Co grają
w Warszawie?

„Lewe interesy” Robina Hawdona w Teatrze Capitol to farsa kryminalna w reżyserii Jerzego Bończaka. W apartamencie wpływowego gangstera kolacja przeradza się w ciąg podejrzeń i kłamstw, a uczestnicy spotkania próbują ukryć swoje zamiary i uniknąć zdemaskowania. Przebrania i fałszywe tożsamości napędzają komedię pomyłek, w której finansowe przekręty splatają się z miłością i zazdrością.

„ONE MĄŻ SHOW” w Och-Teatrze to monolog Szymona Majewskiego, który sięga do własnych małżeńskich doświadczeń, by opowiedzieć o radościach i trudnościach życia we dwoje. Osobiste anegdoty i zabawne sytuacje stają się punktem wyjścia do opowieści o zakochanym mężu, relacji z żoną oraz stereotypach i uprzedzeniach towarzyszących związkowi.

Dwie zakonnice potajemnie produkują i sprzedają wino, by uratować klasztor przed zamknięciem. Pojawienie się dociekliwych dziennikarzy oraz młodej kobiety szukającej własnej przeszłości uruchamia ciąg przebieranek, kłamstw i pomyłek. „Zakonnice w przebraniu” Toma Smitha w reżyserii Wojciecha Błacha, prezentowane na Scenie Relax, to farsa, w której próby zachowania tajemnicy mnożą kolejne nieporozumienia.

W gabinecie psychoterapii spotykają się terapeutka pomagająca parom i pacjent, który rujnuje własne małżeństwo. Ich pojedynek wymaga od obojga porzucenia masek, przyznania się do błędów i podjęcia próby ich naprawy. „Zacznijmy jeszcze raz” w Teatrze Kamienica to osadzona w Gdyni komedia Aleksandry Wolf w reżyserii Tomasza Sapryka, podejmująca temat związków i możliwości nowego początku.

„Historie miłosne” w Garnizonie Sztuki to komediodramat Jeffa Goulda w reżyserii Ewy Konstancji Bułhak o bliskości, rutynie i komunikacji w związkach. Wystawiony na sprzedaż dom Cala i Beth staje się miejscem spotkania trzech par: świeżo zaręczonych oraz małżeństw z niemal dwudziestoletnim i czterdziestoletnim stażem. Wizyta przybiera nieoczekiwany obrót, a relacje bohaterów pozwalają przyjrzeć się z humorem temu, co z biegiem lat łączy i dzieli partnerów.

„Piękna Lucynda” w Teatrze 6. Piętro to komedia muzyczna Mariana Hemara, będąca pastiszem „Natrętów” Józefa Bielawskiego. Historia miłości dwojga młodych ludzi w osiemnastowiecznej Warszawie splata losy bohaterów w opowieść o relacjach damsko-męskich i porywach serca. W inscenizacji Eugeniusza Korina piosenki, taniec i kostiumy z epoki towarzyszą zabawie teatralną tradycją i formą.

„Klub kawalerów” Michała Bałuckiego w Och-Teatrze, w reżyserii Krystyny Jandy, to komedia charakterów o przywiązaniu do niezależności i stosunku do miłości. W klubie spotykają się mężczyźni, którzy widzą w małżeństwie zagrożenie dla własnej swobody, lecz ich deklaracje zostają wystawione na próbę przez kobiety umiejące odpowiedzieć na męskie intrygi. Inscenizacja łączy dziewiętnastowieczną komedię z rytmem współczesnego teatru.

„#Na_Dorosłego” Potem-o-tem to komedia w formule mockumentu, która łączy wątek kredytu, uczuciowe komplikacje i songi w opowieść o pokoleniu szukającym odpowiedzi na pytanie, co znaczy być dorosłym. Spektakl rozgrywa się w prywatnym mieszkaniu w zabytkowej warszawskiej kamienicy, a jego immersyjna forma obejmuje wędrówkę widzów z aktorami przez piętra i korytarze budynku.

Dwie zakonnice potajemnie produkują i sprzedają wino, by uratować klasztor przed zamknięciem. Pojawienie się dociekliwych dziennikarzy oraz młodej kobiety szukającej własnej przeszłości uruchamia ciąg przebieranek, kłamstw i pomyłek. „Zakonnice w przebraniu” Toma Smitha w reżyserii Wojciecha Błacha, prezentowane na Scenie Relax, to farsa, w której próby zachowania tajemnicy mnożą kolejne nieporozumienia.

„Lewe interesy” Robina Hawdona w Teatrze Capitol to farsa kryminalna w reżyserii Jerzego Bończaka. W apartamencie wpływowego gangstera kolacja przeradza się w ciąg podejrzeń i kłamstw, a uczestnicy spotkania próbują ukryć swoje zamiary i uniknąć zdemaskowania. Przebrania i fałszywe tożsamości napędzają komedię pomyłek, w której finansowe przekręty splatają się z miłością i zazdrością.

„Wesele” Teatru Capitol to interaktywne widowisko komediowe w formule dinner show, które łączy teatralny wieczór z przyjęciem weselnym. Widzowie mogą włączać się w akcję i współtworzyć przebieg wydarzeń, a scena oraz widownia stają się wspólną salą weselną z muzyką i wodzirejem. Formuła czerpie z improwizowanej komedii i teatru przy kolacji, więc przebieg wieczoru zależy także od uczestników.

Zespół pełnych pasji aktorów mierzy się z kryminalną zagadką osadzoną w Haversham Manor w latach 20. XX wieku, lecz ambicje rozmijają się z umiejętnościami, a sceniczne plany zaczynają zawodzić. „Coś poszło nie tak” w Teatrze Komedia, w reżyserii Anety Groszyńskiej-Kącki, to komedia o pomyłkach, porażce i próbach zachowania twarzy, kiedy przedstawienie wymyka się spod kontroli.

„Gra w randki” Petera Quiltera w Teatrze Kwadrat opowiada o Richardzie i Julii, sześćdziesięciolatkach, którzy po rozwodzie pozostają przyjaciółmi i wspierają się w szukaniu nowych partnerów. Powrót na randki po trzydziestu latach przynosi im serię spotkań z ekscentrycznymi kandydatami i coraz większe zniechęcenie. Spektakl w reżyserii Rafała Szumskiego przygląda się próbom rozpoczęcia nowego życia, którym wciąż towarzyszy przywiązanie do byłego małżonka.

„Szalone nożyczki” Paula Pörtnera w Teatrze Kwadrat to interaktywna komedia rozgrywająca się w salonie fryzjerskim, nad którym dochodzi do zabójstwa pianistki Izabeli Richter. Śledczy włącza publiczność w rozwiązywanie zagadki i odkrywanie skrywanych tajemnic. W przedstawieniu w reżyserii Marcina Sławińskiego widzowie mają wpływ na przebieg wydarzeń i zakończenie, stając się uczestnikami dochodzenia.

„Historie miłosne” w Garnizonie Sztuki to komediodramat Jeffa Goulda w reżyserii Ewy Konstancji Bułhak o bliskości, rutynie i komunikacji w związkach. Wystawiony na sprzedaż dom Cala i Beth staje się miejscem spotkania trzech par: świeżo zaręczonych oraz małżeństw z niemal dwudziestoletnim i czterdziestoletnim stażem. Wizyta przybiera nieoczekiwany obrót, a relacje bohaterów pozwalają przyjrzeć się z humorem temu, co z biegiem lat łączy i dzieli partnerów.

„Kochane pieniążki” Raya Cooneya w Teatrze Capitol to farsa kryminalna w reżyserii Jerzego Bończaka, której punktem wyjścia jest przypadkowo zdobyta fortuna. Henry postanawia zatrzymać teczkę pełną pieniędzy, choć jego żona próbuje powstrzymać go przed pochopną decyzją. Wizyty znajomych, policjantów i taksówkarza komplikują sytuację, a próby wybrnięcia z kłopotów za pomocą kolejnych kłamstw napędzają komedię nieporozumień.

W gabinecie psychoterapii spotykają się terapeutka pomagająca parom i pacjent, który rujnuje własne małżeństwo. Ich pojedynek wymaga od obojga porzucenia masek, przyznania się do błędów i podjęcia próby ich naprawy. „Zacznijmy jeszcze raz” w Teatrze Kamienica to osadzona w Gdyni komedia Aleksandry Wolf w reżyserii Tomasza Sapryka, podejmująca temat związków i możliwości nowego początku.

„Seks, siano i sekrety” w Teatrze Capitol to interaktywne widowisko Jacka Stefanika, łączące humor z tematyką erotycznych pragnień i fantazji. W dworku codzienne rozmowy mieszkańców nabierają dwuznaczności, a pojawienie się tajemniczego gościa zmienia przyjęcie w grę prowokacji i sekretów. Widzowie wpływają na losy bohaterów, podpowiadając rozwój wydarzeń, a przedstawienie bez ścisłego scenariusza wykorzystuje także taniec i teatr cieni.

„Lewe interesy” Robina Hawdona w Teatrze Capitol to farsa kryminalna w reżyserii Jerzego Bończaka. W apartamencie wpływowego gangstera kolacja przeradza się w ciąg podejrzeń i kłamstw, a uczestnicy spotkania próbują ukryć swoje zamiary i uniknąć zdemaskowania. Przebrania i fałszywe tożsamości napędzają komedię pomyłek, w której finansowe przekręty splatają się z miłością i zazdrością.

„Klub kawalerów” Michała Bałuckiego w Och-Teatrze, w reżyserii Krystyny Jandy, to komedia charakterów o przywiązaniu do niezależności i stosunku do miłości. W klubie spotykają się mężczyźni, którzy widzą w małżeństwie zagrożenie dla własnej swobody, lecz ich deklaracje zostają wystawione na próbę przez kobiety umiejące odpowiedzieć na męskie intrygi. Inscenizacja łączy dziewiętnastowieczną komedię z rytmem współczesnego teatru.

Zespół pełnych pasji aktorów mierzy się z kryminalną zagadką osadzoną w Haversham Manor w latach 20. XX wieku, lecz ambicje rozmijają się z umiejętnościami, a sceniczne plany zaczynają zawodzić. „Coś poszło nie tak” w Teatrze Komedia, w reżyserii Anety Groszyńskiej-Kącki, to komedia o pomyłkach, porażce i próbach zachowania twarzy, kiedy przedstawienie wymyka się spod kontroli.

„Gra w randki” Petera Quiltera w Teatrze Kwadrat opowiada o Richardzie i Julii, sześćdziesięciolatkach, którzy po rozwodzie pozostają przyjaciółmi i wspierają się w szukaniu nowych partnerów. Powrót na randki po trzydziestu latach przynosi im serię spotkań z ekscentrycznymi kandydatami i coraz większe zniechęcenie. Spektakl w reżyserii Rafała Szumskiego przygląda się próbom rozpoczęcia nowego życia, którym wciąż towarzyszy przywiązanie do byłego małżonka.

„Szalone nożyczki” Paula Pörtnera w Teatrze Kwadrat to interaktywna komedia rozgrywająca się w salonie fryzjerskim, nad którym dochodzi do zabójstwa pianistki Izabeli Richter. Śledczy włącza publiczność w rozwiązywanie zagadki i odkrywanie skrywanych tajemnic. W przedstawieniu w reżyserii Marcina Sławińskiego widzowie mają wpływ na przebieg wydarzeń i zakończenie, stając się uczestnikami dochodzenia.

„Piękna Lucynda” w Teatrze 6. Piętro to komedia muzyczna Mariana Hemara, będąca pastiszem „Natrętów” Józefa Bielawskiego. Historia miłości dwojga młodych ludzi w osiemnastowiecznej Warszawie splata losy bohaterów w opowieść o relacjach damsko-męskich i porywach serca. W inscenizacji Eugeniusza Korina piosenki, taniec i kostiumy z epoki towarzyszą zabawie teatralną tradycją i formą.

„Lewe interesy” Robina Hawdona w Teatrze Capitol to farsa kryminalna w reżyserii Jerzego Bończaka. W apartamencie wpływowego gangstera kolacja przeradza się w ciąg podejrzeń i kłamstw, a uczestnicy spotkania próbują ukryć swoje zamiary i uniknąć zdemaskowania. Przebrania i fałszywe tożsamości napędzają komedię pomyłek, w której finansowe przekręty splatają się z miłością i zazdrością.

„Kochane pieniążki” Raya Cooneya w Teatrze Capitol to farsa kryminalna w reżyserii Jerzego Bończaka, której punktem wyjścia jest przypadkowo zdobyta fortuna. Henry postanawia zatrzymać teczkę pełną pieniędzy, choć jego żona próbuje powstrzymać go przed pochopną decyzją. Wizyty znajomych, policjantów i taksówkarza komplikują sytuację, a próby wybrnięcia z kłopotów za pomocą kolejnych kłamstw napędzają komedię nieporozumień.

Helena, autorka tanich romansów, wdaje się w sekretny związek z Gracjanem, niespełnionym aktorem. Ich próby ukrycia romansu komplikują kolejni goście, a teatralny kostium staje się częścią konspiracji. „Na boku” w Teatrze Kamienica, w reżyserii Tomasza Dutkiewicza, to farsa o niewierności i utrzymywaniu pozorów, której akcja rozgrywa się w podwarszawskim Konstancinie.

„Zemsta” Aleksandra Fredry w Och-Teatrze, w reżyserii Waldemara Śmigasiewicza, to współczesne odczytanie komedii o sąsiedzkim konflikcie Cześnika i Rejenta. Spór o graniczny mur i przechwałki Papkina splatają się tu z satyrą na polskie przywary. Humor słowny, komiczne sytuacje i przerysowane postaci służą także przyjrzeniu się dzisiejszym obyczajom — śmiech staje się sposobem na krytyczne spojrzenie na nas samych.

„Tygrysice” w Scenie Relax to komedia o trzech wieloletnich przyjaciółkach, które po śmierci mężów postanawiają spróbować swoich sił w telewizyjnym show. Marzą o śpiewaniu i tańcu przed wielką publicznością, choć talent nie dorównuje ich zapałowi. Z pomocą przychodzi im śpiewak Julio, którego obietnice kariery i wzbudzane uczucia komplikują wspólne plany kobiet.

„Moja wersja prawdy” w Garnizonie Sztuki to komediodramat o czwórce rodzeństwa, która po pogrzebie ojca spotyka się w jego mieszkaniu, by uporządkować pamiątki i zdecydować o spadku. Zastany bałagan, brak śladów włamania i nietknięte kosztowności skłaniają bliskich do śledztwa, które odsłania rodzinne tajemnice i dawne urazy. Spektakl Radosława Kotarskiego podejmuje temat komunikacji, oddalania się od siebie i możliwości odbudowania więzi.

„Zemsta” Aleksandra Fredry w Och-Teatrze, w reżyserii Waldemara Śmigasiewicza, to współczesne odczytanie komedii o sąsiedzkim konflikcie Cześnika i Rejenta. Spór o graniczny mur i przechwałki Papkina splatają się tu z satyrą na polskie przywary. Humor słowny, komiczne sytuacje i przerysowane postaci służą także przyjrzeniu się dzisiejszym obyczajom — śmiech staje się sposobem na krytyczne spojrzenie na nas samych.

„Tygrysice” w Scenie Relax to komedia o trzech wieloletnich przyjaciółkach, które po śmierci mężów postanawiają spróbować swoich sił w telewizyjnym show. Marzą o śpiewaniu i tańcu przed wielką publicznością, choć talent nie dorównuje ich zapałowi. Z pomocą przychodzi im śpiewak Julio, którego obietnice kariery i wzbudzane uczucia komplikują wspólne plany kobiet.

„Zemsta” Aleksandra Fredry w Och-Teatrze, w reżyserii Waldemara Śmigasiewicza, to współczesne odczytanie komedii o sąsiedzkim konflikcie Cześnika i Rejenta. Spór o graniczny mur i przechwałki Papkina splatają się tu z satyrą na polskie przywary. Humor słowny, komiczne sytuacje i przerysowane postaci służą także przyjrzeniu się dzisiejszym obyczajom — śmiech staje się sposobem na krytyczne spojrzenie na nas samych.

„Zemsta” Aleksandra Fredry w Och-Teatrze, w reżyserii Waldemara Śmigasiewicza, to współczesne odczytanie komedii o sąsiedzkim konflikcie Cześnika i Rejenta. Spór o graniczny mur i przechwałki Papkina splatają się tu z satyrą na polskie przywary. Humor słowny, komiczne sytuacje i przerysowane postaci służą także przyjrzeniu się dzisiejszym obyczajom — śmiech staje się sposobem na krytyczne spojrzenie na nas samych.

„Kiedy kota nie ma...” w Teatrze Capitol to brytyjska komedia sytuacyjna Johnniego Mortimera i Briana Cooke’a w reżyserii Andrzeja Rozhina. Dwa angielskie małżeństwa z dwudziestoletnim stażem mierzą się z wzajemnymi uszczypliwościami, próbami ożywienia namiętności i potrzebą zaimponowania bliskim, a jednym z pomysłów jest podróż poślubna do Saint-Tropez w dwudziestą rocznicę ślubu.

„Prezent” Phila Olsona w Teatrze Komedia, w reżyserii Anety Groszyńskiej-Kąckiej, to komedia o żałobie i naprawianiu rodzinnych relacji. W dniu sześćdziesiątych urodzin męża zmarła matka wraca jako duch z zagadkową misją, a słyszy ją jedynie najstarsza córka, która sama chce jak najszybciej opuścić dom. Rodzinne spotkanie splata humor z tematem straty, dawnych konfliktów i sekretów wpływających na życie bliskich.

W „Degustacji” Ivana Calbéraca w Teatrze Kwadrat szukająca nowych wrażeń aktywistka Hortense spotyka Jacques’a, tajemniczego właściciela winiarni, który pragnie przede wszystkim spokoju. Pojawienie się młodego chuligana Steve’a komplikuje ich życie i towarzyszy narodzinom uczucia między tak różnymi bohaterami. Jakub Przebindowski reżyseruje opowieść, która łączy wątek miłosny z humorem i zwrotami akcji.

W „Seksie dla opornych” Michele Riml w reżyserii Krystyny Jandy małżeństwo z trzydziestoletnim stażem wyjeżdża do hotelu z poradnikiem, by ożywić swój związek. Próba przywrócenia namiętności prowadzi do rozliczenia wspólnego życia, a poradnikowe wskazówki przynoszą więcej skrępowania niż uniesień. Ta gorzko-zabawna historia w Teatrze Polonia opowiada o odkrywaniu na nowo wartości codziennej bliskości, zaufania i bezpieczeństwa.

„Casanova” w Teatrze Capitol to oparta na pamiętnikach Giacoma Casanovy opowieść o uwodzeniu, pożądaniu i przekraczaniu obyczajowych granic. Autorski spektakl Tommasa Torre łączy erotyczne intrygi z czarnym humorem, pokazując bohatera także jako uczonego, dyplomatę, filozofa i szarlatana. Przedstawienie należy do cyklu Capitol by Night, przeznaczonego wyłącznie dla dorosłych i granego w przestrzeni ze stolikami zamiast tradycyjnych foteli.

W „Degustacji” Ivana Calbéraca w Teatrze Kwadrat szukająca nowych wrażeń aktywistka Hortense spotyka Jacques’a, tajemniczego właściciela winiarni, który pragnie przede wszystkim spokoju. Pojawienie się młodego chuligana Steve’a komplikuje ich życie i towarzyszy narodzinom uczucia między tak różnymi bohaterami. Jakub Przebindowski reżyseruje opowieść, która łączy wątek miłosny z humorem i zwrotami akcji.

W „Seksie dla opornych” Michele Riml w reżyserii Krystyny Jandy małżeństwo z trzydziestoletnim stażem wyjeżdża do hotelu z poradnikiem, by ożywić swój związek. Próba przywrócenia namiętności prowadzi do rozliczenia wspólnego życia, a poradnikowe wskazówki przynoszą więcej skrępowania niż uniesień. Ta gorzko-zabawna historia w Teatrze Polonia opowiada o odkrywaniu na nowo wartości codziennej bliskości, zaufania i bezpieczeństwa.

„Roma i Julian” Krzysztofa Jaroszyńskiego w Teatrze Kwadrat to komedia w reżyserii Pawła Wawrzeckiego, osadzona we współczesnej polskiej klinice seksuologii. Roma chce zostać mężczyzną, Julian kobietą, a w oczekiwaniu na operacje niespodziewanie zaczyna ich łączyć uczucie. Ich relację komplikują wizyty bliskich: mąż Romy grozi rozwodem i odebraniem majątku, a matka Juliana nie potrafi pogodzić się z decyzją swojego dziecka.

„Pół żartem…” Petera Quiltera w Teatrze Capitol to komedia w reżyserii Olafa Lubaszenki o rodzinnych sekretach i granicy między rzeczywistością a wyobraźnią. Dorosłe dzieci wracają na weekend do wiejskiego domu, gdzie ich ojciec, Harry, codziennie rozmawia z Marilyn Monroe. Rodzinnym docinkom i sporom towarzyszą pytania o pogodzenie się z przeszłością oraz o to, kim właściwie jest pojawiająca się Marilyn: duchem czy fantazją.

„Opiekunka na zabój” w Teatrze Kamienica to komedia kryminalna Aldony Jankowskiej i Aleksandry Wolf w reżyserii Jankowskiej. Zofia Kramarczyk, szukając szansy na poprawę losu, podejmuje pracę jako opiekunka zamożnego pana Stanisława i gosposia Alicji w warszawskim Wilanowie, lecz przybycie niespodziewanych gości stawia ją oko w oko z przestępcami. Opowieść o ludzkich namiętnościach i słabościach łączy wątek kryminalny z żartem z wielkomiejskich aspiracji.

Dwa zaprzyjaźnione małżeństwa spotykają się na kolacji, a rozmowa o zdradzie i granicach szczerości podważa ich wzajemne zaufanie. „PRZYJACIELE / Le Mensonge” Floriana Zellera w Garnizonie Sztuki to komedia o kłamstwach, półprawdach i lojalności wobec bliskich, wyreżyserowana przez Agatę Wątróbską. Pary bohaterów grają aktorzy będący małżeństwami także poza sceną, co stanowi część zamysłu tej inscenizacji.

„Prezent” Phila Olsona w Teatrze Komedia, w reżyserii Anety Groszyńskiej-Kąckiej, to komedia o żałobie i naprawianiu rodzinnych relacji. W dniu sześćdziesiątych urodzin męża zmarła matka wraca jako duch z zagadkową misją, a słyszy ją jedynie najstarsza córka, która sama chce jak najszybciej opuścić dom. Rodzinne spotkanie splata humor z tematem straty, dawnych konfliktów i sekretów wpływających na życie bliskich.

W „Degustacji” Ivana Calbéraca w Teatrze Kwadrat szukająca nowych wrażeń aktywistka Hortense spotyka Jacques’a, tajemniczego właściciela winiarni, który pragnie przede wszystkim spokoju. Pojawienie się młodego chuligana Steve’a komplikuje ich życie i towarzyszy narodzinom uczucia między tak różnymi bohaterami. Jakub Przebindowski reżyseruje opowieść, która łączy wątek miłosny z humorem i zwrotami akcji.

„Roma i Julian” Krzysztofa Jaroszyńskiego w Teatrze Kwadrat to komedia w reżyserii Pawła Wawrzeckiego, osadzona we współczesnej polskiej klinice seksuologii. Roma chce zostać mężczyzną, Julian kobietą, a w oczekiwaniu na operacje niespodziewanie zaczyna ich łączyć uczucie. Ich relację komplikują wizyty bliskich: mąż Romy grozi rozwodem i odebraniem majątku, a matka Juliana nie potrafi pogodzić się z decyzją swojego dziecka.

„Opiekunka na zabój” w Teatrze Kamienica to komedia kryminalna Aldony Jankowskiej i Aleksandry Wolf w reżyserii Jankowskiej. Zofia Kramarczyk, szukając szansy na poprawę losu, podejmuje pracę jako opiekunka zamożnego pana Stanisława i gosposia Alicji w warszawskim Wilanowie, lecz przybycie niespodziewanych gości stawia ją oko w oko z przestępcami. Opowieść o ludzkich namiętnościach i słabościach łączy wątek kryminalny z żartem z wielkomiejskich aspiracji.

Dwa zaprzyjaźnione małżeństwa spotykają się na kolacji, a rozmowa o zdradzie i granicach szczerości podważa ich wzajemne zaufanie. „PRZYJACIELE / Le Mensonge” Floriana Zellera w Garnizonie Sztuki to komedia o kłamstwach, półprawdach i lojalności wobec bliskich, wyreżyserowana przez Agatę Wątróbską. Pary bohaterów grają aktorzy będący małżeństwami także poza sceną, co stanowi część zamysłu tej inscenizacji.