Co grają
w Warszawie?

„1984” w Teatrze Powszechnym to spektakl Barbary Wysockiej na podstawie powieści George’a Orwella o społeczeństwie poddanym inwigilacji i władzy Wielkiego Brata. Przedstawienie podejmuje temat mechanizmów totalitaryzmu oraz ludzkiej skłonności do podporządkowania się temu, co sprawuje nad nami kontrolę. Pyta także o nasz udział w podtrzymywaniu systemu nadzoru, gdy wygoda i potrzeba przyjemności stają się powodami, by go akceptować.

„Juvenalia 5” to program Polskiego Baletu Narodowego Junior, złożony z sześciu choreografii: „Reverentia”, „Equilibrium”, „Verses”, „Rumänische Volkstänze”, „Gnossienne no. 1” i „Nostalgia”. Towarzyszy im muzyka m.in. Ignacego Jana Paderewskiego, Michała Jacaszka, Béli Bartóka i Erika Satiego. Młodzi tancerze prezentują je w ramach inicjatywy, która pomaga absolwentom szkół baletowych rozwijać warsztat i przygotowywać się do pracy w zawodowych zespołach.

„Metro Afganistan” w Teatrze Współczesnym to groteskowa satyra polityczna Łukasza Pawłowskiego w reżyserii Macieja Białoruskiego. W przyszłej Polsce, pozostającej poza Unią Europejską i NATO, weteran misji w Afganistanie rusza z córką Oliwią śladami własnej przeszłości, a towarzyszy im Andrzej Kmicic. Absurd tej podróży splata opowieść o narodowych mitach i potrzebie kreowania bohaterów oraz wrogów z historią silnej, choć niełatwej więzi ojca i córki.

Kupno obrazu przez jednego z trzech przyjaciół wywołuje spór, który zagraża ich wieloletniej znajomości. „ART” Yasminy Rezy w Teatrze 6. Piętro, w reżyserii Eugeniusza Korina, łączy humor z opowieścią o mężczyznach mierzących się z problemami wieku średniego. Rozmowa o sztuce staje się okazją do przyjrzenia się potrzebie przyjaźni, granicom tolerancji i wartościom, którymi kierują się w życiu.

„Casanova” w Teatrze Capitol to oparta na pamiętnikach Giacoma Casanovy opowieść o uwodzeniu, pożądaniu i przekraczaniu obyczajowych granic. Autorski spektakl Tommasa Torre łączy erotyczne intrygi z czarnym humorem, pokazując bohatera także jako uczonego, dyplomatę, filozofa i szarlatana. Przedstawienie należy do cyklu Capitol by Night, przeznaczonego wyłącznie dla dorosłych i granego w przestrzeni ze stolikami zamiast tradycyjnych foteli.

„Antygona w Molenbeek” Stefana Hertmansa opowiada o Nourii, belgijskiej studentce prawa o arabskich korzeniach, która próbuje odzyskać z kostnicy ciało brata, sprawcy zamachu bombowego. Jej walka o pochówek i własną żałobę zderza się z procedurami oraz argumentami bezpieczeństwa, stawiając pytania o granice prawa wobec rodzinnej więzi. W przedstawieniu Anny Smolar poetycki tekst jest traktowany jak partytura, a muzyka łączy antyczną inspirację ze współczesnym konfliktem.

„Petarda” w Teatrze Kamienica to farsa Izabeli Łaszczuk w reżyserii Jerzego Bończaka o schadzce, która wymyka się spod kontroli. Biznesmen Roman planuje spotkanie z Sandrusią w górskim domku, lecz na miejscu pojawiają się para włamywaczy oraz jego żona z dociekliwym adwokatem i detektywem amatorem. Sześcioro bohaterów pod jednym dachem oznacza narastające zamieszanie i kolejne zwroty akcji.

„Co na to Maria?” w Teatrze Komedia to kameralny spektakl Agaty Biziuk inspirowany twórczością i humorem Marii Czubaszek, osadzony w radiowym studiu. Jego goście opowiadają o samotności, miłosnych niepowodzeniach, starzeniu się i presji cudzych oczekiwań. Rozmowy, ironia i piosenki z muzyką na żywo składają się na opowieść o szukaniu własnego głosu i odwadze bycia sobą.

„Promieniowanie” Jarosława Sokoła w Teatrze Kwadrat przygląda się Marii Skłodowskiej-Curie przez jej życie osobiste, miłości, pasję oraz sukcesy i porażki. Spektakl w reżyserii Ewy Wencel przedstawia uczoną także jako żonę, matkę i kobietę żyjącą wbrew konwenansom w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Sceny z jej życia składają się na liryczną opowieść z humorem, odsłaniającą człowieka za wizerunkiem noblistki.

„Rewia Filmowa” w Teatrze Sabat Małgorzaty Potockiej łączy przeboje filmowe z występami wokalistów i baletu Sabat. W programie są utwory m.in. z „Grease”, „Skyfall”, „Chicago” i „Zimnej wojny”, przedstawione w nowych aranżacjach muzycznych, z oprawą multimedialną. Współczesną choreografię przygotowały Małgorzata Potocka i Joanna Teśla.

„Historie miłosne” w Garnizonie Sztuki to komediodramat Jeffa Goulda w reżyserii Ewy Konstancji Bułhak, opowiadający o bliskości wystawionej na próbę codzienności. Sprzedaż domu Cala i Beth staje się okazją do spotkania trzech par: świeżo zaręczonych, małżeństwa z niemal dwudziestoletnim stażem i partnerów po czterdziestu latach razem. Wizyta nabiera nieoczekiwanego znaczenia, gdy bohaterowie odkrywają łączące ich podobieństwa, a rozmowy odsłaniają napięcia w ich relacjach.

„GULLIVER´s TRAVELS” w Studio Buffo to anglojęzyczny spektakl TNT Theatre Britain, oparty na satyrze Jonathana Swifta i wyreżyserowany przez Paula Stebbingsa. Cztery podróże Guliwera stają się punktem wyjścia do pytań o moralne podstawy władzy, wartość pieniądza, cel nauki i stosunek człowieka do zwierząt, odniesionych do współczesnego świata. Przedstawienie łączy przygodową opowieść z komedią, akrobatyką, grą na szczudłach i muzyką na żywo.

„Śpiąca królewna” w Teatrze Lalka to muzyczne przedstawienie lalkowe w reżyserii Piotra Kurzawy, oparte na adaptacji baśni Charles’a Perraulta autorstwa Hanny Januszewskiej. Klątwa złej wróżki pogrąża królewnę i jej królestwo we śnie, a szansę na przebudzenie przynosi prawdziwa miłość. Tradycyjne formy lalkowe łączą się tu z muzyką Jerzego Wasowskiego i pełną humoru narracją.

„PIPPI” w Teatrze Rampa opowiada o spotkaniu niezależnej, pełnej pomysłów dziewczynki z Tommym i Anniką w świecie technologii, kontroli i społecznych podziałów. Ich przyjaźń staje się punktem wyjścia do rozmowy o wolności, różnicach i potrzebie zachowania przestrzeni na dzieciństwo. W przedstawieniu w reżyserii Agi Błaszczak ważną rolę odgrywają piosenki, które prowadzą opowieść i odsłaniają emocje bohaterów.

Trzy Wiedźmy mieszkające na dawnym Lawendowym Wzgórzu były kiedyś Dobrymi Wróżkami, lecz zapomniały o tym, co miało dla nich znaczenie. Wizyta Króla z niezwykłą prośbą uruchamia wydarzenia, które zmienią ich losy. „Hokus Pokus, Czary Mary… i Król” Marty Guśniowskiej w Teatrze Baj to baśń łącząca komedię i przygodę z opowieścią o dorastaniu, szukaniu własnej drogi i wiedzy zdobywanej przez doświadczenie.

„Kongo” w Teatrze Capitol to multimedialny musical dla młodzieży w reżyserii Hanny Piasecznej, poświęcony relacjom i problemom dorastania. Podejmuje temat wykluczenia, konfliktów rówieśniczych i niezdrowej rywalizacji, przyglądając się także wpływowi mediów społecznościowych oraz presji doskonałości. Ważne miejsce zajmują w nim poczucie własnej wartości, różnorodność i wspólne przezwyciężanie lęków.

„1984” w Teatrze Powszechnym to spektakl Barbary Wysockiej na podstawie powieści George’a Orwella o społeczeństwie poddanym inwigilacji i władzy Wielkiego Brata. Przedstawienie podejmuje temat mechanizmów totalitaryzmu oraz ludzkiej skłonności do podporządkowania się temu, co sprawuje nad nami kontrolę. Pyta także o nasz udział w podtrzymywaniu systemu nadzoru, gdy wygoda i potrzeba przyjemności stają się powodami, by go akceptować.

„Kajko i Kokosz. Szkoła latania” w Teatrze Syrena to familijny musical na podstawie komiksu Janusza Christy, w reżyserii Jakuba Szydłowskiego, z muzyką Jakuba Lubowicza. Kasztelan Mirmił pragnie nauczyć się latać i w towarzystwie Kajka oraz Kokosza wyrusza na Łysą Górę do Wyższej Szkoły Latania na Miotle. Tymczasem Hegemon zamierza wykorzystać nieobecność wojów, by jego Zbójcerze przejęli Mirmiłowo.

„Śpiąca królewna” w Teatrze Lalka to muzyczne przedstawienie lalkowe w reżyserii Piotra Kurzawy, oparte na adaptacji baśni Charles’a Perraulta autorstwa Hanny Januszewskiej. Klątwa złej wróżki pogrąża królewnę i jej królestwo we śnie, a szansę na przebudzenie przynosi prawdziwa miłość. Tradycyjne formy lalkowe łączą się tu z muzyką Jerzego Wasowskiego i pełną humoru narracją.

„PIPPI” w Teatrze Rampa opowiada o spotkaniu niezależnej, pełnej pomysłów dziewczynki z Tommym i Anniką w świecie technologii, kontroli i społecznych podziałów. Ich przyjaźń staje się punktem wyjścia do rozmowy o wolności, różnicach i potrzebie zachowania przestrzeni na dzieciństwo. W przedstawieniu w reżyserii Agi Błaszczak ważną rolę odgrywają piosenki, które prowadzą opowieść i odsłaniają emocje bohaterów.

„GULLIVER´s TRAVELS” w Studio Buffo to anglojęzyczny spektakl TNT Theatre Britain, oparty na satyrze Jonathana Swifta i wyreżyserowany przez Paula Stebbingsa. Cztery podróże Guliwera stają się punktem wyjścia do pytań o moralne podstawy władzy, wartość pieniądza, cel nauki i stosunek człowieka do zwierząt, odniesionych do współczesnego świata. Przedstawienie łączy przygodową opowieść z komedią, akrobatyką, grą na szczudłach i muzyką na żywo.

„Kongo” w Teatrze Capitol to multimedialny musical dla młodzieży w reżyserii Hanny Piasecznej, poświęcony relacjom i problemom dorastania. Podejmuje temat wykluczenia, konfliktów rówieśniczych i niezdrowej rywalizacji, przyglądając się także wpływowi mediów społecznościowych oraz presji doskonałości. Ważne miejsce zajmują w nim poczucie własnej wartości, różnorodność i wspólne przezwyciężanie lęków.

„Petarda” w Teatrze Kamienica to farsa Izabeli Łaszczuk w reżyserii Jerzego Bończaka o schadzce, która wymyka się spod kontroli. Biznesmen Roman planuje spotkanie z Sandrusią w górskim domku, lecz na miejscu pojawiają się para włamywaczy oraz jego żona z dociekliwym adwokatem i detektywem amatorem. Sześcioro bohaterów pod jednym dachem oznacza narastające zamieszanie i kolejne zwroty akcji.

„Petarda” w Teatrze Kamienica to farsa Izabeli Łaszczuk w reżyserii Jerzego Bończaka o schadzce, która wymyka się spod kontroli. Biznesmen Roman planuje spotkanie z Sandrusią w górskim domku, lecz na miejscu pojawiają się para włamywaczy oraz jego żona z dociekliwym adwokatem i detektywem amatorem. Sześcioro bohaterów pod jednym dachem oznacza narastające zamieszanie i kolejne zwroty akcji.

„Nerwica natręctw” na Scenie Relax to komedia Laurenta Baffie w reżyserii Artura Barcisia o spotkaniu osób, których codzienność podporządkowana jest natręctwom i przymusowym zachowaniom. Lęk przed zarazkami, nieustanne sprawdzanie czy potrzeba liczenia stają się źródłem komicznych sytuacji, ale też ujawniają trudności bohaterów. Przedstawienie łączy humor z tematem zrozumienia dla ludzi, których zachowanie łatwo pochopnie ocenić.

W „EKS” Mariusa von Mayenburga w reżyserii Artura Tyszkiewicza w Teatrze Ateneum ustabilizowane życie Daniela i Sibylle zakłóca niespodziewana wizyta jego dawnej partnerki, Franziski. Spotkanie ujawnia napięcia i skłania troje bohaterów do przyjrzenia się życiowym kompromisom oraz rozbieżnościom między dawnymi pragnieniami a teraźniejszością. Sztuka łączy gorzki humor z opowieścią o relacjach i portretem pokolenia dzisiejszych czterdziesto- i pięćdziesięciolatków.

„Historie miłosne” w Garnizonie Sztuki to komediodramat Jeffa Goulda w reżyserii Ewy Konstancji Bułhak o bliskości, rutynie i komunikacji w związkach. Wystawiony na sprzedaż dom Cala i Beth staje się miejscem spotkania trzech par: świeżo zaręczonych oraz małżeństw z niemal dwudziestoletnim i czterdziestoletnim stażem. Wizyta przybiera nieoczekiwany obrót, a relacje bohaterów pozwalają przyjrzeć się z humorem temu, co z biegiem lat łączy i dzieli partnerów.

„Czarodziejska góra” w Nowym Teatrze to dwuaktowa opera Pawła Mykietyna w reżyserii Andrzeja Chyry, inspirowana powieścią Thomasa Manna. Hans Castorp przyjeżdża do sanatorium w Davos po zdrowie, lecz jego pobyt staje się przygotowaniem do śmierci, na tle Europy przed I wojną światową. Wielojęzyczne libretto Małgorzaty Sikorskiej-Miszczuk i muzyka odtwarzana z głośników, łącząca elektronikę z ariami, rockiem i popem, budują senny świat na pograniczu życia i śmierci.

„Coś tu nie gra” w Och-Teatrze to farsa Marcii Kash i Douglasa E. Hughesa w reżyserii Krystyny Jandy. Kandydat na prezydenta wraca do rodzinnego miasta z zamiarem wygłoszenia oświadczenia, które ma zapewnić mu wyborcze zwycięstwo, lecz przeciwnicy próbują udaremnić jego wystąpienie. Polityczna intryga trafia do lokalnego domu kultury, gdzie amatorska grupa teatralna właśnie przygotowuje przedstawienie — i tam spotykają się wyborcze ambicje oraz teatralne próby.

„Bliskość” w Potem-o-tem to spektakl dokumentalny Marcina Zbyszyńskiego, powstały z rozmów z osobami o różnych doświadczeniach niepełnosprawności oraz ich bliskimi. Podejmuje temat intymności: miłości, seksualności, ciała i dotyku, ale też samotności oraz prawa do autonomii. Przygląda się potrzebie bycia dostrzeżonym i lękowi przed odrzuceniem, pytając, co utrudnia nam poznanie drugiego człowieka.

„To wiem na pewno” Andrew Bovella w reżyserii Iwony Kempy w Teatrze Ateneum opowiada o małżeństwie w średnim wieku i czwórce dorosłych dzieci, których zwyczajne życie zaczyna się rozpadać. Odejście z rodziny, pytania o tożsamość płciową i bezradność po utracie pracy podważają dotychczasowy porządek. Nawet matka, przekonana, że wie najlepiej, nie potrafi ocalić rodzinnej wspólnoty.

„Najdroższy” Francisa Vebera w Teatrze Capitol, w reżyserii Wojciecha Adamczyka, to komedia omyłek o pieniądzach i sile pozorów. François Pignon, bezrobotny opiekujący się mieszkaniem milionera, zostaje uznany za człowieka ukrywającego fortunę, a wizyta kontrolera podatkowego uruchamia serię nieporozumień. Im usilniej wyjaśnia swoją sytuację, tym trudniej przekonać otoczenie, które chętnie dopasowuje prawdę do własnych oczekiwań.

„Burleska – Złote Hollywood” w Teatrze Capitol to widowisko dla dorosłych w formule dinner show, łączące burleskę z motywami kina. Numery inspirowane m.in. „Maską”, „Różową Panterą”, „Troją”, filmami o Bondzie i westernami wykorzystują kostiumy, muzykę, ruch oraz sceniczne transformacje. Klasyczna burleska spotyka się tu ze współczesną ekspresją, humorem i prowokacją.

„Danny i bezkresne niebieskie morze” Johna Patricka Shanleya w Teatrze Druga Strefa opowiada o spotkaniu dwojga młodych ludzi w barze na Bronksie. Danny zna świat oparty na sile, a Roberta próbuje uwolnić się spod wpływu apodyktycznych rodziców. W przedstawieniu w reżyserii Marii Wierzbickiej przypadkowa znajomość staje się dla obojga szansą na bliskość i odzyskanie nadziei mimo lęku, izolacji i brutalnej codzienności.

„Kobieta, która ugotowała męża” Debbie Isitt w reżyserii Tomasza Obary w Teatrze Kamienica to tragikomedia o miłosnym trójkącie i kłamstwach. Kenneth, przyzwyczajony do dobrej kuchni i troski Hilary, porzuca żonę dla Laury w poszukiwaniu uczuciowej odmiany. Relacje między mężem, żoną i kochanką stają się tematem dialogów, w których komizm przeplata się z poważniejszym spojrzeniem na uczuciowe uwikłania.

„Złodziej” Erica Chappella w Teatrze Komedia, w reżyserii Cezarego Żaka, łączy komedię kryminalną z psychologiczną grą wokół przyjaźni i małżeńskiej lojalności. Dwie pary wracają z przyjęcia do domu na angielskiej prowincji i zastają włamywacza, który odkryte podczas kradzieży sekrety wykorzystuje przeciwko gospodarzom i ich gościom. Spektakl utrzymany w stylistyce lat 60., z muzyką Krzysztofa Komedy, przygląda się obłudzie i skrywanym urazom.

W „Żegnaj, panie Szekspir!” Michaela Kelly’ego w Teatrze Kwadrat młody Willy opuszcza Anglię i małżeńskie życie, by szukać w Weronie warunków do pisania. Trafia jednak między zwaśnionych Montekich i Kapuletów, a miłosne intrygi przybierają przewrotny obrót: Romeo i Julia nie znoszą się, zaś uczucia komplikują życie starszego pokolenia. To kostiumowa komedia w reżyserii Jakuba Przebindowskiego, napisana szekspirowskim językiem, z pojedynkami i zwrotami akcji.

„WICKED” w Teatrze Muzycznym ROMA opowiada o przyjaźni Elfaby i Glindy, przyszłych Złej i Dobrej Czarownicy, zanim rozegrają się wydarzenia znane z „Czarnoksiężnika z krainy Oz”. Ich historia stawia pytania o oceny dobra i zła, akceptację odmienności oraz wpływ władzy na opinię publiczną. Musical Stephena Schwartza i Winnie Holzman prezentowany jest po polsku, w inscenizacji z własnymi rozwiązaniami scenicznymi.

Malwa przygotowuje się do ważnego wyścigu wioślarskiego, obciążona poczuciem, że wcześniej zawiodła oczekiwania innych. Towarzyszące jej dwa wiosła podsuwają kolejne złe scenariusze, a sportowa rywalizacja przenika pozostałe sfery jej życia. „Chór na cztery wiosła i poczucie winy” Mariusza Gołosza w reżyserii Agi Błaszczak to spektakl młodzieżowy, który poprzez formę czteroosobowego chóru podejmuje temat presji, lęku, wspólnoty i szukania własnego głosu.

„ŻAR” w Teatrze Polonia to wyreżyserowana przez Jana Englerta sceniczna adaptacja powieści Sándora Máraiego, przygotowana przez Christophera Hamptona. Tematem spektaklu są namiętności, które pozostają żywe mimo upływu ponad czterdziestu lat.

„1984” w Teatrze Powszechnym to spektakl Barbary Wysockiej na podstawie powieści George’a Orwella o społeczeństwie poddanym inwigilacji i władzy Wielkiego Brata. Przedstawienie podejmuje temat mechanizmów totalitaryzmu oraz ludzkiej skłonności do podporządkowania się temu, co sprawuje nad nami kontrolę. Pyta także o nasz udział w podtrzymywaniu systemu nadzoru, gdy wygoda i potrzeba przyjemności stają się powodami, by go akceptować.

W „Wypiórze” Teatru Syrena Adam Mickiewicz jako wampir mieszka we współczesnej Warszawie z Martą i Łukaszem, parą przeżywającą kryzys związku. Adaptacja powieści Grzegorza Uzdańskiego, napisanej w większości trzynastozgłoskowcem, stawia pytanie, czy romantyczny wieszcz może pomóc dzisiejszym trzydziestolatkom. Spektakl w reżyserii Jacka Jabrzyka, z muzyką Mariusza Obijalskiego i tekstami piosenek Uzdańskiego, rozgrywa się w Bistro Syrena, dookoła widzów.

„Juvenalia 5” to program Polskiego Baletu Narodowego Junior, złożony z sześciu choreografii: „Reverentia”, „Equilibrium”, „Verses”, „Rumänische Volkstänze”, „Gnossienne no. 1” i „Nostalgia”. Towarzyszy im muzyka m.in. Ignacego Jana Paderewskiego, Michała Jacaszka, Béli Bartóka i Erika Satiego. Młodzi tancerze prezentują je w ramach inicjatywy, która pomaga absolwentom szkół baletowych rozwijać warsztat i przygotowywać się do pracy w zawodowych zespołach.

„Pacyfiści” Marka Modzelewskiego w reżyserii Jacka Braciaka w Teatrze Współczesnym to tragikomedia o rozbieżności między głoszonymi zasadami a codziennymi wyborami. Aldona i Mariusz odwiedzają znajomych, by przekazać, że ich syn nie przyjdzie na urodziny kolegi, lecz krótka wizyta przeradza się w konflikt o wartości. Spór dwóch par odsłania lęki, uprzedzenia i ambicje skrywane za deklarowanymi przekonaniami.

„Metro Afganistan” w Teatrze Współczesnym to groteskowa satyra polityczna Łukasza Pawłowskiego w reżyserii Macieja Białoruskiego. W przyszłej Polsce, pozostającej poza Unią Europejską i NATO, weteran misji w Afganistanie rusza z córką Oliwią śladami własnej przeszłości, a towarzyszy im Andrzej Kmicic. Absurd tej podróży splata opowieść o narodowych mitach i potrzebie kreowania bohaterów oraz wrogów z historią silnej, choć niełatwej więzi ojca i córki.

„Szir ha-Szirim | Pieśń nad pieśniami” w Teatrze Żydowskim sięga po biblijny poemat o Oblubieńcu i Oblubienicy, by opowiedzieć o miłości, tęsknocie i bliskości. W interpretacji Jakuba Lewandowskiego zmysłowość splata się z duchowością, a relacja kobiety i mężczyzny opiera się na otwartości, zaufaniu i wzajemnym darze. Spektakl łączy język polski z elementami jidysz; Lewandowski odpowiada także za choreografię, scenografię i kostiumy.

„Love Me Tender” w TR Warszawa, w reżyserii Wojtka Rodaka, to adaptacja powieści Constance Debré o kobiecie, która odchodzi od męża, zaczyna spotykać się z kobietami i porzuca karierę prawniczki dla pisania. Gdy mąż i system próbują odebrać jej prawa rodzicielskie do syna, walka o życie na własnych warunkach splata się z pytaniami o macierzyństwo, miłość i cenę wolności.

Kupno obrazu przez jednego z trzech przyjaciół wywołuje spór, który zagraża ich wieloletniej znajomości. „ART” Yasminy Rezy w Teatrze 6. Piętro, w reżyserii Eugeniusza Korina, łączy humor z opowieścią o mężczyznach mierzących się z problemami wieku średniego. Rozmowa o sztuce staje się okazją do przyjrzenia się potrzebie przyjaźni, granicom tolerancji i wartościom, którymi kierują się w życiu.

„Co na to Maria?” w Teatrze Komedia to kameralny spektakl Agaty Biziuk inspirowany twórczością i humorem Marii Czubaszek, osadzony w radiowym studiu. Jego goście opowiadają o samotności, miłosnych niepowodzeniach, starzeniu się i presji cudzych oczekiwań. Rozmowy, ironia i piosenki z muzyką na żywo składają się na opowieść o szukaniu własnego głosu i odwadze bycia sobą.

„Lata 20., lata 30. - Rewia Szlagierów” w Teatrze Sabat Małgorzaty Potockiej prowadzi od pieśni towarzyszących legionom do piosenek międzywojennej Warszawy. W nowych aranżacjach powracają utwory z repertuaru między innymi Hanki Ordonówny, Miry Zimińskiej, Eugeniusza Bodo i Mieczysława Fogga. Rewia w reżyserii Małgorzaty Potockiej łączy muzykę z choreografią, kostiumami i multimedialną scenografią wykorzystującą archiwalne fotografie z epoki.