dawnymi pragnieniami a teraźniejszością. Sztuka łączy gorzki humor z opowieścią o relacjach i portretem pokolenia dzisiejszych czterdziesto- i pięćdziesięciolatków.
„To wiem na pewno” Andrew Bovella w reżyserii Iwony Kempy w Teatrze Ateneum opowiada o małżeństwie w średnim wieku i czwórce dorosłych dzieci, których zwyczajne życie zaczyna się rozpadać. Odejście z rodziny, pytania o tożsamość płciową i bezradność po utracie pracy podważają dotychczasowy porządek. Nawet matka, przekonana, że wie najlepiej, nie potrafi ocalić rodzinnej wspólnoty.
W „EKS” Mariusa von Mayenburga w reżyserii Artura Tyszkiewicza w Teatrze Ateneum ustabilizowane życie Daniela i Sibylle zakłóca niespodziewana wizyta jego dawnej partnerki, Franziski. Spotkanie ujawnia napięcia i skłania troje bohaterów do przyjrzenia się życiowym kompromisom oraz rozbieżnościom między dawnymi pragnieniami a teraźniejszością. Sztuka łączy gorzki humor z opowieścią o relacjach i portretem pokolenia dzisiejszych czterdziesto- i pięćdziesięciolatków.
„To wiem na pewno” Andrew Bovella w reżyserii Iwony Kempy w Teatrze Ateneum opowiada o małżeństwie w średnim wieku i czwórce dorosłych dzieci, których zwyczajne życie zaczyna się rozpadać. Odejście z rodziny, pytania o tożsamość płciową i bezradność po utracie pracy podważają dotychczasowy porządek. Nawet matka, przekonana, że wie najlepiej, nie potrafi ocalić rodzinnej wspólnoty.
„Sceny niemalże małżeńskie Stefanii Grodzieńskiej” w Teatrze Ateneum czerpią z tradycji kabaretu literackiego, łącząc felietony, monologi i dialogi humorystki z wątkami jej biografii oraz satyrą i piosenkami jej męża, Jerzego Jurandota. Spektakl według scenariusza Grażyny Barszczewskiej zestawia satyrę z liryką, groteską i abstrakcyjnym żartem.
„Sceny niemalże małżeńskie Stefanii Grodzieńskiej” w Teatrze Ateneum czerpią z tradycji kabaretu literackiego, łącząc felietony, monologi i dialogi humorystki z wątkami jej biografii oraz satyrą i piosenkami jej męża, Jerzego Jurandota. Spektakl według scenariusza Grażyny Barszczewskiej zestawia satyrę z liryką, groteską i abstrakcyjnym żartem.
„Mary Jane” Amy Herzog w Teatrze Ateneum, w reżyserii Grzegorza Małeckiego, opowiada o młodej matce samodzielnie wychowującej syna ze specjalnymi potrzebami. W codzienności podporządkowanej opiece i wizytom lekarskim bohaterka próbuje znaleźć przestrzeń także na własne życie i przyjaźń. Ważne miejsce zajmują spotkania z innymi kobietami — opowieść łączy temat zmęczenia i odpowiedzialności z humorem oraz bliskością, która nie wymaga prostych rozwiązań.
„Sceny niemalże małżeńskie Stefanii Grodzieńskiej” w Teatrze Ateneum czerpią z tradycji kabaretu literackiego, łącząc felietony, monologi i dialogi humorystki z wątkami jej biografii oraz satyrą i piosenkami jej męża, Jerzego Jurandota. Spektakl według scenariusza Grażyny Barszczewskiej zestawia satyrę z liryką, groteską i abstrakcyjnym żartem.
„Mary Jane” Amy Herzog w Teatrze Ateneum, w reżyserii Grzegorza Małeckiego, opowiada o młodej matce samodzielnie wychowującej syna ze specjalnymi potrzebami. W codzienności podporządkowanej opiece i wizytom lekarskim bohaterka próbuje znaleźć przestrzeń także na własne życie i przyjaźń. Ważne miejsce zajmują spotkania z innymi kobietami — opowieść łączy temat zmęczenia i odpowiedzialności z humorem oraz bliskością, która nie wymaga prostych rozwiązań.
WAW
Sceny Warszawy
Miasto wielu opowieści
Od kameralnych scen po muzyczne wieczory. Poznaj warszawskie teatry, znajdź swoją dzielnicę i sprawdź, co grają.
Nie pokazujemy potwierdzonych odwołań ani spektakli ze świeżym potwierdzeniem wyprzedania całego wydarzenia. Nie potwierdzamy bieżącej dostępności biletów — sprawdź ją u organizatora. Link „Sprawdź bilety” prowadzi do sprzedaży; zakup odbywa się u organizatora lub operatora.
Brak terminu w źródle nie jest potwierdzeniem odwołania. Takie pozycje oznaczamy „Termin do potwierdzenia”.