Co grają
w Warszawie?

„Goście Wieczerzy Pańskiej” w Nowym Teatrze to adaptacja scenariusza Ingmara Bergmana w reżyserii Tomasza Fryzła. Pastor zmagający się z utratą wiary oraz troje innych bohaterów mierzą się z cierpieniem, lękiem i brakiem nadziei. Spektakl powraca do zdarzeń z filmowego pierwowzoru, przyglądając się im z różnych perspektyw i szukając możliwości, których postaci wcześniej nie dostrzegły.

„Jentl” w Teatrze Żydowskim to muzyczne odczytanie opowiadania Singera o dziewczynie, która pod imieniem Anszel zostaje uczniem jesziwy. Robert Talarczyk stawia w centrum jej dążenie do wolności i samostanowienia, pokazując konflikt między prawem do decydowania o sobie a tradycją i społecznymi przyzwyczajeniami. Opowieści towarzyszą autorskie kompozycje Hadriana Filipa Tabęckiego i muzyka wykonywana na żywo.

„Jentl” w Teatrze Żydowskim to muzyczne odczytanie opowiadania Singera o dziewczynie, która pod imieniem Anszel zostaje uczniem jesziwy. Robert Talarczyk stawia w centrum jej dążenie do wolności i samostanowienia, pokazując konflikt między prawem do decydowania o sobie a tradycją i społecznymi przyzwyczajeniami. Opowieści towarzyszą autorskie kompozycje Hadriana Filipa Tabęckiego i muzyka wykonywana na żywo.

„Goście Wieczerzy Pańskiej” w Nowym Teatrze to adaptacja scenariusza Ingmara Bergmana w reżyserii Tomasza Fryzła. Pastor zmagający się z utratą wiary oraz troje innych bohaterów mierzą się z cierpieniem, lękiem i brakiem nadziei. Spektakl powraca do zdarzeń z filmowego pierwowzoru, przyglądając się im z różnych perspektyw i szukając możliwości, których postaci wcześniej nie dostrzegły.

„Wizyta” w Teatrze Druga Strefa to dramat Érica-Emmanuela Schmitta w reżyserii Sylwestra Biragi. W Wiedniu opanowanym przez nazistów Zygmunt Freud rozmawia z córką Anną o wierze, odwadze i przynależności, mierząc się z decyzją o opuszczeniu miasta, w którym spędził życie zawodowe; wkrótce do jego drzwi zapuka nieznajomy. Spektakl podejmuje temat lęku, bliskości i ceny zachowania własnej tożsamości w obliczu rozpadu znanego świata.

„M. Faktor. Narodziny Piękna” w Teatrze Żydowskim to musical Agaty Biziuk o drodze Maksa Faktorowicza od pracy w drogerii do stworzenia marki kosmetycznej i współpracy z Hollywood. Akcja rozgrywa się w studiu filmowym, a historia zawodowych sukcesów obejmuje także relacje bohatera z bliskimi. Opowieści o autokreacji towarzyszy muzyka Stanisława Pawlaka inspirowana swingiem i latino.

„Wizyta” w Teatrze Druga Strefa to dramat Érica-Emmanuela Schmitta w reżyserii Sylwestra Biragi. W Wiedniu opanowanym przez nazistów Zygmunt Freud rozmawia z córką Anną o wierze, odwadze i przynależności, mierząc się z decyzją o opuszczeniu miasta, w którym spędził życie zawodowe; wkrótce do jego drzwi zapuka nieznajomy. Spektakl podejmuje temat lęku, bliskości i ceny zachowania własnej tożsamości w obliczu rozpadu znanego świata.

„M. Faktor. Narodziny Piękna” w Teatrze Żydowskim to musical Agaty Biziuk o drodze Maksa Faktorowicza od pracy w drogerii do stworzenia marki kosmetycznej i współpracy z Hollywood. Akcja rozgrywa się w studiu filmowym, a historia zawodowych sukcesów obejmuje także relacje bohatera z bliskimi. Opowieści o autokreacji towarzyszy muzyka Stanisława Pawlaka inspirowana swingiem i latino.

„M. Faktor. Narodziny Piękna” w Teatrze Żydowskim to musical Agaty Biziuk o drodze Maksa Faktorowicza od pracy w drogerii do stworzenia marki kosmetycznej i współpracy z Hollywood. Akcja rozgrywa się w studiu filmowym, a historia zawodowych sukcesów obejmuje także relacje bohatera z bliskimi. Opowieści o autokreacji towarzyszy muzyka Stanisława Pawlaka inspirowana swingiem i latino.

„Wściekły pies” w Teatrze Druga Strefa to monodram w adaptacji i reżyserii Marcina Bortkiewicza, oparty na reportażu Wojciecha Tochmana. Ksiądz zwraca się do publiczności jak do parafian, a homilia o cierpieniu przechodzi w osobiste wyznanie homoseksualnego duchownego, który przez lata ukrywał swoją tożsamość. Opowieść o samotności, wstydzie, wierze i potrzebie miłości pokazuje człowieka powtarzającego uprzedzenia, które jego samego ranią, i stawia pytanie o słuchanie bez osądzania.

„Wściekły pies” w Teatrze Druga Strefa to monodram w adaptacji i reżyserii Marcina Bortkiewicza, oparty na reportażu Wojciecha Tochmana. Ksiądz zwraca się do publiczności jak do parafian, a homilia o cierpieniu przechodzi w osobiste wyznanie homoseksualnego duchownego, który przez lata ukrywał swoją tożsamość. Opowieść o samotności, wstydzie, wierze i potrzebie miłości pokazuje człowieka powtarzającego uprzedzenia, które jego samego ranią, i stawia pytanie o słuchanie bez osądzania.

„Czarodziejska góra” w Nowym Teatrze to dwuaktowa opera Pawła Mykietyna w reżyserii Andrzeja Chyry, inspirowana powieścią Thomasa Manna. Hans Castorp przyjeżdża do sanatorium w Davos po zdrowie, lecz jego pobyt staje się przygotowaniem do śmierci, na tle Europy przed I wojną światową. Wielojęzyczne libretto Małgorzaty Sikorskiej-Miszczuk i muzyka odtwarzana z głośników, łącząca elektronikę z ariami, rockiem i popem, budują senny świat na pograniczu życia i śmierci.

„Danny i bezkresne niebieskie morze” Johna Patricka Shanleya w Teatrze Druga Strefa opowiada o spotkaniu dwojga młodych ludzi w barze na Bronksie. Danny zna świat oparty na sile, a Roberta próbuje uwolnić się spod wpływu apodyktycznych rodziców. W przedstawieniu w reżyserii Marii Wierzbickiej przypadkowa znajomość staje się dla obojga szansą na bliskość i odzyskanie nadziei mimo lęku, izolacji i brutalnej codzienności.

„Czarodziejska góra” w Nowym Teatrze to dwuaktowa opera Pawła Mykietyna w reżyserii Andrzeja Chyry, inspirowana powieścią Thomasa Manna. Hans Castorp przyjeżdża do sanatorium w Davos po zdrowie, lecz jego pobyt staje się przygotowaniem do śmierci, na tle Europy przed I wojną światową. Wielojęzyczne libretto Małgorzaty Sikorskiej-Miszczuk i muzyka odtwarzana z głośników, łącząca elektronikę z ariami, rockiem i popem, budują senny świat na pograniczu życia i śmierci.

„Danny i bezkresne niebieskie morze” Johna Patricka Shanleya w Teatrze Druga Strefa opowiada o spotkaniu dwojga młodych ludzi w barze na Bronksie. Danny zna świat oparty na sile, a Roberta próbuje uwolnić się spod wpływu apodyktycznych rodziców. W przedstawieniu w reżyserii Marii Wierzbickiej przypadkowa znajomość staje się dla obojga szansą na bliskość i odzyskanie nadziei mimo lęku, izolacji i brutalnej codzienności.

„Czarodziejska góra” w Nowym Teatrze to dwuaktowa opera Pawła Mykietyna w reżyserii Andrzeja Chyry, inspirowana powieścią Thomasa Manna. Hans Castorp przyjeżdża do sanatorium w Davos po zdrowie, lecz jego pobyt staje się przygotowaniem do śmierci, na tle Europy przed I wojną światową. Wielojęzyczne libretto Małgorzaty Sikorskiej-Miszczuk i muzyka odtwarzana z głośników, łącząca elektronikę z ariami, rockiem i popem, budują senny świat na pograniczu życia i śmierci.

„Pływający melonik” w Teatrze Druga Strefa opowiada o przyjaźni niesłyszącego malarza Granville’a Redmonda i Charliego Chaplina, których drogi przecinają się w Hollywood na początku XX wieku. Ich spotkanie łączy malarstwo, kino nieme i język migowy — różne sposoby porozumiewania się poprzez obraz i gest. Spektakl w reżyserii Sylwestra Biragi wykorzystuje język polski i polski język migowy, dzięki czemu jest zrozumiały dla publiczności Głuchej i słyszącej.

„GAIA-24. Opera del Mondo” Romana Grygoriva i Illii Razumeiki opowiada o ekologicznych skutkach wojny, ze szczególnym odniesieniem do rosyjskiej inwazji na Ukrainę i zniszczenia tamy w Nowej Kachowce. Zagładę krajobrazu zestawia z odradzaniem się przyrody nad Dnieprem, podejmując temat relacji człowieka z Ziemią. Opera łączy głos, muzykę, ruch i projekcje wideo, szukając scenicznego języka dla tych przemian.

„Pływający melonik” w Teatrze Druga Strefa opowiada o przyjaźni niesłyszącego malarza Granville’a Redmonda i Charliego Chaplina, których drogi przecinają się w Hollywood na początku XX wieku. Ich spotkanie łączy malarstwo, kino nieme i język migowy — różne sposoby porozumiewania się poprzez obraz i gest. Spektakl w reżyserii Sylwestra Biragi wykorzystuje język polski i polski język migowy, dzięki czemu jest zrozumiały dla publiczności Głuchej i słyszącej.

„GAIA-24. Opera del Mondo” Romana Grygoriva i Illii Razumeiki opowiada o ekologicznych skutkach wojny, ze szczególnym odniesieniem do rosyjskiej inwazji na Ukrainę i zniszczenia tamy w Nowej Kachowce. Zagładę krajobrazu zestawia z odradzaniem się przyrody nad Dnieprem, podejmując temat relacji człowieka z Ziemią. Opera łączy głos, muzykę, ruch i projekcje wideo, szukając scenicznego języka dla tych przemian.