Co grają
w Warszawie?

Zespół pełnych pasji aktorów mierzy się z kryminalną zagadką osadzoną w Haversham Manor w latach 20. XX wieku, lecz ambicje rozmijają się z umiejętnościami, a sceniczne plany zaczynają zawodzić. „Coś poszło nie tak” w Teatrze Komedia, w reżyserii Anety Groszyńskiej-Kącki, to komedia o pomyłkach, porażce i próbach zachowania twarzy, kiedy przedstawienie wymyka się spod kontroli.

Zespół pełnych pasji aktorów mierzy się z kryminalną zagadką osadzoną w Haversham Manor w latach 20. XX wieku, lecz ambicje rozmijają się z umiejętnościami, a sceniczne plany zaczynają zawodzić. „Coś poszło nie tak” w Teatrze Komedia, w reżyserii Anety Groszyńskiej-Kącki, to komedia o pomyłkach, porażce i próbach zachowania twarzy, kiedy przedstawienie wymyka się spod kontroli.

„Prezent” Phila Olsona w Teatrze Komedia, w reżyserii Anety Groszyńskiej-Kąckiej, to komedia o żałobie i naprawianiu rodzinnych relacji. W dniu sześćdziesiątych urodzin męża zmarła matka wraca jako duch z zagadkową misją, a słyszy ją jedynie najstarsza córka, która sama chce jak najszybciej opuścić dom. Rodzinne spotkanie splata humor z tematem straty, dawnych konfliktów i sekretów wpływających na życie bliskich.

„Prezent” Phila Olsona w Teatrze Komedia, w reżyserii Anety Groszyńskiej-Kąckiej, to komedia o żałobie i naprawianiu rodzinnych relacji. W dniu sześćdziesiątych urodzin męża zmarła matka wraca jako duch z zagadkową misją, a słyszy ją jedynie najstarsza córka, która sama chce jak najszybciej opuścić dom. Rodzinne spotkanie splata humor z tematem straty, dawnych konfliktów i sekretów wpływających na życie bliskich.

„Jak zawsze” w Teatrze Komedia to komediowa adaptacja powieści Zygmunta Miłoszewskiego, wyreżyserowana przez Magdalenę Małecką-Wippich i Martę Miłoszewską. Grażyna i Ludwik odzyskują młode ciała i szansę ponownego przeżycia miłości, lecz trafiają do przeszłości, w której Polska potoczyła się inną historyczną drogą. Ich drugie podejście do życia łączy absurd z pytaniami o trwałość uczuć, konsekwencje wyborów oraz to, jak pamięć kształtuje wspólnotę.

„To ja może się położę” w Teatrze Komedia to solowy spektakl Katarzyny Zielińskiej z towarzyszeniem muzyków, łączący piosenki, satyrę i liryczne opowieści o życiu oraz pracy aktorki. Bohaterka sięga po tytułowe zdanie zarówno w domowej codzienności, jak i podczas pozowania na celebryckiej ściance — gdy potrzebuje oddechu lub chce się z czegoś wycofać. Teksty wieczoru napisali Artur Andrus, Michał Chludziński i Robert Górski.

„Jak zawsze” w Teatrze Komedia to komediowa adaptacja powieści Zygmunta Miłoszewskiego, wyreżyserowana przez Magdalenę Małecką-Wippich i Martę Miłoszewską. Grażyna i Ludwik odzyskują młode ciała i szansę ponownego przeżycia miłości, lecz trafiają do przeszłości, w której Polska potoczyła się inną historyczną drogą. Ich drugie podejście do życia łączy absurd z pytaniami o trwałość uczuć, konsekwencje wyborów oraz to, jak pamięć kształtuje wspólnotę.

„To ja może się położę” w Teatrze Komedia to solowy spektakl Katarzyny Zielińskiej z towarzyszeniem muzyków, łączący piosenki, satyrę i liryczne opowieści o życiu oraz pracy aktorki. Bohaterka sięga po tytułowe zdanie zarówno w domowej codzienności, jak i podczas pozowania na celebryckiej ściance — gdy potrzebuje oddechu lub chce się z czegoś wycofać. Teksty wieczoru napisali Artur Andrus, Michał Chludziński i Robert Górski.

„Młody Stuhr u bram starości” to drugi autorski program stand-upowy Macieja Stuhra, prezentowany w Teatrze Komedia. Po „Mam to wszystko w standupie” aktor wraca do solowej formuły, tym razem stawiając w tytule temat zbliżania się do starości.

„Młody Stuhr u bram starości” to drugi autorski program stand-upowy Macieja Stuhra, prezentowany w Teatrze Komedia. Po „Mam to wszystko w standupie” aktor wraca do solowej formuły, tym razem stawiając w tytule temat zbliżania się do starości.

„Jak się starzeć bez godności” w Teatrze Komedia to komediowy antyporadnik o dojrzewaniu i starzeniu się, ze szczególnym uwzględnieniem kobiecej perspektywy. Inspirowany książką i podcastami Magdaleny Grzebałkowskiej i Ewy Winnickiej spektakl przyjmuje formę dokumentu z codzienności: od rodzinnych obowiązków po wizyty u lekarza i rozmowy o seksie. W reżyserii Macieja Podstawnego humor i ironia splatają się z poważniejszym spojrzeniem na przemijanie oraz oczekiwania wobec osób niemłodych.

„Jak się starzeć bez godności” w Teatrze Komedia to komediowy antyporadnik o dojrzewaniu i starzeniu się, ze szczególnym uwzględnieniem kobiecej perspektywy. Inspirowany książką i podcastami Magdaleny Grzebałkowskiej i Ewy Winnickiej spektakl przyjmuje formę dokumentu z codzienności: od rodzinnych obowiązków po wizyty u lekarza i rozmowy o seksie. W reżyserii Macieja Podstawnego humor i ironia splatają się z poważniejszym spojrzeniem na przemijanie oraz oczekiwania wobec osób niemłodych.

„Złodziej” Erica Chappella w Teatrze Komedia, w reżyserii Cezarego Żaka, łączy komedię kryminalną z psychologiczną grą wokół przyjaźni i małżeńskiej lojalności. Dwie pary wracają z przyjęcia do domu na angielskiej prowincji i zastają włamywacza, który odkryte podczas kradzieży sekrety wykorzystuje przeciwko gospodarzom i ich gościom. Spektakl utrzymany w stylistyce lat 60., z muzyką Krzysztofa Komedy, przygląda się obłudzie i skrywanym urazom.

„Co na to Maria?” w Teatrze Komedia to kameralny spektakl Agaty Biziuk inspirowany twórczością i humorem Marii Czubaszek, osadzony w radiowym studiu. Jego goście opowiadają o samotności, miłosnych niepowodzeniach, starzeniu się i presji cudzych oczekiwań. Rozmowy, ironia i piosenki z muzyką na żywo składają się na opowieść o szukaniu własnego głosu i odwadze bycia sobą.

„Złodziej” Erica Chappella w Teatrze Komedia, w reżyserii Cezarego Żaka, łączy komedię kryminalną z psychologiczną grą wokół przyjaźni i małżeńskiej lojalności. Dwie pary wracają z przyjęcia do domu na angielskiej prowincji i zastają włamywacza, który odkryte podczas kradzieży sekrety wykorzystuje przeciwko gospodarzom i ich gościom. Spektakl utrzymany w stylistyce lat 60., z muzyką Krzysztofa Komedy, przygląda się obłudzie i skrywanym urazom.

„Co na to Maria?” w Teatrze Komedia to kameralny spektakl Agaty Biziuk inspirowany twórczością i humorem Marii Czubaszek, osadzony w radiowym studiu. Jego goście opowiadają o samotności, miłosnych niepowodzeniach, starzeniu się i presji cudzych oczekiwań. Rozmowy, ironia i piosenki z muzyką na żywo składają się na opowieść o szukaniu własnego głosu i odwadze bycia sobą.

Zespół pełnych pasji aktorów mierzy się z kryminalną zagadką osadzoną w Haversham Manor w latach 20. XX wieku, lecz ambicje rozmijają się z umiejętnościami, a sceniczne plany zaczynają zawodzić. „Coś poszło nie tak” w Teatrze Komedia, w reżyserii Anety Groszyńskiej-Kącki, to komedia o pomyłkach, porażce i próbach zachowania twarzy, kiedy przedstawienie wymyka się spod kontroli.

Zespół pełnych pasji aktorów mierzy się z kryminalną zagadką osadzoną w Haversham Manor w latach 20. XX wieku, lecz ambicje rozmijają się z umiejętnościami, a sceniczne plany zaczynają zawodzić. „Coś poszło nie tak” w Teatrze Komedia, w reżyserii Anety Groszyńskiej-Kącki, to komedia o pomyłkach, porażce i próbach zachowania twarzy, kiedy przedstawienie wymyka się spod kontroli.

„Król komedii” w Teatrze Komedia to monodram o Adolfie Dymszy, zwanym Dodkiem, i losie komika uwikłanego w polską historię. Sztuka Wojciecha Ogrodzińskiego w reżyserii Marty Miłoszewskiej przenosi opowieść między domem opieki, okupacyjną Warszawą, garderobą i sceną. Tragikomiczna historia artysty, dla którego humor staje się sposobem przetrwania, podejmuje temat godności, osądzania i pamięci o ludziach, którzy rozśmieszali innych.

Zespół pełnych pasji aktorów mierzy się z kryminalną zagadką osadzoną w Haversham Manor w latach 20. XX wieku, lecz ambicje rozmijają się z umiejętnościami, a sceniczne plany zaczynają zawodzić. „Coś poszło nie tak” w Teatrze Komedia, w reżyserii Anety Groszyńskiej-Kącki, to komedia o pomyłkach, porażce i próbach zachowania twarzy, kiedy przedstawienie wymyka się spod kontroli.

„Król komedii” w Teatrze Komedia to monodram o Adolfie Dymszy, zwanym Dodkiem, i losie komika uwikłanego w polską historię. Sztuka Wojciecha Ogrodzińskiego w reżyserii Marty Miłoszewskiej przenosi opowieść między domem opieki, okupacyjną Warszawą, garderobą i sceną. Tragikomiczna historia artysty, dla którego humor staje się sposobem przetrwania, podejmuje temat godności, osądzania i pamięci o ludziach, którzy rozśmieszali innych.

„Ich czworo” Gabrieli Zapolskiej w reżyserii Marka Kality w Teatrze Komedia to tragikomedia o zdradzie, egoizmie i rodzinnych rolach, za którymi ginie troska o bliskich. Mąż pochłonięty nauką, żona szukająca emocji i kochanek tworzą układ pełen pretensji, a pośród ich konfliktów znajduje się dziecko, które najtrzeźwiej widzi sytuację. Groteska i gorzki humor towarzyszą opowieści o dorosłych zajętych własnymi potrzebami.

„Co na to Maria?” w Teatrze Komedia to kameralny spektakl Agaty Biziuk inspirowany twórczością i humorem Marii Czubaszek, osadzony w radiowym studiu. Jego goście opowiadają o samotności, miłosnych niepowodzeniach, starzeniu się i presji cudzych oczekiwań. Rozmowy, ironia i piosenki z muzyką na żywo składają się na opowieść o szukaniu własnego głosu i odwadze bycia sobą.

„Ich czworo” Gabrieli Zapolskiej w reżyserii Marka Kality w Teatrze Komedia to tragikomedia o zdradzie, egoizmie i rodzinnych rolach, za którymi ginie troska o bliskich. Mąż pochłonięty nauką, żona szukająca emocji i kochanek tworzą układ pełen pretensji, a pośród ich konfliktów znajduje się dziecko, które najtrzeźwiej widzi sytuację. Groteska i gorzki humor towarzyszą opowieści o dorosłych zajętych własnymi potrzebami.

„Co na to Maria?” w Teatrze Komedia to kameralny spektakl Agaty Biziuk inspirowany twórczością i humorem Marii Czubaszek, osadzony w radiowym studiu. Jego goście opowiadają o samotności, miłosnych niepowodzeniach, starzeniu się i presji cudzych oczekiwań. Rozmowy, ironia i piosenki z muzyką na żywo składają się na opowieść o szukaniu własnego głosu i odwadze bycia sobą.

„Klancyk i… Hubert Urbański” w Teatrze Komedia to spektakl improwizowany, w którym gość staje się zarówno inspiracją dla absurdalnych historii, jak i ich uczestnikiem. Hubert Urbański, znany jako prowadzący „Milionerów”, dołącza do Klancyka w roli aktora i improwizatora.

„Co na to Maria?” w Teatrze Komedia to kameralny spektakl Agaty Biziuk inspirowany twórczością i humorem Marii Czubaszek, osadzony w radiowym studiu. Jego goście opowiadają o samotności, miłosnych niepowodzeniach, starzeniu się i presji cudzych oczekiwań. Rozmowy, ironia i piosenki z muzyką na żywo składają się na opowieść o szukaniu własnego głosu i odwadze bycia sobą.

„Kobieta Pracująca. Powraca” w Teatrze Komedia to komediowy monodram Elizy Borowskiej według tekstu Macieja Łubieńskiego, w reżyserii Anety Groszyńskiej-Kącki. Bohaterka wraca po latach, by opowiedzieć o swojej przeszłości i zmierzyć się z cyfrową codziennością, lękiem przed katastrofą ekologiczną oraz kultem rozwoju osobistego. Jej rady i wspomnienia prowadzą od pochwały pracy do planu zasiedlenia Marsa przed Elonem Muskiem.

W „Zemście” Aleksandra Fredry w Teatrze Komedia Michał Zadara przedstawia rywalizację Cześnika i Rejenta w konwencji współczesnych porachunków gangsterskich, zachowując oryginalny tekst komedii. Walka o nieruchomość staje się tu opowieścią o pragnieniu władzy i majątku, za którym kryje się samotność obu przeciwników. Ich konflikt wciąga kolejne pokolenia, a nawet drobne zatargi mogą prowadzić do wybuchu przemocy.

W „Zemście” Aleksandra Fredry w Teatrze Komedia Michał Zadara przedstawia rywalizację Cześnika i Rejenta w konwencji współczesnych porachunków gangsterskich, zachowując oryginalny tekst komedii. Walka o nieruchomość staje się tu opowieścią o pragnieniu władzy i majątku, za którym kryje się samotność obu przeciwników. Ich konflikt wciąga kolejne pokolenia, a nawet drobne zatargi mogą prowadzić do wybuchu przemocy.

„Kobieta Pracująca. Powraca” w Teatrze Komedia to komediowy monodram Elizy Borowskiej według tekstu Macieja Łubieńskiego, w reżyserii Anety Groszyńskiej-Kącki. Bohaterka wraca po latach, by opowiedzieć o swojej przeszłości i zmierzyć się z cyfrową codziennością, lękiem przed katastrofą ekologiczną oraz kultem rozwoju osobistego. Jej rady i wspomnienia prowadzą od pochwały pracy do planu zasiedlenia Marsa przed Elonem Muskiem.