Co grają
w Warszawie?

„Proces Eligiusza Niewiadomskiego” w Teatrze Powszechnym, w reżyserii Bartosza Szydłowskiego, rekonstruuje rozprawę sądową zabójcy Gabriela Narutowicza na podstawie dokumentu procesowego opracowanego przez Stanisława Kijeńskiego. Przedstawienie przygląda się także politycznej nienawiści poprzedzającej zamach oraz ideom, językowi i emocjom, które doprowadziły malarza do zbrodni. Sąd nad sprawcą staje się tu również rozważaniem o przekonaniach służących usprawiedliwianiu przemocy.

„Proces Eligiusza Niewiadomskiego” w Teatrze Powszechnym, w reżyserii Bartosza Szydłowskiego, rekonstruuje rozprawę sądową zabójcy Gabriela Narutowicza na podstawie dokumentu procesowego opracowanego przez Stanisława Kijeńskiego. Przedstawienie przygląda się także politycznej nienawiści poprzedzającej zamach oraz ideom, językowi i emocjom, które doprowadziły malarza do zbrodni. Sąd nad sprawcą staje się tu również rozważaniem o przekonaniach służących usprawiedliwianiu przemocy.

„Adrenalina” w Teatrze Powszechnym opowiada o młodych dorosłych szukających swojego miejsca we współczesnej Warszawie, wśród używek, silnych emocji i potrzeby odnalezienia sensu. Marlenka musi znaleźć mieszkanie dla siebie i młodszej siostry, choć brakuje jej pieniędzy, a jej partner handluje narkotykami i bywa porywczy. W spektaklu Ewy Galicy według tekstu Anny Mazurek wędrówka przez Pragę przypomina przechodzenie kolejnych plansz gry RPG.

„Adrenalina” w Teatrze Powszechnym opowiada o młodych dorosłych szukających swojego miejsca we współczesnej Warszawie, wśród używek, silnych emocji i potrzeby odnalezienia sensu. Marlenka musi znaleźć mieszkanie dla siebie i młodszej siostry, choć brakuje jej pieniędzy, a jej partner handluje narkotykami i bywa porywczy. W spektaklu Ewy Galicy według tekstu Anny Mazurek wędrówka przez Pragę przypomina przechodzenie kolejnych plansz gry RPG.

„1984” w Teatrze Powszechnym to spektakl Barbary Wysockiej na podstawie powieści George’a Orwella o społeczeństwie poddanym inwigilacji i władzy Wielkiego Brata. Przedstawienie podejmuje temat mechanizmów totalitaryzmu oraz ludzkiej skłonności do podporządkowania się temu, co sprawuje nad nami kontrolę. Pyta także o nasz udział w podtrzymywaniu systemu nadzoru, gdy wygoda i potrzeba przyjemności stają się powodami, by go akceptować.

„1984” w Teatrze Powszechnym to spektakl Barbary Wysockiej na podstawie powieści George’a Orwella o społeczeństwie poddanym inwigilacji i władzy Wielkiego Brata. Przedstawienie podejmuje temat mechanizmów totalitaryzmu oraz ludzkiej skłonności do podporządkowania się temu, co sprawuje nad nami kontrolę. Pyta także o nasz udział w podtrzymywaniu systemu nadzoru, gdy wygoda i potrzeba przyjemności stają się powodami, by go akceptować.

„1984” w Teatrze Powszechnym to spektakl Barbary Wysockiej na podstawie powieści George’a Orwella o społeczeństwie poddanym inwigilacji i władzy Wielkiego Brata. Przedstawienie podejmuje temat mechanizmów totalitaryzmu oraz ludzkiej skłonności do podporządkowania się temu, co sprawuje nad nami kontrolę. Pyta także o nasz udział w podtrzymywaniu systemu nadzoru, gdy wygoda i potrzeba przyjemności stają się powodami, by go akceptować.

„1984” w Teatrze Powszechnym to spektakl Barbary Wysockiej na podstawie powieści George’a Orwella o społeczeństwie poddanym inwigilacji i władzy Wielkiego Brata. Przedstawienie podejmuje temat mechanizmów totalitaryzmu oraz ludzkiej skłonności do podporządkowania się temu, co sprawuje nad nami kontrolę. Pyta także o nasz udział w podtrzymywaniu systemu nadzoru, gdy wygoda i potrzeba przyjemności stają się powodami, by go akceptować.

„1984” w Teatrze Powszechnym to spektakl Barbary Wysockiej na podstawie powieści George’a Orwella o społeczeństwie poddanym inwigilacji i władzy Wielkiego Brata. Przedstawienie podejmuje temat mechanizmów totalitaryzmu oraz ludzkiej skłonności do podporządkowania się temu, co sprawuje nad nami kontrolę. Pyta także o nasz udział w podtrzymywaniu systemu nadzoru, gdy wygoda i potrzeba przyjemności stają się powodami, by go akceptować.

„Capri – wyspa uciekinierów” w Teatrze Powszechnym to spektakl Krystiana Lupy oparty na „Kaputt” i „Skórze” Curzia Malapartego. Akcja rozgrywa się na wyspie, która przyciągała marzycieli, władców i rewolucjonistów szukających schronienia. W trzyaktowym przedstawieniu Lupa przygląda się przemianom współczesnej Europy i wpływowi wielkich osobowości na życie społeczne i polityczne, a w swojej wizji Capri splata różne czasy i postacie.

„Ocalone” w Teatrze Powszechnym to monodram Agnieszki Przepiórskiej w reżyserii Mai Kleczewskiej, oparty na wspomnieniach i dziennikach świadków oraz ofiar pacyfikacji Ochoty. Tekst Piotra Rowickiego przedstawia historię Ireny K., która jako dziewczynka przeżyła przemoc na Zieleniaku i po latach wraca do wypartych wspomnień. Jej los staje się punktem wyjścia do opowieści o doświadczeniu kobiet i gwałcie wykorzystywanym jako broń wojenna.

„Capri – wyspa uciekinierów” w Teatrze Powszechnym to spektakl Krystiana Lupy oparty na „Kaputt” i „Skórze” Curzia Malapartego. Akcja rozgrywa się na wyspie, która przyciągała marzycieli, władców i rewolucjonistów szukających schronienia. W trzyaktowym przedstawieniu Lupa przygląda się przemianom współczesnej Europy i wpływowi wielkich osobowości na życie społeczne i polityczne, a w swojej wizji Capri splata różne czasy i postacie.

„Ocalone” w Teatrze Powszechnym to monodram Agnieszki Przepiórskiej w reżyserii Mai Kleczewskiej, oparty na wspomnieniach i dziennikach świadków oraz ofiar pacyfikacji Ochoty. Tekst Piotra Rowickiego przedstawia historię Ireny K., która jako dziewczynka przeżyła przemoc na Zieleniaku i po latach wraca do wypartych wspomnień. Jej los staje się punktem wyjścia do opowieści o doświadczeniu kobiet i gwałcie wykorzystywanym jako broń wojenna.